Η Λιβύρνις (λατινικά Liburna) ήταν τύπος ελαφρού και ταχέως πολεμικού πλοίου κατά την αρχαιότητα. Την ονομασία του την πήρε από τη δαλματική φυλή των Λιβυρνών, που τα χρησιμοποιούσαν για πειρατεία. Υιοθετήθηκε ευρέως από το ρωμαϊκό ναυτικό και μετά τη ναυμαχία του Ακτίου άρχισε να αντικαθιστά τα βαρύτερα πολεμικά σκάφη (τετρήρεις, πεντήρεις κλπ.). Κατά τους 1ο με 3ο αιώνες μ.Χ. οι λιβυρνίδες (μονόκροτες ή και δίκροτες) αποτελούσαν τον όγκο των πολεμικών σκαφών του ρωμαϊκού ναυτικού, ειδικά στους επαρχιακούς στόλους.
Στην ουσία, πρόκειται για την ελληνική ημιολία, δηλαδή ένα δίκροτο με 50 κουπιά, με ή χωρίς κατάστρωμα μάχης.
Η ονομασία αναβίωσε τον 19ο αιώνα στο νεοσύστατο ελληνικό ναυτικό, όπου αποδόθηκε σε μικρά ταχύπλοα με ιστιοφορία, τύπου Βελλούς ή Μύστικου, που χρησιμοποιούνταν ως απόστολα πλοία και για καταδίωξη πειρατείας. Σήμερα έχει εκλείψει.
Χρησιμοποιώντας τα σχέδια του J. F. Coats ξεκίνησα να κατασκευάσω μια Romana Liburna.
