Χρόνια πολλά και στους δύο και όχι μόνο σε εσάς.
Το μοντέλο δεν φαίνεται, είναι εύκολο, μιας και ο στόχος είναι ένας : να μπορεί να κατασκευαστεί από όλους.
Συνεχίζοντας, με την βοήθεια ενός μολυβιού, καμπυλώθηκαν τα φύλλα χαλκού που υπάρχουν στο κιτ και με καβίλια 1mm κατασκευάστηκαν οι σκαρμοί των κουπιών, διαμορφώθηκαν οι δέστρες και κολλήθηκαν στην θέση τους, κολλήθηκε η άγκυρα και με την βοήθεια αραιωμένης ξυλόκολλας φτιάχτηκαν τα σχοινιά που θα ακουμπήσουν αργότερα στο κατάστρωμα.
Επόμενο βήμα το πανί. Αποφασίστηκε να μην τοποθετηθεί ανοιγμένο, αλλά μαζεμένο. Η διαδικασία υλοποίησης έχει ως εξής: Αρχικά έραψα το πανί επάνω στην καβίλια που αναπαριστά την αντένα. Έβρασα ένα ποτήρι νερό και έριξα μέσα μία κουταλιά της σούπας αλεύρι( για όλες τις χρήσεις!!!). Ανακάτεψα πολύ καλά και περνώντας το από ένα σουρωτήρι , το έριξα σε ένα μεγάλο πιάτο. Βούτηξα στο διάλυμα το πανί με την αντένα και μάζεψα το πανί στην αντένα. Το κράτησα με κροκοδειλάκια και το άφησα στον ήλιο να στεγνώσει. Μετά από περίπου μία ώρα είχε γίνει .... κόκκαλο. Έδεσα τα σχοινιά του και το άφησα στην άκρη για να μπει στην θέση του αργότερα.


Ουσιαστικά η κατασκευή έχει ολοκληρωθεί και μένει το βάψιμο. Τα χρώματα είναι σμάλτου και βάφτηκε με πινέλο. Περάστηκε ένα χέρι πορτοκαλί με σκοπό να αναπαραστήσει το μίνιο που περνιούνται όλες οι βάρκες στην πραγματικότητα. Όταν στέγνωσε βάφτηκε με ότι χρώματα είχα διαθέσιμα. Όταν με την σειρά τους στέγνωσαν και αυτά, με ψιλά γυαλόχαρτα και λίμες ,έτριψα σε διάφορα σημεία για να δείξω την χρήση. Γράφτηκε με μαρκαδόρο το όνομα της μανούλας μου και το σύνολο ψεκάστηκε με βερνίκι satin.

