Καλημέρα φίλε μου Κωστή. ʼργησες να γράψεις και είχα αρχίσει να ανησυχώ!
Όπως έγραψα και στο αρχικό ποστ η κατασκευή αυτή προέκυψε μετά από πολύχρονη μελέτη όλων των αρχαίων πηγών που υπάρχουν διαθέσιμες.
Οι περισσότεροι εγχώριοι έχουν υιοθετήσει την άποψη που είπες, όπως ακριβώς φαίνεται στην τοιχογραφία, δηλαδή το έμβολο το ξόανο η υπερκατασκευή και ο πηδαλιούχος να βρίσκονται στην πρύμνη.
Ακούγεται λογικό?
Αρχικώς έτσι υπέθεσα και εγώ πως μπορεί να είναι γιατί το δείχνει η τοιχογραφία και το λένε όλοι! Αλλά κάτι δεν μου πήγαινε καλά και άρχισα να το ψάχνω.
Η τοιχογραφία του Ακρωτηρίου μας περιγράφει ένα γιορτινό γεγονός. Μας δείχνει 7 περίπου μεγάλα πλοία συνοδευόμενα από μερικές βάρκες να μπαίνουν στολισμένα σε ένα λιμάνι που εκεί τους περιμένει κόσμος. Τα πλοία είναι στολισμένα με γιρλάντες και λουλούδια, κατεβασμένα τα πανιά (εκτός από ένα). Το γιορτινό γεγονός ολοκληρώνετε από μερικά δελφίνια που χοροπηδούν γύρω από τα πλοία.
Οι επιβάτες στα πλοία είναι πολεμιστές που έχουν τα κράνη τους κρεμασμένα και στοιβαγμένες τις ασπίδες τους.
Οι κωπηλάτες έχουν βγάλει τα κουπιά από τους σκαρμούς και κωπηλατούν σαν κανό για πιο γρήγορες και ευέλικτες κινήσεις ακριβείας που απαιτεί ένα παρκάρισμα.
Οι πηδαλιούχοι έχουν πάει προς την πλώρη και κρατούν το πηδάλιο με τα δύο χέρια γιατί δεν υπάρχει κάποια βάση να το δέσουν. Αντιθέτως αν κοιτάξουμε λίγο πιο προσεκτικά προς την πρύμνη θα δούμε μια δίχαλη βάση κενή.
Πιθανόν να πρόκειται για κάποια επιστροφή του στόλου από κάποια εκστρατεία ή επίσκεψη κάποιοων φίλων-συμμάχων για σύναψη συμμαχίας!?! Λέω συμμαχία γιατί στο Ακρωτήρι είχαν σύμβολο τα κέρατα ταύρου ενώ στα πλοία της τοιχογραφίας για σύμβολα στις πλώρες έχουν λιοντάρια και αιλουροειδή.
Αυτά ήταν σύμβολα των Πελοποννήσιων Αχαιών-Μυκηναίων. Τροφή για σκέψη!
Τα πλοία μπαίνουν στο λιμάνι με την όπισθεν για να προσαράξουν στην παραλία όπως γίνετε σε όλο τον αρχαίο κόσμο και όχι μόνο. Αράζουν με την πρύμνη και σαλπάρουν με την πλώρη.
Γι'' αυτό σε όλα τα αρχαία καράβια η πρύμνη έχει αυτό το ιδιαίτερο σχήμα.
Το έμβολο είναι πάντα στην πλώρη για να εμβολίσει το εχθρικό πλοίο. Το ίδιο και το ξόανο που ήταν σήμα κατατεθέν και ταυτότητα του πλοίου, να τρομάζει τους αντιπάλους και να βλέπει τον «δρόμο» για την σωστή πορεία, ήταν πάντα στην πλώρη. Το ίδιο και με την υπερκατασκευή για να προστετεύονται οι πεζοναύτες.
Αυτά είναι κανόνας!
ʼρα έχουμε πλοία που είναι γιορτινά στολισμένα που οι στρατιώτες έχουν κρεμάσει κράνη και ασπίδες και μπαίνουν με την όπισθεν σε μια φιλική ακτή για να προσαράξουν.
Την θεωρία αυτή ασπάζεται και το αρχαιολογικό της Οξφόρδης.
Το έμβολο των πλοίων της συγκεκριμένης τοιχογραφίας είναι επιπρόσθετη κατασκευή, δηλαδή μπαίνει και βγαίνει!
Αν δεν εστιάσουμε μόνο στην τοιχογραφία του Ακρωτηρίου και μελετήσουμε καλύτερα το θέμα θα δούμε πως την εποχή αυτή της 2ης χιλιετίας άρχισαν να χρησιμοποιούν τα έμβολα και στα πλοία (χρησιμοποιούνταν ήδη ως πολιορκητικές μηχανές) και αυξάνουν τον αριθμό των κουπιών!
Πρόκειται για μια ναυπηγηκή επανάσταση που θα αλλάξει τον ρου της ναυτικής ιστορίας.
Μη ξεχνάμε τον μύθο του Ιάσων που το Αργώ ήταν το πιο γρήγορο πλοίο από όλα. Πρέπει να ήταν η πρώτη πεντηκόντορος!
Αυτά λοιπόν τα πρωτοποριακά πλοία με το χαρακτηριστικό σχήμα της πλώρης με το ακρόπρωρο-ξόανο-κέρας, την υπερκατασκευή για να προστατευτούν μέσα σε αυτήν τοξότες και πεζοναύτες, το έμβολο στο επίπεδο των ίσαλων και η πρύμνη με το ιδιαίτερο σχήμα για να μπορεί να συρθεί σε μια παραλία θα το συναντάμε μέχρι και την πρωτοβυζαντινή περίοδο.
Η αρχή μια τρελής ναυπηγηκής εξέλιξης που θα συνεχιστεί για χιλιάδες χρόνια.
