Ακόμα πονάω... Πέρασα καταπληκτικά.
Θέλω να ευχαριστήσω:
- όλους όσους μας εμπιστεύονται τα μοντέλα τους και όσους επισκέπτονται την Έκθεση για να διασκεδάσουν,
- όλους όσους συμμετείχαν στην Έκθεση με παράλληλες δραστηριότητες (Ιστορική αναπαράσταση, τηλεκατευθυνόμενα, ιστορικά οχήματα),
- Τον φανταστικό καντινιέρη μας,
- Περιπτερούχους, δωροθέτες και χορηγούς,
- Κριτές για την συνεργασία και την κατανόηση
Ακόμα μεγαλύτερο ευχαριστώ σε όλους τους φίλους από άλλα μέρη της Ελλάδας, αλλά και το εξωτερικό, που έκαναν τόσο κόπο και ήρθαν. Κάθε φορά που συναντιόμαστε είναι μεγάλη η χαρά μου όπως και στεναχωριέμαι για όσους δεν τα κατάφεραν να έρθουν. Επίσης χάρηκα που γνώρισα ακόμα περισσότερους. Ελπίζω του χρόνου να κάτσουμε ξανά στο ίδιο τραπέζι και να οργανωθούμε ακόμα καλύτερα για να είμαστε όσο το δυνατόν περισσότεροι όσοι δηλώσαν αδυναμία χώνευσης την Κυριακή το πρωί.

Σχετικά με την Έκθεση:
Δυστυχώς η κρίση και η κατάσταση της χώρας μας επηρεάζουν πολλά πράγματα. Δεν είναι εύκολο να κάνεις το χόμπι σου όταν έχεις τόσα προβλήματα και πράγματα να σκεφτείς. Κατανοώ απόλυτα λοιπόν την σχετική στασιμότητα, τόσο σε ποιότητα όσο και αριθμό συμμετοχών (αν και για το δεύτερο δεν έχω πλήρη στοιχεία).
Κάθε φορά βελτιωνόμαστε στους χρόνους και τρόπους παραλαβής και παράδοσης των μοντέλων, στην διαχείριση και την ασφάλειά τους. Νομίζω εφέτος δεν είχαμε κανένα ατύχημα με κάποια συμμετοχή.
Το να προσπαθείς να τους εξυπηρετήσεις όλους είναι πολύ δύσκολο αλλά και σε αυτό νομίζω το καταφέραμε, αν και κάποιο «αήττητοι» κατέβαλαν μεγάλη προσπάθεια... Ειδικά στην επιστροφή των μοντέλων θεωρώ ότι έγινε η πιο γρήγορη και αθόρυβη δουλειά. Είναι όμως κρίμα να βλέπεις ανθρώπους που ήταν παλιά σε ΔΣ ή ΟΕ να είναι οι πρώτοι που απαιτούν «ειδική μεταχείριση» και αποκλίνουν από τις οδηγίες - πρόγραμμα.
Οργανωτικά τα πήγαμε καλύτερα από άλλες χρονιές, μαύρη κηλίδα στην βελτίωση η απουσία καφετζή, αν και η ανακάλυψη του μαγαζιού που έφερνε τους καφέδες εξομάλυνε λίγο την κατάσταση.

Συνεχίζω με τα παιδιά της ΟΕ, δηλαδή γαλάζια και δυο κόκκινα μπλουζάκια. Εφέτος αν και λίγοι σε αριθμό για το μέγεθος του χώρου και των συμμετοχών, άρα με πιο πολύ τρέξιμο και κούραση, τα πήγαν άψογα. Ευχαριστώ από καρδιάς που διασκεδάζετε και πονάτε μαζί μας. Να τονίσω ότι υπήρξαν και εθελοντές της τελευταίας στιγμής που βοήθησαν πολύ, γιατί πραγματικά την Παρασκευή δοκιμάστηκαν οι αντοχές όλων μας, όπως επίσης ότι υπάρχει μέλος της ΟΕ που δεν είναι μοντελιστής αλλά έρχεται για την παρέα (Χρηστάρα τεράστιε

) Ελπίζω να τα πούμε με όλους και του χρόνου. Δεν θα ξεχωρίσω κανέναν αλλά αξίζει ειδικής αναφοράς ο Γιώργος ο Γιαννόπουλος που τρέχει σε άπιαστους ρυθμούς. Βέβαια είναι και λίγο κοτούλα γιατί δεν ήρθε στα Καλύβια το Σάββατο το βράδυ να βοηθήσει στον αφανισμό της πανίδας που κάναμε.

Θα ήθελα να αναφερθώ ξεχωριστά στα μέλη της γραμματείας, τους πιο κοντινούς ανθρώπους στα μέλη του ΔΣ αλλά και στα άλλα μέλη του ΔΣ που τρέξαμε μαζί αλλά θα τους τα πω όταν μπορέσουμε να συνέλθουμε πλήρως.
Είναι τιμή μου που γνώρισα τον κο Τσώνο, τον οποίο είχα παρεξηγήσει αρχικά αλλά πραγματικά είχα κάνει ΤΕΡΑΣΤΙΟ λάθος.
Είναι τιμή μου που αποτελώ μέρος της προσπάθειας... Και του χρόνου με υγεία για όλους.