Ή θα πεις ότι σου έκαναν πρόταση από Hollywood μεριά για double του J. Nicholson
ή θα κρατάς και κάτι άλλο μαζί, εάν πινέλο, ένα κιτ, ένα κομμάτι από κιτ, ένα κουτί από κιτ, ένα τσιμπιδάκι, κάτι παρεμφερές τέλος πάντων...
χμμ..τώρα που το ξαναδιαβάζω, και πάλι για τρελλό κινδυνεύεις να σε πάρουν.
Ίσως η σίγουρη λύση είναι να τα απλώσεις στο γραφείο/πάγκο εργασίας και να τα αφήσεις εκεί λίγες μέρες μέχρι να τα συνηθίσει το μάτι (κυρίως το δικό σου και ύστερα των υπολοίπων - αποτρεπτικών δυνάμεων, κλπ.). Μετά θες πάλι κάμποσες μερούλες να κάθεσαι εκεί, να ανοίγεις κουτιά, να περιεργάζεσαι πλαίσια, να κάνεις δοκιμαστικά με τα μεγαλύτερα κομμάτια, και πάλι όλα μέσα. Α, θα ανοίγεις και πολλά βιβλία, θα κατεβάζεις πολλές τρομερές ιδέες, θα αλλάζεις 100 φορές γνώμη ως προς τί θα κάνεις με το τάδε ή το δείνα κιτ. Κάποια στιγμή, δεν μπορεί, όλο και κάτι θα μπει σε γραμμή παραγωγής. (μιλώ εκ πείρας...τώρα παλεύω το στάδιο της παραγωγής...)
ʼντε, καλή αρχή
