Πρεπει να εχουν περασει 40 χρονια απο το τελευταιο αρμα που είχα φτιάξει..
από τοτε με συνεπήραν τα αεροπλάνα και δη τα Μ2000, αλλά κάποια στιγμη κουράστηκα..
Κενό χαλάρωσης λοιπον το θεωρώ αυτό το κιτ, (από τα ελάχιστα ταμιγια που εχω φτιαξει στη ζωή μου, λίγα είναι άλλωστε και όλα τα τελειωμένα μοντέλα μου)

Χωρις την παραμικρή εμπειρία από αρματικά κιτ, να πω οτι μεχρι στιγμής το κιτ της ταμιγια με εχει αφήσει άφωνο με την αρτια εφαρμογή και γενικότερη ποιότητα.
Κόβεις το κοματι από τα sprues και δεν μένει τίποτα πάνω στο κομάτι, οδηγίες άψογες ( αν και λόγω ασχετοσύνης καπου προβληματίστηκα αν επρεπε να βάλω κόλα σε ορισμένους πύρους, ευτυχως όλα καλά, δεν κατέστρεψα τίποτα)
Βρίσκομαι μέχρι στιγμής εδώ.



Λίγο πριν το ασταρώσω, εχω ενα μικρό προβληματισμό, αν θα βάψω τωρα ρόδες (ζάντες κυρίως) και μετα θα τις τοποθετησω στο άρμα ή θα τις τοποθετήσω και θα βαφτεί όλο μαζί στο τέλος..