Όλες οι πηγές αναφέρουν για το Σακελλαρίου ότι επρόκειτο για παράδειγμα χαρακτήρα και αεροπόρου. Σκοτώθηκε πολεμώντας επικεφαλής τριάδας PZL-24 της 21ης Μοίρας εναντίον σχηματισμού βομβαρδιστικών Cant Z.1007 και της συνοδείας του από καταδιωκτικά Fiat CR.42, κατά μία πηγή περί τα 18 αεροσκάφη. Μερικές πηγές του αποδίδουν την κατάρριψη ενός CR.42. Από το σχηματισμό σκοτώθηκε επίσης ο Σμηνίας Παπαδόπουλος, που του αποδίδονται πιθανώς δύο Cant Z.1007, το ένα μαζί με το Σακελλαρίου. Ο τρίτος αεροπόρος Ανθυποσμηναγός Κατσαρός διέφυγε στα σύννεφα εκτελώντας εκούσια περιδίνηση, αφήνωντας έκπληκτους τους υπεράριθμους διώκτες του, οι οποίοι άρχισαν να καταλαβαίνουν πόσο αποφασισμένοι ήταν οι Έλληνες πιλότοι. Συνέχισε τον πόλεμο με το όνομά του να διεκδικεί δύο καταρρίψεις ιταλικών βομβαρδιστικών.
Το πλέον συγκινητικό πλην όμως ενδεικτικό του φρονήματος των προγόνων μας είναι ένα εξάστιχο, όπως το έγραψε ο πατέρας του Σακελλαρίου, μόλις πληροφορήθηκε το θάνατο του γιού του και αναφέρεται στο βιβλίο του κ. Καρταλαμάκη "Η Αεροπορία στον πόλεμο του' 40":
...Ψηλά από τα Γιάννενα φωνή Αγγέλου φτάνει
ετοίμασε πατέρα μου το δάφνινο στεφάνι
της αδελφές μου φίλησε, της μάνας μου το χέρι
στάσου στη θέση μου πιστός, στο κάθε θέλημά της
και πες της υπερήφανη πρώτη σ' αυτή να ξέρει
πως άλλη Μάννα - Η ΕΛΛΑΣ - με κράτησε κοντά της...
Δεν τολμώ να πω τίποτα...
