Καλησπέρα φίλοι των τρένων.Συνεχίζω την ιστοριούλα μου από την διάλυση της μακετας 2006 ,όπου και εσώθηκαν αρκετά κομμάτια γιά την δημιουργία της επόμενης,η οποία άργησε αρκετά,λόγω εργασιών γιά να ευπρεπιστεί ο χώρος που δημιούργησα.Μου πήρε σχεδόν 2 χρόνια κατασκευών και αρκετά χρήματα γιά να γίνει δωμάτιο.'ετσι ευτυχισμένος που είχα επιτέλους τον χώρο μου....μπαίνω wintrack γιά 2 βδομάδες και σχεδιάζω την επόμενη μακέτα κοντά στα 20 τετραγωνικά.βλέπω και κάτι βίντεος του εκπληκτικού κατ'εμέ Bernhard Stein....όσοι ξέρουν καταλαβαίνουν τι έπαθα ο δύστυχος,ξεκινάω με τρομακτικό κέφι και ώρες και σε τρεις μήνες,φτάνω σε σημείο που οι φίλοι μου δεν το πιστεύανε ότι έκανα όλα αυτά μόνος μου,είμαι κοντά στη σκύρωση,{που πάντα αφήνω τελευταία,ναι το ξέρω ότι είναι λάθος,αλλά πάντα τσεκάρω τις μοίρες μέχρι τελευταία στιγμή..}βλέπω ότι μεγάλες μηχανές και βαγόνια είναι απροβλημάτιστα...κτυπάει το τηλέφωνο γιά δουλειά εκτός Αθηνών,δεν μπορώ να πω όχι{ειναι φύση του μουσικού,να την κοπανάει που και που},και επιστρέφω μετά από 4 μήνες γιά να βρω μιά μακέτα αγνώριστη στρεβλωμένη,φουσκωμένα ξύλα,μαυρίλες υγρασία παντού....καταλαβαίνετε,μετά το μεγάλο εγκεφαλικό,μου πήρε δύο μήνες συνεχούς δουλειάς να ξεστείνω πάλι γιά να σώσω ότι μπορώ από υλικά.Επιτυχία 65 στα εκατό περίπου..(συνεχίζεται).........
