Μια μέρα πριν από πέντε χρόνια που άρχιζα να ψαχνομαι στον μοντελισμό, χαζεύοντας στο internet έπεσα στις κατασκευές του Κώστα Κατσέα και μάζευα το σαγόνι μου από το πάτωμα! "Πως στο διάολο έκανε αυτή τη θάλασσα;!" Το μοντέλο έπαυε να είναι παιχνίδι και ήταν πια πλοίο. Απο εκεί και έπειτα είχα κολλησει! Πήρα την απόφαση ότι δεν θα έφτιαχνα ψάρια έξω από το νερο. Ξανά διάβασμα και ξανά tutorials και ξανά δοκιμές.
Στο ιντερνετ θα βρείτε πολλές τεχνικές να πειραματιστείτε, αλλά για μένα τις καλύτερες θάλασσες τις κάνει ο Chris Flodberg και ο Kώστας Κατσέας. Ευτυχώς για εμάς ο Chris είναι πολύ βοηθητικός και έχει ανεβάσει πολλά tutorials με διάφορες διαδικασίες που έχει κατά καιρούς δοκιμάσει και το πιο πιθανό είναι να τις έχετε ήδη εντοπίσει. Παρακάτω θα παρουσιάσω την διαδικασία που, προσωπικά πιστεύω, πλησιάζει περισσότερο στην πραγματικότητα του υγρού στοιχείου και παράλληλα είναι και πάρα πολύ ασφαλής για το μοντέλο μας.
Πάμε λοιπόν!
Τα υλικά που θα χρειαστούμε είναι πολύ φθηνά και έτσι δεν έχουμε το άγχος της επιτυχίας με την πρώτη φορά.
- Για να μορφοποιήσουμε την θάλασσα θα χρειαστούμε φελιζόλ μπλε ή πράσινο που μπορείτε να βρείτε σε καταστήματα οικοδομικών υλικών σε μεγάλα φύλλα. Προτείνω πάχος 3-4 εκατοστά γιατί λεπτότερο μπορεί να καμπυλώσει.
- Φύλλα εφημερίδας.
- Ατλακολ κρυσταλιζέ.
- Ακρυλικό σφραγιστικό που στεγνώνει διαφανές (υδροδιαλυτό). Αυτό μπορεί να αντικατασταθεί και με ατλακόλ οπότε είναι προεραιτικό, αλλά έχει λίγο πιο σφιχτή υφή και βολεύει στην εφαρμογή του.
- μπλε χρώματα.
- βαμβάκι για τους αφρισμούς.
- ακρυλικό gloss medium (oχι gel) από καταστήματα με είδη ζωγραφικής.
Δεν χρειάζεται να έχετε ολοκληρώσει το πλοίο, αλλά μόνο να έχετε συναρμολογήσει την καρίνα για να ξεκινήσετε. Αν το μοντέλο σας είναι waterline τα πράγματα είναι ακόμα πιο απλά.
ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ!!! Βρίσκουμε μια φωτογραφία ενός πλοίου σε θαλασσα που θέλουμε να αναπαραστήσουμε και την μελετάμε σε όλα τα στάδια της κατασκευής. Όποτε αφέθηκα στην δικιά μου φαντασία, απέτυχα...
Τοποθετούμε το πλοίο στην θέση που θέλουμε να έχει πάνω στην βάση και σημειώνουμε το περίγραμμα της καρίνας.
Μια μέρα πριν από πέντε χρόνια που άρχιζα να ψαχνομαι στον μοντελισμό, χαζεύοντας στο internet έπεσα στις κατασκευές του Κώστα Κατσέα και μάζευα το σαγόνι μου από το πάτωμα! "Πως στο διάολο έκανε αυτή τη θάλασσα;!" Το μοντέλο έπαυε να είναι παιχνίδι και ήταν πια πλοίο. Απο εκεί και έπειτα είχα κολλησει! Πήρα την απόφαση ότι δεν θα έφτιαχνα ψάρια έξω από το νερο. Ξανά διάβασμα και ξανά tutorials και ξανά δοκιμές.
