Επιστροφή στα τζετ, με ενα θέμα που εχει τιμηθεί από αρκετούς στο φόρουμ, παραμένει αγαπημένο και αρκετά παραμελημένο, θα έλεγα κύρια με την γαλλική παραλλαγή των δύο γκρίζων. Αν και μοντελιστικά η εκδοση της Αργεντινής έχει περισσότερο ενδιαφέρον, εντούτοις προσωπικά η γαλλική εκδοχή δείχνει πιο ελκυστική.
Πάμε στα του κιτ. Αυτό της Academy λοιπόν, χωρίς να είναι κάτι το ιδιαίτερο καταφέρνει να αποδώσει τη σιλουέτα του αεροσκάφους. Μοναδικό χτυπητό μειονέκτημα που δε διορθώνεται εύκολα το ρύγχος που στερείται της ανεπαίσθητης κλίσης (περίπου 3 μοίρες) που έχει το πραγματικό αεροσκάφος, αλλά νομίζω ότι μπορώ να ζήσω μ'αυτό. Κατά τα λοιπά χαραγμένη γράμμωση, καλή λεπτομέρεια με εξαίρεση το σπαρτιάτικο κόκπιτ, χοντρό πλαστικό στις θυρίδες και καλή εφαρμογή.
Το μοντέλο βελτιώθηκε με το σετάκι της Eduard, το οποίο όμως με τον πίνακα οργάνων που δίνει, βοηθά στην κατασκευή ενός αεροσκάφους με το παλιό ραντάρ, το Agave. Οπότε ξεχνάμε την εκδοση SEM, καθώς εχει ριζικά αναμορφωμενο πίνακα σε σχέση με το παλιότερο μοντέλο. Επίσης χρησιμοποιήθηκε ενα ΜΚ6 από την Pavla που είναι κι αυτό που θα κυριαρχεί στο πιλοτήριο.
Eτοιμάστηκε το κόκπιτ, κολλήθηκαν τα κομμάτια της Eduard, βάφηκε με ένα πολύ σκούρο γκρι και εγινε στεγνό πινέλο και ενα black wash. Βελτιώθηκε λιγο το ρινιαίο σκέλος και τα σκάλη του κυρίως συστήματος προσγείωαης και ανοίχτηκε μία θυρίδα ηλεκτρονικών στη δεξιά πλευρά του ρύγχους. Μόλις ολοκληρωθεί η συναρμολόγηση θα προστεθεί λεπτομέρεια δεξιά και αριστερά από την πλάτη του καθίσματος καθώς και στο χώρο κάτω από το αλεξίνεμο.
Εκλεισε η άτρακτος και το μοντέλο πήρε το γνώριμο σχήμα του αεροσκάφους. Οπως είπα και στην αρχή η εφαρμογή αρκετά καλή, λίγος στόκος και γρήγορα περνάμε στο ευχάριστο σκέλος, την προσθήκη λεπτομερειών. Κάποια πάνελ χρειάζονται χάραξη, κάποιες γραμμώσεις πρέπει να σβηστούν και κάποιες άλλες να χαραχθούν εξ' αρχής. Μένει η προσθήκη λεπτομέρειας στην πλάτη του κόκπιτ και στο χώρο κάτω από το αλεξίνεμο, κάποιες καλωδιώσεις στη φωλεά του ρινιαίου τροχού, η προσθήκη των ηλεκτρονικών στη θυρίδα που ανοίχτηκε και οι χίλιες μύριες κεραίες που είναι σε φωτοχαραγμένα.....
Aποκτήσα επιτέλους μία βάση για να συνεχίσει το πρότζεκτ. Χρώματα ΤΑΜΙΥΑ, XF24, XF 53, "σπασμένα" με λίγο λευκό και διαλυμένα με leveling thinner, φιλτραρισμένα από καλσόν σε πυκνότητα νερού. Πρώτη προσπάθεια με ελεύθερο χέρι, πλήρης αποτυχία. Βασικά χρειάζομαι γυαλιά και ένα καλύτερο φως γιατί όταν είδα με το φως της ημέρας που ειχα βάψει κατάλαβα ότι ντουφεκούσα στο γάμο του καραγκόζη. Blue Tack λοιπον και υπομονή, και μετά μία περίπου ώρα φτάσαμε εδώ που βλέπετε.
Γίνανε κάποια διακριτικά φωτίσματα
Περάστηκε ενα φίλτρο
Και μπήκαν οι χαλκομανίες (σχεδόν όλες). Στη 2η φώτο παρατηρήστε κάποιες ασπρίλες στο βερνίκι από το βελτιωτικό της Gunze.Ελπίζω να φύγουν με επαναβαφή του βερνικιού, αλλιώς τη βάψαμε
Προχώρησα λίγο και τη βάση που θα τοποθετηθεί το μοντέλο
