Καλησπέρα παιδιά!
Το κιτ είναι το παρακάτω, πολύ γνωστό στους παλιότερους.
Τυχαίνει μάλιστα να είναι το ίδιο αεροσκάφος που αναπαριστά η Hasegawa στο γνωστό 48άρι της που πιθανώς έχει χρησιμοποιηθεί από πολλούς για να φτιαχτεί διθέσιο ελληνικό γεράκι. Το συγκεκριμένο κιτ το είχα φτιάξει πολύ παλιά και μαζί με μοντέλο φίλου και εξοπλισμό υποστήριξης της Hasegawa είχε κολληθεί σε έναν υποτυπώδη διάδρομο και το είχα κατεβάσει στην έκθεση της ΕΜΙ όταν αυτή γινόταν στο Δημαρχείο Ιωαννίνων (κάπου το 1995). Κάπως έτσι έφτασε να είναι χωρίς οπλισμό:
Έχοντας μια καρτέλα της Xtra Decal με αεροσκάφη της USAFE (F-4E, F-4G, RF-4C, F-16C) είπα να του κάνω ένα reset. Έτσι χρησιμοποίησα το Eco Paint Remover με ένα πινέλο. Η μόνη ένσταση για το συγκεκριμένο προϊόν είναι ότι θολώνει τα διαφανή και έτσι μετά χρειάζονται περιποίηση. Η παρακάτω φωτό πριν το ξέβγαλμα με νερό:
Βάψιμο με χρώματα Gunze, κλασσικά Η305, Η306, Η308:
Μετά το γυαλιστερό βερνίκι W&N (όχι το ακρυλικό) μπήκαν τα σήματα που ήταν μια μίξη από Italeri, Hasegawa, Xtra Decal, περισσεύματα και το καρχαριόστομα του κιτ της Hasegawa τυπωμένο στην 1/72. Στη συνέχεια έπεσε το ακρυλικό γυαλιστερό βερνίκι W&N με δύο σταγόνες levelling thinner και πρώτη φορά κατέφερα να κάνω glossy επιφάνεια με το συγκεκριμένο. Έγινε ενα wash σχετικά επιτυχημένο αν λάβει κανείς υπόψη τις φαρδιές γραμμώσεις του κιτ και αυτό ήταν το αποτέλεσμα πριν το τελικό βερνίκι:
Τελικό βερνίκι το ακρυλικό ματ της W&N και αφού έγιναν κάποια βρωμίσματα και φορτώθηκε ο οπλισμός φτάσαμε στο τελικό αποτέλεσμα:
Το συγκεκριμένο αεροσκάφος (s/n 85-1572) έχει ενδιαφέρουσα ιστορία. Το 1987 ήταν ένα από τα δύο πρώτα F-16 στο Spangdahlem και μαζί με το μονοθέσιο (s/n 85-1546) είχαν και τα δύο καρχαριόστομα. Μία από τις ελάχιστες φωτογραφίες των συγκεκριμένων αεροσκαφών είναι αυτή:
Το καρχαριόστομα δεν έμεινε πολύ καθώς το 1989 εθεάθη στο RIAT χωρίς να το έχει.
Το 1991 βρέθηκε πίσω στις ΗΠΑ, συγκεκριμένα στο Langley της Virginia (149FS VA, Virginia ANG) όπου τον Ιανουάριο του 2001 συγκρούστηκε με ένα μονοθέσιο κατά τη διάρκεια νυχτερινής πτήσης με διόπτρες νυχτερινής όρασης. Τα πτερύγια του Sidewinder του μονοθεσίου προκάλεσαν εκτεταμένη ζημιά στην άτρακτο μέχρι σχεδόν την καλύπτρα του διθέσιου. Τα δύο αεροσκάφη προσγειώθηκαν με ασφάλεια και η πτέρυγα του διθέσιου τοποθετήθηκε στο μονοθέσιο το οποίο και επέστρεψε σε υπηρεσία. Το διθέσιο πήγε οδικώς στη αεροπορική βάση Hill στη Utah, όπου έγιναν οι απαραίτητες επισκευές κόστους 1,2 εκ. $ και 26.000 εργατοωρών. Το αεροσκάφος επέστρεψε στη Virginia και από το 2007 ανήκει στο 416 FLTS στην αεροπορική βάση Edwards.
Εδώ θα ευχαριστήσω τους Νώντα (felix), Γιάννη (Jet72), Μιχάλη (michalis20) και ʼρη (Amen) για όλες τις συζητήσεις που είχαμε και τη βοήθεια που προσέφεραν απλόχερα (πχ κάτι stencil που μου έδωσε ο ʼρης).
Ως reset έχει τα προ 25ετίας κατασκευαστικά του προβλήματα, αλλά ήθελα να επικεντρωθώ στο βάψιμο, τα βερνίκια (κυρίως αυτά γιατί σε δύο προηγούμενες κατασκευές είχα πρόβλημα) και σε κάποιες φθορές που δεν πολυφαίνονται.
Σχόλια και παρατηρήσεις για να δω αν μπορώ να διορθώσω κάτι ή να το εφαρμόσω στο επόμενο!
Μαθιός