Στο ιντερνετ θα βρείτε πολλές τεχνικές να πειραματιστείτε, αλλά για μένα τις καλύτερες θάλασσες τις κάνει ο Chris Flodberg και ο Kώστας Κατσέας. Ευτυχώς για εμάς ο Chris είναι πολύ βοηθητικός και έχει ανεβάσει πολλά tutorials με διάφορες διαδικασίες που έχει κατά καιρούς δοκιμάσει και το πιο πιθανό είναι να τις έχετε ήδη εντοπίσει. Παρακάτω θα παρουσιάσω την διαδικασία που, προσωπικά πιστεύω, πλησιάζει περισσότερο στην πραγματικότητα του υγρού στοιχείου και παράλληλα είναι και πάρα πολύ ασφαλής για το μοντέλο μας.
Πάμε λοιπόν!
Τα υλικά που θα χρειαστούμε είναι πολύ φθηνά και έτσι δεν έχουμε το άγχος της επιτυχίας με την πρώτη φορά.
- Για να μορφοποιήσουμε την θάλασσα θα χρειαστούμε φελιζόλ μπλε ή πράσινο που μπορείτε να βρείτε σε καταστήματα οικοδομικών υλικών σε μεγάλα φύλλα. Προτείνω πάχος 3-4 εκατοστά γιατί λεπτότερο μπορεί να καμπυλώσει.
- Φύλλα εφημερίδας.
- Ατλακολ κρυσταλιζέ.
- Ακρυλικό σφραγιστικό που στεγνώνει διαφανές (υδροδιαλυτό). Αυτό μπορεί να αντικατασταθεί και με ατλακόλ οπότε είναι προεραιτικό, αλλά έχει λίγο πιο σφιχτή υφή και βολεύει στην εφαρμογή του.
- μπλε χρώματα.
- βαμβάκι για τους αφρισμούς.
- ακρυλικό gloss medium (oχι gel) από καταστήματα με είδη ζωγραφικής.
Δεν χρειάζεται να έχετε ολοκληρώσει το πλοίο, αλλά μόνο να έχετε συναρμολογήσει την καρίνα για να ξεκινήσετε. Αν το μοντέλο σας είναι waterline τα πράγματα είναι ακόμα πιο απλά.
ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ!!! Βρίσκουμε μια φωτογραφία ενός πλοίου σε θαλασσα που θέλουμε να αναπαραστήσουμε και την μελετάμε σε όλα τα στάδια της κατασκευής. Όποτε αφέθηκα στην δικιά μου φαντασία, απέτυχα... Τοποθετούμε το πλοίο στην θέση που θέλουμε να έχει πάνω στην βάση και σημειώνουμε το περίγραμμα της καρίνας.
Σχεδιάζουμε την διεύθυνση που θέλουμε να έχει ο κυματισμός. Σημειώνουμε τις κορυφές των κυμάτων για να αποφύγουμε την αφαίρεση υλικού στα συγκεκριμένα σημεία.
Μπορείτε να αφαιρέσετε φελιζόλ με διάφορους τρόπους αλλά ο πιο γρήγορος, εύκολος και καθαρότερος είναι να το λιώσετε. Παλιά κρατούσα ένα κερί και το φελιζόλ ανάποδα(!) από πάνω. Κουραστικό και δύσκολο γιατί πρέπει συνέχεια να σταματάς και τσεκάρεις, άσε που το κερί δεν είναι και πολυ σταθερή πηγή φωτιάς.
Επενδύστε σε ένα φλογιστράκι αερίου με εξάρτημα διαχύτη αν είναι δυνατόν. Ακολουθώντας τις γραμμές που έχετε σχεδιάσει περνάτε με σταθερές κινήσεις το φλόγιστρο και λιώνετε τα σημεία που θέλετε. Κοιτάτε συνεχώς από την στάθμη την θάλασσα στο φως για να δείτε πως δείχνει. Αν σε κάποια σημεία το παρακάνετε, δεν πειράζει μπορεί να διορθωθεί στο επόμενο στάδιο. Μπορείτε βέβαια και να το κόβετε και να το τρίβετε αλλά το βρίσκω πολύ κουραστικό, "βρώμικο" και χρονοβόρο.
Αν δεν είστε ευχαριστημένοι με την επιφάνεια που δημιουργήσατε, καλό θα είναι να ξεκινήσετε με ένα καινούργιο κομμάτι από την αρχή για να γλιτώσετε ταλαιπωρία αργότερα.
Σημαντικό! Το λιώσιμο του φελιζόλ γίνεται πάντα σε εξωτερικό ή πολύ καλά αεριζόμενο χώρο γιατί οι αναθυμιάσεις δεν είναι ότι καλύτερο για την υγεία μας.
