Πρόσφατα έπεσε στα χέρια μου το κίτ της Revell και καθώς είχα ήδη και το Italeri είπα να κάνω μιά παρουσίαση/σύγκριση για τους φίλους που ενδιαφέρονται...
Ας αρχίσουμε λοιπόν με λίγη...
Ιστορία Το Heinkel He111 είναι ένα από τα σημαντικότερα αεροσκάφη που χρησιμοποίησε η Luftwaffe κατά την διάρκεια του Β'Π.Π. Ξεκίνησε να σχεδιάζεται ως ένα ταχύ επιβατικό αεροσκάφος - αυτή τουλάχιστον ήταν η δικαιολογία ώστε να παρακάμψουν τις απαγορεύσεις εξέλιξης και κατοχής οπλικών συστημάτων που επιβλήθηκαν στην Γερμανία με την συνθήκη των Βερσαλλιών. Το σχέδιο βασίστηκε στο He70 από το οποίο "κληρονόμησε" την κομψή του σιλουέτα και τις ημιελλειπτικές πτέρυγες. Αν και η ταχύτητά του ήταν ίση ή και μεγαλύτερη από αυτή των μαχητικών της εποχής του, ήδη από τις αρχές του Β'Π.Π. οι επιδόσεις του φάνηκαν ανεπαρκείς. Παρά το γεγονός αυτό, το He111 υπηρέτησε σε όλα τα μέτωπα και καθ'όλη την διάρκεια του πολέμου (έστω και ως απλό μεταγωγικό από τα τέλη του '44 και μετά). Από το Φεβρουάριο του 1935 που κατασκευάστηκαν τα πρωτότυπα έως τον Οκτώβριο του '44 που σταμάτησε η παραγωγή του, κατασκευάστηκαν περισσότερα από 7000 αεροσκάφη σε διάφορες εκδόσεις. Η έκδοση H-6 που εμφανίστηκε στις αρχές του '41 είναι η πιο πολυάριθμη και αυτή αναπαριστούν τα κίτ της Italeri και της Revell που παρουσιάζονται εδώ.
Τα κίτ Το κίτ της Italeri είναι παλιό - πάνω από 30 χρόνων - αλλά είναι από τα καλύτερα της "γενιάς" του. Στο κουτί βρίσκουμε δύο πλαίσια ανοιχτού γκρί πλαστικού και ένα σε διάφανο που είναι συσκευασμένο ξεχωριστά σε σακούλα. Η γράμμωσή του είναι ανάγλυφη ενώ το flash παρά την ηλικία του καλουπιού είναι ελάχιστο. Τα διαφανή κομμάτια αν και λίγο χοντρά, έχουν εξαιρετική διαφάνεια και "επιβάλλουν" να προστεθεί λεπτομέρεια στο κόκπιτ. Η Italeri μας παρέχει αρκετά κομμάτια για τον χώρο (πάτωμα, κάθισμα πιλότου και "ξαπλώστρα" για τον βομβαρδιστή, χειριστήριο, πίνακα με ανάγλυφα και σε χαλκομανία όργάνα καθώς και ανάγλυφες λεπτομέρειες στα πλαϊνά τοιχώματα και το πίσω διαχωριστικό (bulkhead). Δίνονται επίσης και φιγούρες του πληρώματος (αν και στο κουτί γράφει ότι δεν περιλαμβάνονται) σε περίπτωση που κάποιος θα ήθελε να τους χρησιμοποιήσει (και να γεμίσει ακόμα περισσότερο τον χώρο!). Το σύστημα προσγείωσης αναπαριστάται πολύ καλά, οι "φωλιές" του όμως είναι ανύπαρκτες, ενώ τα καλύμματα δίνονται μονοκόμματα και πρέπει να κοπούν στην περίπτωση που τοποθετηθούν τα σκέλη στη θέση "κάτω". Τα πηδάλια ύψους-βάθους και το πηδάλιο διεύθυνσης (elevators & rudder), δίνονται χωριστά για να τοποθετηθούν σε οποιαδήποτε θέση, ενώ από οπλικά φορτία δίνονται τορπίλες αλλά και βόμβες των 500 (?) κιλών που αναρτώνται σε εξωτερικούς φορείς. Τα σήματα τέλος αφορούν 3 αεροσκάφη με διαφορετικούς χρωματισμούς:
- 1/KG26 Βόρειος Θάλασσα 1941-42 με κλασικό σπλίντερ RLM 70/71/65.
- 2/KG26 στη Μεσόγειο 1942-43 με καμουφλάζ ερήμου (RLM79 επάνω από τα 70/71 και RLM 65 στις κάτω επιφάνειες.
