Τη βδομάδα που πέρασε συνεχίστηκε απρόσκοπτα η δουλειά πάνω στο σύστημα ψύξης, το οποίο αποτελείται από ένα συνδυασμό πλαστικών (τα ψυγεία) και μεταλλικών (το πλαίσιο) κομματιών:
Όπως φαίνεται στην φωτογραφία, τα πλαστικά κομμάτια προβλέπεται να βιδωθούν μεταξύ τους, πράγμα το οποίο δεν συμβαίνει στην πραγματικότητα. Και ενώ οι βίδες του κάτω (τριγωνικού) ψυγείου αργότερα καλύπτονται από το σύστημα του ανεμιστήρα/ποδιάς, αυτές του πάνω ψυγείου και των πλαϊνών παραμένουν αντιαισθητικά εμφανέστατες μετά τη συναρμολόγηση. Βουρ λοιπόν να καλύψουμε τις τρύπες με τον ίδιο τρόπο που χρησιμοποιήθηκε για την εξάτμιση. Βέβαια, εδώ χρειάστηκε να αναπαραχθούν οι οριζόντιες γραμμώσεις πάνω στα "βουλώματα", με ελάχιστα ικανοποιητικό αποτέλεσμα - αλλά τόσο γίνεται με το Dremel και τα δικά μου χέρια...
Στη συνέχεια τα κομμάτια βάφτηκαν και συναρμολογήθηκαν πάνω στο πλαίσιο μαζί με τους εκτροπείς και την τάπα των ψυγείων:
Σειρά είχε κατόπιν το σύστημα του ανεμιστήρα και των συν αυτώ. Εδώ αρχίσαν οι σκρατσιές: προστέθηκαν οι καλωδιώσεις του μοτέρ του ανεμιστήρα, η ταμπελίτσα του κατασκευαστή (SPAL) και στο κιβώτιο του μοτέρ της κλαπέτας εξάτμισης η πρόσδεση του καλωδίου της κλαπέτας και θερμική προστασία απ' την πλευρά του σωλήνα της εξάτμισης. Τέλος καλωδιώθηκε και η μονάδα απορρόφησης κραδασμών Öhlins:
Και καθώς μπήκε η μια άκρη του συστήματος της κλαπέτας, είπα να φτιάξω και την άλλη άκρη, κάτι που είχα παραλείψει όταν φτιαχνόνταν η εξάτμιση
:
Για να συναρμολογηθεί το σύνολο έλειπαν ακόμα οι σωληνώσεις. Οι μεν χοντροί λαστιχένιοι σωλήνες δίνονται από το κιτ σε σκληρό γυαλιστερό μαύρο πλαστικό (!!!), οπότε απλά τρίφτηκαν με όλα τα σφουγγαράκια 3Μ στη σειρά και ως δια μαγείας απέκτησαν όψη λάστιχου! Οι δε λεπτοί σωλήνες δίνονται από το κιτ σε σωληνάκι διαμέτρου 1 mm εντελώς εκτός κλίμακας. Εδώ χρησιμοποίησα σωληνάκι σιλικόνης διαμέτρου 2 mm απο ενδοφλεβικό καθετήρα ("πεταλούδα", σε κάθε φαρμακείο προς 0,25 EUR - χρήσιμο μήκος 28 εκ.) βαμμένο με σπρέι flat black. Οι σφιγκτήρες των λεπτών σωλήνων έγιναν ως συνήθως από λεπτό συρματάκι.
Τέλος το σύνολο συναρμολογήθηκε με τον υπόλοιπο κινητήρα, συνδέθηκαν οι σωληνώσεις με την αντλία νερού και ορισμένες από τις καλωδιώσεις που κρέμονταν δεξιά κι αριστερά βρήκαν επι τέλους την υποδοχή τους:
Το σύνολο του κινητήρα με το ψυγείο ζυγίζει τώρα 1700 γραμμάρια και γίνεται όλο και πιο δύσχρηστο. Όπως θα παρατηρήσατε επίσης άρχισα να φωτογραφίζω πάνω στην επιφάνεια κοπής, καθώς βαρέθηκα να βάζω κάθε τόσο το υποδεκάμετρο για να θυμίζω τις διαστάσεις του τέρατος.
Καλή Κυριακή σε όλους!