Αν το πλοίο σας έχει καρίνα τότε ανοίγετε την τρύπα και τοποθετείτε το πλοίο να δείτε πως ταιριάζει. Δεν χρειάζεται να είναι τέλεια η τρύπα, τα περιμέτρικά κενά μπορούν να γεμιστούν μετά. (Tip: Την τρύπα δεν την ανοίγουμε πριν το λιώσιμο γιατί θα χαλάσουν οι άκρες και τα κενά θα είναι τεράστια.) Σε αυτό το σημείο εχουμε ένα πολύ άγριο φελιζόλ το οποίο θα πρέπει να γλυκάνουμε. Αυτό το κάνουμε με την εφημερίδα.
Σχίζουμε (όχι κόβουμε) την εφημερίδα σε κομματάκια περίπου 3χ3εκ. Οι άκρες πρέπει να είναι σχισμένες για να έχουμε πιο ομαλή μετάβαση από το ένα κομμάτι στο άλλο. Απλώνουμε ατλακόλ, κολλάμε το κομμάτι και μετά το ξαναπερνάμε ατλακόλ από πάνω και συνεχίζουμε μέχρι να γεμίσουμε όλη την επιφάνεια. Σε αυτή τη φάση μπορούμε να γεμίσουμε τρύπες/ατυχήματα που κάναμε με το φλόγιστρο βάζοντας χαρτάκια και περνώτας την εφημερίδα από πάνω.
Για να είστε σίγουροι για την περίμετρο του πλοίου τοποθετήστε το πλοίο στην θέση που θελετε και προσέξτε τα χαρτάκια να εφάπτονται με την καρίνα. ΔΕΝ βάζουμε κόλλα στο πλοίο. Όταν κάνουμε όλη την περίμετρο απομακρύνουμε το μοντέλο και έχουμε μια τέλεια τρύπα.
Όταν στεγνώσει η κόλλα, εγώ την περνάω με ένα σπρέι μαύρο γιατί τα κομματάκια της εφημερίδας με ζαλίζουν...
Σημείωση: Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε και χαρτί κουζίνας ή υγείας και δημιουργήσετε διαφορετικές πιο άγριες υφές ανάλογα με το τι θέλετε να κάνετε. Πειραματιστείτε! 
Στην συνέχεια πρέπει να λειάνουμε την επιφάνεια. Αυτό το πετυχαίνουμε με το ακρυλικό σφραγιστικό. Βάζουμε υλικό σε όλη την επιφάνεια και μετά με το δάχτυλο το πατάμε καλά και το απλώνουμε. ΠΡΟΣΟΧΗ όχι σιλικόνη, το υλικό πρέπει να είναι υδροδιαλυτό!
Αμέσως μετά πάμε πάνω από τον νεροχύτη και κρατώντας την βάση κάθετα σε αυτόν, βρέχουμε καλά τα δάχτυλα μας και χαιδεύουμε το υλικό μέχρι να γίνει λείο. Την βάση την κρατάμε κάθετα για να τρέχουν τα περιττά νερά και να μην λιμνιάζουν.
Σε αυτό το σημείο αν κοιτάξετε στο φως θα δείτε μια πολύ γυαλιστερή θαλασσα. Βρέχετε, χαιδεύετε, και τσεκάρετε διαρκώς μέχρι να σιγουρευτείτε ότι όλη η επιφάνεια είναι λεία. Στην συνέχεια στραγγίζετε τα νερά και αφήνετε την βάση να στεγνώσει. Τώρα έχουμε μια ωραία, στρωτή αλλά άβαφη θάλασσα.
Θα μπορούσατε να κάνετε το ίδιο και με ατλακολ αλλα δεν θα έχει το ίδιο αποτέλεσμα γιατί η ατλακολ "κάθεται" πολύ. Αν δεν βρείτε διαφανή ακρυλικό πάρτε λευκό δεν έχει σημασία γιατί μετά θα βαφτεί.
Προσωπικά δεν προτιμάω τις πολύχρωμες θάλασσες, -βαριέμαι λίγο κιόλας- και έτσι περνάω ένα χέρι σκούρο μπλε πάνω στο μάυρο και στην συνέχεια με τον αερογράφο ανοιχτό θαλασσί περιμετρικά του σκάφους, στις κορυφές των κυμμάτων και στα απόνερα. Όταν στεγνώσουν τα χρώματα σφραγίζετε με ένα σπρέι βερνίκι γκλος κατά προτίμηση.
