ʼργησα λίγο με την συμμετοχή μου στο GB, αλλά κάλιο αργά παρά ποτέ!
SEPECAT Jaguar SN, Nigerian Air Force- NAF 705, Makurdi AB, 1984Όλοι γνωρίζουμε αυτό το «γατί».
Κατασκευάστηκε από την Αγγλο-Γαλλική κοινοπραξία SEPECAT, και πέταγε μέχρι πρόσφατα με τα χρώματα και των δύο χωρών (τελευταία πτήση 2007 και 2005 αντίστοιχα)
Επίσης αρκετοί γνωρίζουν τον τρίτο μεγαλύτερο χρήστη (και κατασκευαστή κατόπιν αδείας) του τύπου, την Ινδία. Πετάνε ακόμα 117 (εκδόσεις IS και ΙΜ(arine)) +31 ΙΒ (Trainers)
Υπάρχουν και μικρότεροι χρήστες, λιγότερο γνωστοί έως άγνωστοι.
Το Σουλτανάτο του Ομάν, με 22 αεροσκάφη εκδόσεων SO & BO να βρίσκονται ακόμα σε υπηρεσία, ο Ισημερινός (Εκουαδόρ) με τα τελευταία 9 αεροσκάφη να αποσύρονται το 2006 (πηγές αναφέρουν αποθήκευση) και τέλος η Νιγηρία!
Ναι η Νιγηρία, παρήγγειλε 13 SN και 5 ΒΝ (κάποιες πηγές αναφέρουν 12+6) και άρχισε να παραλαμβάνει τον Μάιο του 1984.
Το περίεργο συμβόλαιο αγοράς των αεροσκαφών, δεν επέτρεπε στους Νιγηριανούς την αγορά των προηγμένων οπλικών συστημάτων του Jaguar, και μόνο διατέθηκαν μη κατευθυνόμενες βόμβες. Επίσης, δεν περιλαμβάνανε σύστημα εναέριου ανεφοδιασμού. Όλα αυτά με την πρόφαση, ότι η Νιγηρία θα μπορούσε να εισβάλει στα γειτονικά κράτη!!!!
Το συμβόλαιο, ανέφερε ότι τα αεροσκάφη θα έπρεπε να χρησιμοποιηθούν μόνο για αμυντικούς σκοπούς, αλλιώς θα αποσυρόταν κάθε τεχνική υποστήριξη της SEPECAT!
Α, ναι. Και η Νιγηρία δεν θα μπορούσε να πουλήσει το αεροσκάφος σε ή ανταλλακτικά του σε τρίτους, χωρίς άδεια από την BAe, το ΥΠΕΞ Αγγλίας και το Κοινοβούλιο.
Έτσι, το Νιγηριανό Jaguar, ξέπεσε, αφέθηκε στη τύχη του, και υποστήριξη υπήρχε μόνο στην μακρινή Ινδία.
Τα αεροσκάφη μπήκαν κάπου το 1991 σε ένα υπόστεγο (ή μάλλον φούρνο) σαν σαρδέλες και έμειναν να σαπίζουν.
Σε ένα έλεγχο το 2007, για πιθανή πώλησή τους, βρέθηκε ότι Jaguar BΝ NAF 703 είχε στο log του 150 ώρες και 54 λεπτά από την κατασκευή του τον Δεκέμβριο του 1984. Στις 10 Φεβρουαρίου του 1986 είχε καταχωρημένο τον έλεγχο τον 100 ωρών!!!! Με λίγα λόγια, τα Νιγηριανά Jaguars ήταν ολοκαίνουργια!!!
Δυστυχώς, φωτογραφίες υπάρχουν μετρημένες στα δάχτυλα, και μόνο από 3 αεροσκάφη: τα 705 και 710 και το διθέσιο 703.
Το 710 εμφανίζεται σε 3 μόνο φωτογραφίες, και αυτές στο Farnborough τον Σεπτέμβριο του 1984, με όλο τον πιθανό οπλισμό.
Αυτό που απομένει λοιπόν είναι το 705, με φωτογραφίες εν πτήση, χωρίς οπλισμό και πυλώνες. Δεν θα το αφήσω όμως έτσι.
Το κιτ που θα χρησιμοποιηθεί είναι το κλασσικό της Hasegawa, πού αν και ολίγον αρχαίο, αξίζει. Θα βοηθήσουν το σετάκι ΡΕ της Eduard, το pitot της Master και χαλκομανίες της Model Alliance (η εταιρεία έκλεισε μετά από λαμογιά του ιδιοκτήτη, και κάτοχος όλου του εναπομείναντος στοκ, είναι ο Hannants. Μακάρι να είχε και τις μήτρες, γιατί είχε πολύ ωραία γκάμα)
Για πάμε λοιπόν...
Ξεκινάμε όπως πάντα με το κόκπιτ.
Τα 4 κομμάτια που το αποτελούν είναι εντελώς βασικά, ενώ κεντρικός πίνακας και πλαϊνές κονσόλες διατίθενται σε χαλκομανίες. Μόνο το στικ, έχει λεπτομέρεια. Με τα ΡΕ στην θέση τους άρχισε αμέσως να φαίνεται καλύτερο.
Ψεκάστηκαν όλα με Gunze μαύρο Η12, Η78 OD και Η68 τα υφάσματα στο κάθισμα.
Μετά το wash, θα δείξουν πολύ καλύτερα φυσικά.
Ο τρόπος που είναι κατασκευασμένο το κίτ σου δίνει την δυνατότητα να κάνεις παράλληλα κάποια άλλα μέρη, περιμένοντας να στεγνώσει το κόκπιτ.
Έτσι, τα 2 μισά και το κάτω μέρος της ατράκτου ενώθηκαν και πάνε τριβείο, όπως και οι 2 εισαγωγές.
Τέλος, ο χαρακτηριστικός κώνος του GR.1, με το λέιζερ στόχευσης, έπρεπε να φανεί λίγο καλύτερα. ʼνοιξαν λοιπόν, και στην θέση τους θα μπει διαφανές ΦΠ, ενώ στο εσωτερικό θα τοποθετηθεί μήκος σωλήνα, ώστε να προσομοιάσει το σκοπευτικό (ελπίζω)
Καλό Σ/Κ να έχουμε!!!
