Εχουν περασει 10 μερες από την ληξη του 2ου karditsa Scale model show.Πολλα ειπωθηκαν και γραφτηκαν για την οργανωση,για το ποσο καλα περασε ο κοσμος που ηρθε και συμμετειχε η όχι,για τον πολύ μεγαλο αριθμο μοντελων που συγκεντρωθηκε και πολλα αλλα.Σιγουρα τα καλα σας λογια μας δινουν δυναμη και μας ξεκουραζουν και σας ευχαριστουμε πολύ για αυτό.Απο την άλλη παλι τιποτα δεν είναι τελειο, λαθη γινονται και περιθωρια βελτιωσης υπαρχουν.Αυτο το σαββατοκυριακο όμως της εκθεσης,εγινε και κατι άλλο πολύ πιο σημαντικο.Και εκανε τοσο θορυβο που ο αποηχος του ελπιζουμε να μην σβησει ποτε.Κατι αλλαξε σε αυτη την εκθεση και την εκανε τοσο διαφορετικη και δεν ηταν τα ρεκορ,ουτε καν τα μοντελα.
Αυτη η εκθεση ηταν πραγματικα η εκθεση ολων μας.Δεν ηταν η εκθεση ενός συλλογου,δεν ηταν η εκθεση καποιων ανθρωπων,δεν ηταν η καν η εκθεση της πολύ ομορφης παρεας που ανελαβε τη διοργανωση της.Ηταν πραγματικα η εκθεση ολων των μοντελιστων της χωρας που μαζευτηκαν σε ένα χωρο.Και μαζευτηκαν με μονο σκοπο να γιορτασουν το αγαπημενο τους χομπυ.Ετσι απλα,χωρις δευτερες σκεψεις.Απαλλαγμενοι από ταμπελες και λογοτυπα,με το χαμογελο μονιμο στο προσωπο τους απεδειξαν ότι ολοι μαζι μπορουν να κανουν πολύ μεγαλα και ομορφα πραγματα
Ελπιζω αυτή η εκθεση να είναι και η αλλαγη σελιδας για τον μοντελισμο στην ελλαδα.Να συνειδητοποιησουμε ότι εχουμε ολοι τον ιδιο στοχο:Να περναμε καλα μεσα από το χομπυ, και οσο μπορουμε να το αναβαθμισουμε και να το προωθησουμε.Ειναι απλως ένα χομπυ.Που μαλιστα αποδειξαμε ότι το αγαπαμε ολοι.Δεν χωρανε πρωτιες,οροσημα,συγκρισεις,ανταγωνισμοι.Εδω στην εκθεση ολων μας που πραγματοποιηθηκε στην Καρδιτσα αποδειξαμε ότι χωρις τα παραπανω ξαναβρισκουμε εκεινη τη χαμενη χαρα που μας εδιναν τα μοντελα μας και τα φιλαρακια μας με την ιδια «λοξα».Και φυσικα ολοι μαζι και παλι θα ξανακανουμε τετοιες μεγαλες και ομορφες εκθεσεις που δεν θα είναι της Ναουσας,της Λαμιας,της Παργας,αλλα θα είναι και παλι ολονων μας που απλα θα γινονται στην Ναουσα,στην Λαμια,στην Παργα.Κι οσο για εκεινα τα ρεκορ που σπασαμε ολοι μαζι στην Καρδιτσα,προσωπικη μου ευχη είναι να ξανασπασουν αμμεσα απο καποια άλλη εκθεση,κι αυτά με τη σειρα τους να βρουν διαδοχη από αλλα ακομη μεγαλυτερα και να γινει τοσο συνηθες το φαινομενο που να παψουμε πια να ασχολουμαστε μαζι τους.Γιατι η χαρα του μοντελισμου δεν είναι μετρησιμο μεγεθος και δεν χωραει στους αριθμους.Χωραει μονο στο χαμογελο μας