Μέχρι εδώ τα πράγματα είναι σχετικά εύκολα. Πάμε στα πιο δύσκολα.
Ξεκινάμε τους αφρισμούς μελετώντας προσεκτικά την φωτογραφία μας, να δούμε που θα βάλουμε και που όχι. Σε γενικές γραμμές δουλεύουμε σε 2 στρώσεις.
Χρησιμοποιώντας gloss medium, απλώνουμε λίγο στο σημείο που θα βάλουμε το βαμβάκι. Ανοίγουμε λίγο βαμβάκι στα δάχτυλά μας όσο πιο πολύ μπορούμε χωρίς να διαλυθεί και το ακουμπάμε στη βάση. Στην συνέχεια λίγο gloss medium στο πινέλο το ταμπονάρουμε ώστε να κολλήσει. Όσο πιο πολύ medium βάλουμε στο βαμβάκι τόσο πιο πολύ θα εξαφανιστεί όταν στεγνώσει. Πρίν στεγνώσει μπορούμε να δημιουργήσουμε με το πινέλο ίνες και σχηματισμούς. Δεν υπάρχει βιασύνη, το medium δεν στεγνώνει γρήγορα. Αν για κάποιο λόγο δεν σας βγαίνει ωραιό το βαμβάκι, μην προσπαθείτε άλλο, τραβήξτε το και βάλτε καινούργιο. Αν το αφήσετε να στεγνώσει δεν θα βγει ποτέ! Κάνετε την πρώτη στρώση και περιμένετε να στεγνώσει.
Στην συνέχεια κάνουμε και μία δεύτερη για να προσθέσουμε αφρούς σε κάποια σημεία που χρειάζεται πάντα συμβουλευόμενοι την φωτογραφία μας. Κυρίως στα απόνερα της πρύμνης και προς τα έξω. Ανάλογα με το πως θα τραβήξετε το βαμβάκι από την σακούλα δημιουργούνται κάποιες γραμμές τις οποίες μπορείτε να εκμεταλλευτείτε για να δώσετε κατεύθυνση. Γενικά έχουμε στο νού μας ότι το σκάφος εκτοπίζει το νερό και το στέλνει έξω και ελαφρώς διαγώνια προς τα εμπρός.
Αφού στεγνώσει και η δεύτερη στρώση απλώνω gloss medium σε γραμμές σε όλη τη θαλασσα και πολύ απαλά το απλώνω με το δάχτυλό μου. Το medium είναι παχύ και self-leveling οπότε μην ανησυχείτε αν αφήσετε καμιά δαχτυλιά, θα εξαφανιστεί. Προσέχτε μόνο να μην λιμνιάσει σε λακούβες. Όταν στεγνώσει και αυτό η θάλασσα θα έχει αποκτήσει πολύ ωραία γυαλάδα και βάθος. Μπορείτε να περάσετε και δεύτερο στρώμα και μετά και γυαλιστερό βερνίκι, αλλά προσωπικά δεν το βρίσκω απαραίτητο. Όταν στεγνώσει τοποθετείστε πρόχειρα το πλοίο και νιώστε μια πρώτη ικανοποίηση!
Για να κάνουμε τους αφρούς στις κορυφές των κυμάτων ανοίγουμε πάλι το βαμβάκι και αυτή τη φορά το διπλώνουμε στη μέση. Έτσι έχουμε μια "φουντωτή" πλευρά και από την άλλη το τραβάμε να "σβήνει". Τοποθετούμε στην κορυφή του κύματος αλλά δεν ποτίζουμε όλο το βαμβάκι. Η "φουντωτή " πλευρά μένει χωρίς medium ή με ελάχιστο χωρίς να την πιέσουμε για να έχει όγκο ο αφρός. Προσοχή και πάλι στην τοποθέτηση του βαμβακιού, να αποφύγετε τις ευθείες. Συμβουλευτείτε την φωτογραφία σας.
