Σε συνέχεια του πορίσματος -- γιατί μάλλον έχουμε πόρισμα! -- μιλάμε πάντα για τη **0,3** στον **BD-212**. Την **0,2** θα τη δω αργότερα, για να συγκρίνω τη συμπεριφορά της.
Λοιπόν, έχουμε και λέμε:
Ήμουν τυχερός, γιατί ένα μαγαζί εδώ είχε μερικά ξεχασμένα **Tamiya ακρυλικά** στη μισή τιμή, μαζί με το **διαλυτικό τους**, αφού δε θα τα ξαναφέρει. Έτσι βρήκα και πήρα ένα **XF-20**, που θα είναι και χρήσιμο στο μέλλον, εφόσον ο 212 ψεκάζει σωστά. Από ό,τι είδα, αντιστοιχεί περίπου στο **H126**.
Πάω λοιπόν σπίτι, το δοκιμάζω **50-50**, πίεση **1 bar**, και το αποτέλεσμα ήταν **εκπληκτικό**. Ψεκάζει τόσο καλά, που δε θέλω καν να βάλω το μπεκ των **0,2 mm** για να καταλάβεις. Ίσως ήθελε και λίγο περισσότερο αραιωμένο -- το λέω αυτό γιατί, ενώ οι γραμμές ήταν άψογες, ο ήχος του ψεκασμού ήταν κάπως «τραχύς», όχι όπως όταν ρίχνουμε σκέτο διαλυτικό. Τέλος πάντων, δεν με ενδιέφερε να συνεχίσω σε αυτή τη φάση, αφού μου έδωσε αμέσως το αποτέλεσμα που ήθελα. Αυτό επιβεβαιώνει όσα ειπώθηκαν παραπάνω.
Πάμε τώρα στο βασικό θέμα, τα **Humbrol**.
Μετά την ιδέα του φίλου για **Brasso** στη βελόνα ώστε να γλιστράει καλύτερα το χρώμα, σκέφτηκα κάτι: πιθανόν εκεί μέσα τα πράγματα να είναι όντως πολύ «στενά» και να ζητάμε πολλά.
Όταν λοιπόν εγώ (νομίζοντας ότι κάνω σωστά) χρησιμοποιούσα διαλυτικά **Humbrol**, **νίτρου** ή **πολυουρεθάνης**, το χρώμα στέγνωνε πολύ γρήγορα, με αποτέλεσμα να «μπουκώνει» -- αφού προφανώς το χρώμα στέγνωνε μπροστά στο μπεκ.
ʼνοιξα λοιπόν ένα καινούριο **Humbrol** και το αραίωσα με **white spirit** 50/50, επειδή είναι πιο «λαδερό», αν μπορεί να το πει κανείς έτσι. Ξανά πίεση **1 bar** -- και ο αερογράφος έβαψε **όπως με το Tamiya** παραπάνω!
Θα συνεχίσω τις δοκιμές και θα ενημερώσω. Ευκαιρία να κρατήσω **ένα διαλυτικό** και όχι τριακόσια.
Ευχαριστώ πολύ για όλα -- θα ενημερώσω ξανά για οποιαδήποτε εξέλιξη.
Θέμα: GRAPHOTECH BD-212 (Αναγνώστηκε 3068 φορές)