-ΙΙ/KG53 Ρωσία 1942 με "φιδάκια" 70/71 σε λευκό "φόντο" και RLM65 στις κάτω επιφάνειες.
Τα χρώματα που προτείνει η Italeri είναι της Modelmaster (με άσχετα ονόματα και κωδικούς FS) και τα θεωρώ ύποπτα. Γενικά η Italeri έχει παράδοση να προτείνει λάθος χρωματισμούς αλλά και σχέδια των παραλλαγών, οπότε εδώ θέλει λίγο περισσότερο ψάξιμο για να είμαστε σίγουροι...
Το «καινούργιο» κίτ της Revell (με κωδικό 04377) προέρχεται από τα καλούπια της Hasegawa αλλά στη μισή τιμή από το original! Η Revell έχει κυκλοφορήσει και το κίτ της Italeri (το 1976) αλλά και της Matchbox (το 1991 αν θυμάμαι καλά) οπότε προσέξτε τι αγοράζετε! Το Revell-Hasegawa λοιπόν μάς παρέχει μια πληθώρα από μικρά και μεγάλα πλαίσια (αποτέλεσμα τις τακτικής της Hasegawa να δίνει ξεχωριστά εναλλακτικά κομμάτια για τις διάφορες εκδόσεις), στριμωγμένα σε μια σακούλα. Αποτέλεσμα του στριμώγματος είναι να έχουν "αποκολληθεί" από τα πλαίσια κάποια κομμάτια, με κίνδυνο να σπάσουν κιόλας... Μια δεύτερη σακούλα περιέχει τα διαφανή και τα polycaps για να γυρίζουν οι έλικες. Η γράμμωση είναι χαραγμένη αλλά κάπως "βαριά" και όχι τόσο φίνα όσα σε άλλα κίτ της Hasegawa. Η λεπτομέρεια είναι πολύ καλή στο κόκπιτ και γενικά πιο σωστή από της Italeri (δίνονται ακόμα και τα ποδωστήρια αλλά δυστυχώς μόνο χαλκομανία για τα όργανα). Πίσω από το κόκπιτ δίνεται ο χώρος αποθήκευσης των βομβών αλλά και ο σκελετός στα πλαϊνά της ατράκτου. Αν και δύσκολα θα φαίνονται μετά το κλείσιμο της ατράκτου είναι ωραίο να ξέρεις ότι υπάρχουν... Τα καλύμματα των κινητήρων δίνονται σε 4 κομμάτια και υπάρχουν δύο ειδών εξατμίσεις ενώ οι έλικες είναι λίγο διαφορετικές από της Italeri. Από οπλισμό δίνεται ο χώρος των βομβών με ανάγλυφες τις ίδιες τις βόμβες και ξεχωριστά τις θυρίδες του (οι οποίες πρέπει να κοπούν για να τοποθετηθούν ανοιχτές) ή εναλλακτικά δύο φορείς με εξωτερικές βόμβες των 1000 κιλών. Τα σήματα (που περιλαμβάνουν πλήρη προειδοποιητικά) δίνουν επιλογή για 4 αεροσκάφη:
- 5/KG26 Ιταλία 1942 με σπλίντερ RLM 70/71/65.
- 5/KG4 Ρωσία 1942-43 με σπλίντερ RLM 70/71/65 και λευκό μόνο στην άτρακτο.
- 9/KG4 Ουγγαρία 1944 με σπλίντερ RLM 70/71 και μαύρο στις κάτω επιφάνειες.
- Το προσωπικό αεροσκάφος του Oberstleutnant Kuhlmey, διοικητή του Gefechtsverband Kuhlmey στη Φιλανδία το '44 με κλασικό σπλίντερ RLM 70/71/65 περασμένο στις επάνω επιφάνειες με λευκό σε "αραχνοειδές" μοτίβο.
Εν κατακλείδι θα έλεγα ότι το νεότερο Revell/Hasegawa έχει περισσότερη/σωστότερη λεπτομέρεια από το Italeri, καλύτερες χαλκομανίες αλλά ίσως να δυσκολέψει κάπως στη συναρμολόγηση λόγω των πολλών κομματιών (ιδίως στους κινητήρες). Από την άλλη το Italeri έχει καλύτερα πολυβόλα, δίνει πλήρωμα, έχει μάλλον ευκολότερη συναρμολόγηση για τους λιγότερο έμπειρους (και γίνεται πιο εύκολα η αναπαράστασή του "εν πτήση" για να κρεμαστεί από το ταβάνι
) Και τα δύο θα ωφεληθούν από κάποια έξτρα κομμάτια (photoetched ή scratch) ιδίως στο κόκπιτ το οποίο λόγω του γυάλινου θόλου θα είναι αρκετά ευδιάκριτο...