Στο σημείο αυτό αφού έχουν στεγνώσει όλα και αφού έχουμε τελειώσει όλα τα βαψίματα και φθορές στην καρίνα του πλοίου, ήρθε η ώρα να τοποθετηθεί το πλοίο στην βάση. Περιμέτρικά του πλοίου γεμίζουμε ότι μικρά κενά μπορεί να υπάρχουν με τον εξής τρόπο. Ανοίγουμε πάλι βαμβάκι και το κόβουμε στη μεση με ένα ψαλίδι. Την ίσια μεριά ακουμπάμε στο πλοίο και κολλάμε με medium στρώνοντας το βαμβάκι προς τα έξω. Το medium που θα ακουμπήσει το σκάφος θα το κάνει να φαίνεται βρεγμένο.
Τέλος μένει το σχίσιμο της πλώρης. Αυτό μπορεί να είναι μεγάλο ή μικρό να σηκώνεται ή να μένει χαμηλά. Για μια φορά ακόμα η φωτογραφία θα μας πει τι να κάνουμε. Όσο ποιο μεγάλο τόσο πιο μεγάλη ποσότητα βαμβακιού θα χρησιμοποιήσουμε. Το φέρνουμε με τα δάχτυλα όσο πιο κοντά στην τελική του μορφή μπορούμε και το κολλάμε στη πλώρη. Ανασηκώνοντάς το, βάζουμε και άλλο medium στην βάση του για να το κάνουμε να σηκώνεται. Μετά, με ένα λεπτό πινελάκι, ακουμπάμε σταγονίτσες medium γύρω γύρω για να δώσουμε μια υγρή υφή στον αφρό. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε και σιλικόνη αλλά είναι αρκετά δύσκολη στην εφαρμογή της, αλλά δίνει πολύ ωραίο αποτέλεσμα. Ετοιμαστείτε να κάνετε αρκετές προσπάθειες μέχρι να το πετύχετε και από τις δύο μεριές.
Η θάλασσά μας είναι έτοιμη! Προσπαθείστε να πειραματιστείτε με υφές στην επιφάνεια της θάλασσας είτε χρησιμοποιώντας διαφορετικά χαρτιά στην κάλυψη του φελιζολ, είτε με διαφορετικη εφαρμογή του medium ή ατλακολ ή ακρυλικό gel (που είναι ακόμα πιο παχύ) επάνω στην τελειωμένη επιφάνεια (πχ εφαρμογή με σφουγγαράκι για πιο ταραγμενα νερά, ή εφαρμογή σε στάλες ή γραμμές) ανάλογα με την επιφάνεια που θέλετε να δημιουργήσετε. Η θάλασσα έχει πολλά πρόσωπα και έτσι σχεδόν τα πάντα είναι ρεαλιστικά. Φυσικά μπορεί να μην σας βγει με την πρώτη, αλλά μην πτοείστε! Έχω φτιάξει μέχρι και τέσσερεις θάλασσες για ένα μοντέλο, μέχρι να πετύχω αυτό που μου αρέσει. Επειδή το πλοίο δεν τοποθετείται παρά μόνο στο τελευταίο στάδιο και τα υλικά είναι πολύ φθηνά, η αποτυχία είναι ουσιαστικά αναίμακτη. Για εμένα έχει καταλήξει να είναι πιο διασκεδαστικό από την συναρμολόγηση του μοντέλου.
Μην ξεχάσετε να δείτε τις θάλασσες του Chris Flodberg στο modelwarships.com. Δεν έχω δει κάτι καλυτερο.
Ελπίζω να μην σας μπέρδεψα. Αν έχετε κάποια απορία μην διστάσετε να επικοινωνήσετε μαζί μου.
Καλές κατασκευές σε όλους!
Σχεδιάζουμε την διεύθυνση που θέλουμε να έχει ο κυματισμός. Σημειώνουμε τις κορυφές των κυμάτων για να αποφύγουμε την αφαίρεση υλικού στα συγκεκριμένα σημεία.
Μπορείτε να αφαιρέσετε φελιζόλ με διάφορους τρόπους αλλά ο πιο γρήγορος, εύκολος και καθαρότερος είναι να το λιώσετε. Παλιά κρατούσα ένα κερί και το φελιζόλ ανάποδα(!) από πάνω. Κουραστικό και δύσκολο γιατί πρέπει συνέχεια να σταματάς και τσεκάρεις, άσε που το κερί δεν είναι και πολυ σταθερή πηγή φωτιάς.
