Λοιπόοοοοοον
Ξεκινήσαμε μαζί με τον nickemi και τον wildcat Παρασκευή πρωί. Πάμε να δούμε τον χώρο που είχαν κλείσει τα παιδιά
http://www.thessalikongrand.gr/index.phpκαι κάπου εκεί καταλάβαμε ότι μας περιμένει ένα φανταστικό τριήμερο. Ο χώρος είναι απίστευτος, η αίθουσα ιδανική, υπάρχει φουαγιέ και άπειρα καθίσματα για να κάτσει κάποιος έξω από την αίθουσα άνετα. Μέσα η αίθουσα είχε wi-fi δίκτυο και μικροφωνική εγκατάσταση, την οποία εκμεταλλεύτηκε η Λέσχη στο έπακρο (οι ACDC είχαν την τιμητική τους!!!). Τα τραπέζια και οι καρέκλες για την έκθεση ήταν του ξενοδοχείου, άρα ούτε κουβάλημα, ούτε μετακομίσεις και μαζεύοντας την έκθεση (ναι κάτσαμε και στο μάζεμα) απλά μαζέψαμε ότι είχε φέρει η Λέσχη, και τα υπόλοιπα έμειναν εκεί. Φωτισμός απίστευτος, ιδανικός για έκθεση μοντελισμού. Δεν νομίζω να βρεθεί εύκολα άλλος χώρος στην Ελλάδα να ξεπεράσει αυτό τον χώρο. Είναι ΙΔΑΝΙΚΟΣ!!!
Παρασκευή μεσημέρι κάναμε το
λάθος να πάμε για φαγητό χωρίς να έχουμε ρωτήσει αν θα φάμε και το βράδυ. Αφανίσαμε λίγη από την ντόπια πανίδα και χλωρίδα (μιας κι εκεί που έφερνε τα κρεατικά το μαγαζί μας κέρασε και κάτι καταπληκτικούς γίγαντες. Θεωρίες συνωμοσίας υποστηρίζουν ότι μας κέρασαν για να μην φάμε και τις σούβλες αλλά εγώ δεν το πιστεύω). Το βράδυ πήγαμε για φαγητό ( εδώ αρχίζουν οι αναστεναγμοί) σε ένα χωριό λίγο πιο έξω, φανταστικό μέρος, όπου ξεκίνησαν οι πρώτες διαφωνίες και ίντριγκες. Με φώναξε ο Γιώργος ο Τέτσιος (γεια σου Πρόεδρε!!! ) να κάνουμε μαζί την παραγγελία του φαγητού για τα 33 άτομα που είχαμε μαζευτεί. Κι ενώ λοιπόν ο Πρόεδρος έλεγε εγώ έφερνα αντιρρήσεις (με αποτέλεσμα να μειωθεί η εκτίμηση του Προέδρου στις γαστριμαργικές μου επιδόσεις) κι έλεγα ότι είναι πολλά (για όσους γνωρίζουν πρόσωπα και καταστάσεις καταλαβαίνετε τι σημαίνει αυτό...). Τελικά, κρίνοντας εκ του αποτελέσματος, αναγκαστήκαμε να ακυρώσουμε μέρος της παραγγελίας γιατί σίγουρα θα θρηνούσαμε θύματα. Το λιτό δείπνο τελείωσε κατά τις 1 και καταλήξαμε κατά τις δυο να πέφτουμε για ύπνο, αγκομαχώντας.
Εδώ θα ήθελα να επισημάνω, ότι παρόλο που είχαμε φροντίσει να απομνημονεύσουμε που βρίσκεται το νοσοκομείο Καρδίτσας, μιας κι όπως είπε ο nickmemi, «σέρνονται και δυσπεψίες αυτές τις μέρες», τελικά το καθαρό οξυγόνο και η καλή διάθεση μας επέτρεψαν να μεταβολίσουμε τον πακτωλό κρεατικών και λοιπών μεζέδων που καταβροχθίσαμε όλο το τριήμερο. Μάλλον βοήθησε και το καταπραϋντικό παγωτό που καταναλώναμε μετά τα τσιμπούσια.