Επενδύστε σε ένα φλογιστράκι αερίου με εξάρτημα διαχύτη αν είναι δυνατόν. Ακολουθώντας τις γραμμές που έχετε σχεδιάσει περνάτε με σταθερές κινήσεις το φλόγιστρο και λιώνετε τα σημεία που θέλετε. Κοιτάτε συνεχώς από την στάθμη την θάλασσα στο φως για να δείτε πως δείχνει. Αν σε κάποια σημεία το παρακάνετε, δεν πειράζει μπορεί να διορθωθεί στο επόμενο στάδιο. Μπορείτε βέβαια και να το κόβετε και να το τρίβετε αλλά το βρίσκω πολύ κουραστικό, "βρώμικο" και χρονοβόρο.
Αν δεν είστε ευχαριστημένοι με την επιφάνεια που δημιουργήσατε, καλό θα είναι να ξεκινήσετε με ένα καινούργιο κομμάτι από την αρχή για να γλιτώσετε ταλαιπωρία αργότερα.
Σημαντικό! Το λιώσιμο του φελιζόλ γίνεται πάντα σε εξωτερικό ή πολύ καλά αεριζόμενο χώρο γιατί οι αναθυμιάσεις δεν είναι ότι καλύτερο για την υγεία μας.
Αν το πλοίο σας έχει καρίνα τότε ανοίγετε την τρύπα και τοποθετείτε το πλοίο να δείτε πως ταιριάζει. Δεν χρειάζεται να είναι τέλεια η τρύπα, τα περιμέτρικά κενά μπορούν να γεμιστούν μετά. (Tip: Την τρύπα δεν την ανοίγουμε πριν το λιώσιμο γιατί θα χαλάσουν οι άκρες και τα κενά θα είναι τεράστια.) Σε αυτό το σημείο εχουμε ένα πολύ άγριο φελιζόλ το οποίο θα πρέπει να γλυκάνουμε. Αυτό το κάνουμε με την εφημερίδα.
Σχίζουμε (όχι κόβουμε) την εφημερίδα σε κομματάκια περίπου 3χ3εκ. Οι άκρες πρέπει να είναι σχισμένες για να έχουμε πιο ομαλή μετάβαση από το ένα κομμάτι στο άλλο. Απλώνουμε ατλακόλ, κολλάμε το κομμάτι και μετά το ξαναπερνάμε ατλακόλ από πάνω και συνεχίζουμε μέχρι να γεμίσουμε όλη την επιφάνεια. Σε αυτή τη φάση μπορούμε να γεμίσουμε τρύπες/ατυχήματα που κάναμε με το φλόγιστρο βάζοντας χαρτάκια και περνώτας την εφημερίδα από πάνω.
Για να είστε σίγουροι για την περίμετρο του πλοίου τοποθετήστε το πλοίο στην θέση που θελετε και προσέξτε τα χαρτάκια να εφάπτονται με την καρίνα. ΔΕΝ βάζουμε κόλλα στο πλοίο. Όταν κάνουμε όλη την περίμετρο απομακρύνουμε το μοντέλο και έχουμε μια τέλεια τρύπα.
Όταν στεγνώσει η κόλλα, εγώ την περνάω με ένα σπρέι μαύρο γιατί τα κομματάκια της εφημερίδας με ζαλίζουν...
Σημείωση: Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε και χαρτί κουζίνας ή υγείας και δημιουργήσετε διαφορετικές πιο άγριες υφές ανάλογα με το τι θέλετε να κάνετε. Πειραματιστείτε! Στην συνέχεια πρέπει να λειάνουμε την επιφάνεια. Αυτό το πετυχαίνουμε με το ακρυλικό σφραγιστικό. Βάζουμε υλικό σε όλη την επιφάνεια και μετά με το δάχτυλο το πατάμε καλά και το απλώνουμε. ΠΡΟΣΟΧΗ όχι σιλικόνη, το υλικό πρέπει να είναι υδροδιαλυτό!
Αμέσως μετά πάμε πάνω από τον νεροχύτη και κρατώντας την βάση κάθετα σε αυτόν, βρέχουμε καλά τα δάχτυλα μας και χαιδεύουμε το υλικό μέχρι να γίνει λείο. Την βάση την κρατάμε κάθετα για να τρέχουν τα περιττά νερά και να μην λιμνιάζουν.
Σε αυτό το σημείο αν κοιτάξετε στο φως θα δείτε μια πολύ γυαλιστερή θαλασσα. Βρέχετε, χαιδεύετε, και τσεκάρετε διαρκώς μέχρι να σιγουρευτείτε ότι όλη η επιφάνεια είναι λεία. Στην συνέχεια στραγγίζετε τα νερά και αφήνετε την βάση να στεγνώσει. Τώρα έχουμε μια ωραία, στρωτή αλλά άβαφη θάλασσα.
Θα μπορούσατε να κάνετε το ίδιο και με ατλακολ αλλα δεν θα έχει το ίδιο αποτέλεσμα γιατί η ατλακολ "κάθεται" πολύ. Αν δεν βρείτε διαφανή ακρυλικό πάρτε λευκό δεν έχει σημασία γιατί μετά θα βαφτεί.
Προσωπικά δεν προτιμάω τις πολύχρωμες θάλασσες, -βαριέμαι λίγο κιόλας- και έτσι περνάω ένα χέρι σκούρο μπλε πάνω στο μάυρο και στην συνέχεια με τον αερογράφο ανοιχτό θαλασσί περιμετρικά του σκάφους, στις κορυφές των κυμμάτων και στα απόνερα. Όταν στεγνώσουν τα χρώματα σφραγίζετε με ένα σπρέι βερνίκι γκλος κατά προτίμηση.
Μέχρι εδώ τα πράγματα είναι σχετικά εύκολα. Πάμε στα πιο δύσκολα.
Ξεκινάμε τους αφρισμούς μελετώντας προσεκτικά την φωτογραφία μας, να δούμε που θα βάλουμε και που όχι. Σε γενικές γραμμές δουλεύουμε σε 2 στρώσεις.
Χρησιμοποιώντας gloss medium, απλώνουμε λίγο στο σημείο που θα βάλουμε το βαμβάκι. Ανοίγουμε λίγο βαμβάκι στα δάχτυλά μας όσο πιο πολύ μπορούμε χωρίς να διαλυθεί και το ακουμπάμε στη βάση. Στην συνέχεια λίγο gloss medium στο πινέλο το ταμπονάρουμε ώστε να κολλήσει. Όσο πιο πολύ medium βάλουμε στο βαμβάκι τόσο πιο πολύ θα εξαφανιστεί όταν στεγνώσει. Πρίν στεγνώσει μπορούμε να δημιουργήσουμε με το πινέλο ίνες και σχηματισμούς. Δεν υπάρχει βιασύνη, το medium δεν στεγνώνει γρήγορα. Αν για κάποιο λόγο δεν σας βγαίνει ωραιό το βαμβάκι, μην προσπαθείτε άλλο, τραβήξτε το και βάλτε καινούργιο. Αν το αφήσετε να στεγνώσει δεν θα βγει ποτέ! Κάνετε την πρώτη στρώση και περιμένετε να στεγνώσει.
Στην συνέχεια κάνουμε και μία δεύτερη για να προσθέσουμε αφρούς σε κάποια σημεία που χρειάζεται πάντα συμβουλευόμενοι την φωτογραφία μας. Κυρίως στα απόνερα της πρύμνης και προς τα έξω. Ανάλογα με το πως θα τραβήξετε το βαμβάκι από την σακούλα δημιουργούνται κάποιες γραμμές τις οποίες μπορείτε να εκμεταλλευτείτε για να δώσετε κατεύθυνση. Γενικά έχουμε στο νού μας ότι το σκάφος εκτοπίζει το νερό και το στέλνει έξω και ελαφρώς διαγώνια προς τα εμπρός.
Αφού στεγνώσει και η δεύτερη στρώση απλώνω gloss medium σε γραμμές σε όλη τη θαλασσα και πολύ απαλά το απλώνω με το δάχτυλό μου. Το medium είναι παχύ και self-leveling οπότε μην ανησυχείτε αν αφήσετε καμιά δαχτυλιά, θα εξαφανιστεί. Προσέχτε μόνο να μην λιμνιάσει σε λακούβες. Όταν στεγνώσει και αυτό η θάλασσα θα έχει αποκτήσει πολύ ωραία γυαλάδα και βάθος. Μπορείτε να περάσετε και δεύτερο στρώμα και μετά και γυαλιστερό βερνίκι, αλλά προσωπικά δεν το βρίσκω απαραίτητο. Όταν στεγνώσει τοποθετείστε πρόχειρα το πλοίο και νιώστε μια πρώτη ικανοποίηση!