Η εκθεσιακή δραστηριότητα της Παρασκευής περιελάμβανε στήσιμο τραπεζιών, οργάνωση του χώρου, παραλαβή εκθεμάτων (πολύ νταλίκα ρε παιδιά!!! ) και γνωριμία με τα παιδιά της Λέσχης, που πραγματικά τους ζηλεύω για ό,τι έχουν καταφέρει.
Το Σάββατο περιελάμβανε πρωινή έγερση κατά τις 6, μετακίνηση προς το ξενοδοχείο και προσπάθεια να υπολογίσουμε που θα χωρέσουμε τόσα μοντέλα, μιας και την Παρασκευή ήδη είχαν παραληφθεί 450 συμμετοχές. Καταλήξαμε να παραλάβουμε το τελευταίο μοντέλο περί τις 8 το βράδυ του Σαββάτου, και να πιάσουμε το μαγικό νούμερο 680. (Αν προσέξατε το πρώτο πληθυντικό είναι γιατί πραγματικά ο παλμός και η διάθεση που είχαν τα παιδιά της Λέσχης σε ανάγκαζαν να τρέχεις κι εσύ να βοηθήσεις, παρασέρνοντας τους περισσότερους από εμάς σε ρόλο εθελοντή από επισκέπτη).
Έχοντας πιάσει το νόημα από το πάθημα της Παρασκευής φρόντισα να μην φάω τίποτε όλη την μέρα, πλην σοκολάτας το πρωί. Εξάλλου έπρεπε να αποκαταστήσω και την υπόληψή μου στα μάτια του Προέδρου και των λοιπών μελών της Λέσχης. Πήγαμε πάλι λίγο έξω από την Καρδίτσα, σε μια χασαποταβέρνα. Είμαι σίγουρος ότι ο Τέτσιος είχε βάλει στοίχημα με τον μαγαζάτορα ότι δεν μπορεί να μας σκάσει με κρέας. Περιττό να πω ότι κέρδισε το μαγαζί, μιας και το δείπνο περιλάμβανε κρέας, κρέας, κρέας και κρέας για φρούτο (μπριζόλες, σουβλάκια, λουκάνικα, γουρουνόπουλο). Η πουτίγκα με παγωτό σε κεντρικό καφέ της πόλης συνέβαλε σημαντικά στην καταπολέμηση της οποιασδήποτε καούρας και δυσπεψίας.
Η εκθεσιακή δραστηριότητα του Σαββάτου περιελάμβανε το απόλυτο
ΣΟΚ!!!!Αρχικά είχαν τοποθετηθεί δύο τραπέζια για make and take με τα πιτσιρίκια. Καταλήξαμε να στήσουμε έξι από αυτά, να τρέχουν ένα σωρό εθελοντές κι επισκέπτες (ο Γιάννος - ramfighter κι ο Αρκάδιος έδωσαν ρεσιτάλ σε αυτό τον τομέα), σε κάποια στιγμή να σταματήσουμε το livestreaming να δείχνει την αίθουσα και να το γυρίσουμε στα τραπέζια και γενικώς όσοι δεν είχαμε δει την Λέσχη σε δράση με τα πιτσιρίκια να τρίβουμε τα μάτια μας. Παιδιά μας έχετε βάλει τα γυαλιά big time, που λεν και στο χωριό μου. Αυτό που ζήσαμε και είδαμε πραγματικά υπερνικά όλη την κούραση του κόσμου. Μακάρι να μπορούσα να έρχομαι σε κάθε εργαστήριο.
Κόσμος αρκετός συνέχεια, αλλά η αίθουσα επέτρεπε να μην φαίνεται και να μην υπάρχει συνωστισμός.
Συνεχίζεται σε λίγο για την Κυριακή....