Για να κάνουμε τους αφρούς στις κορυφές των κυμάτων ανοίγουμε πάλι το βαμβάκι και αυτή τη φορά το διπλώνουμε στη μέση. Έτσι έχουμε μια "φουντωτή" πλευρά και από την άλλη το τραβάμε να "σβήνει". Τοποθετούμε στην κορυφή του κύματος αλλά δεν ποτίζουμε όλο το βαμβάκι. Η "φουντωτή " πλευρά μένει χωρίς medium ή με ελάχιστο χωρίς να την πιέσουμε για να έχει όγκο ο αφρός. Προσοχή και πάλι στην τοποθέτηση του βαμβακιού, να αποφύγετε τις ευθείες. Συμβουλευτείτε την φωτογραφία σας.
Στο σημείο αυτό αφού έχουν στεγνώσει όλα και αφού έχουμε τελειώσει όλα τα βαψίματα και φθορές στην καρίνα του πλοίου, ήρθε η ώρα να τοποθετηθεί το πλοίο στην βάση. Περιμέτρικά του πλοίου γεμίζουμε ότι μικρά κενά μπορεί να υπάρχουν με τον εξής τρόπο. Ανοίγουμε πάλι βαμβάκι και το κόβουμε στη μεση με ένα ψαλίδι. Την ίσια μεριά ακουμπάμε στο πλοίο και κολλάμε με medium στρώνοντας το βαμβάκι προς τα έξω. Το medium που θα ακουμπήσει το σκάφος θα το κάνει να φαίνεται βρεγμένο.
Τέλος μένει το σχίσιμο της πλώρης. Αυτό μπορεί να είναι μεγάλο ή μικρό να σηκώνεται ή να μένει χαμηλά. Για μια φορά ακόμα η φωτογραφία θα μας πει τι να κάνουμε. Όσο ποιο μεγάλο τόσο πιο μεγάλη ποσότητα βαμβακιού θα χρησιμοποιήσουμε. Το φέρνουμε με τα δάχτυλα όσο πιο κοντά στην τελική του μορφή μπορούμε και το κολλάμε στη πλώρη. Ανασηκώνοντάς το, βάζουμε και άλλο medium στην βάση του για να το κάνουμε να σηκώνεται. Μετά, με ένα λεπτό πινελάκι, ακουμπάμε σταγονίτσες medium γύρω γύρω για να δώσουμε μια υγρή υφή στον αφρό. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε και σιλικόνη αλλά είναι αρκετά δύσκολη στην εφαρμογή της, αλλά δίνει πολύ ωραίο αποτέλεσμα. Ετοιμαστείτε να κάνετε αρκετές προσπάθειες μέχρι να το πετύχετε και από τις δύο μεριές.
Η θάλασσά μας είναι έτοιμη! Προσπαθείστε να πειραματιστείτε με υφές στην επιφάνεια της θάλασσας είτε χρησιμοποιώντας διαφορετικά χαρτιά στην κάλυψη του φελιζολ, είτε με διαφορετικη εφαρμογή του medium ή ατλακολ ή ακρυλικό gel (που είναι ακόμα πιο παχύ) επάνω στην τελειωμένη επιφάνεια (πχ εφαρμογή με σφουγγαράκι για πιο ταραγμενα νερά, ή εφαρμογή σε στάλες ή γραμμές) ανάλογα με την επιφάνεια που θέλετε να δημιουργήσετε. Η θάλασσα έχει πολλά πρόσωπα και έτσι σχεδόν τα πάντα είναι ρεαλιστικά. Φυσικά μπορεί να μην σας βγει με την πρώτη, αλλά μην πτοείστε! Έχω φτιάξει μέχρι και τέσσερεις θάλασσες για ένα μοντέλο, μέχρι να πετύχω αυτό που μου αρέσει. Επειδή το πλοίο δεν τοποθετείται παρά μόνο στο τελευταίο στάδιο και τα υλικά είναι πολύ φθηνά, η αποτυχία είναι ουσιαστικά αναίμακτη. Για εμένα έχει καταλήξει να είναι πιο διασκεδαστικό από την συναρμολόγηση του μοντέλου.
Μην ξεχάσετε να δείτε τις θάλασσες του Chris Flodberg στο modelwarships.com. Δεν έχω δει κάτι καλυτερο.
Ελπίζω να μην σας μπέρδεψα. Αν έχετε κάποια απορία μην διστάσετε να επικοινωνήσετε μαζί μου.
Καλές κατασκευές σε όλους!
