Καλημέρα σας!!!
Επιστροφή στα κατασκευστικά με ένα αγαπημένο δίτροχο.
Αν και έχουν περάσει πάνω από τρεις δεκαετίες από την εμφάνιση της υδρόψυκτης RD/RZ, παραμένει μία από τις πλέον αναγνωρίσιμες μηχανές στον κόσμο των δύο τροχών.
Η υδρόψυκτη οικογένεια των RD/LC (LC για το Liquid Cooled) έκανε την εμφάνιση της εμπορικά το 1980 παίρνοντας τη σκυτάλη από τη γενιά των αερόψυκτων RD, βελτιώθηκε σε ουσιαστικά σημεία σε τέτοιο βαθμό, ώστε να μιλάμε για νέα μηχανή και όχι απλά για ένα νέο μοντέλο της RD.
Από τα σημαντικότερα σημεία βελτίωσης ήταν ο υδρόψυκτος κινητήρας που εξασφάλιζε καλύτερες αποδόσεις και αξιοπιστία, το ξεχωριστό δοχείο λαδιού (για το καύσιμο μίγμα), οπίσθια ανάρτηση με μονό ελατήριο/αμορτισέρ, καλύτερες γεωμετρίες, χαμηλό βάρος, και εντελώς νέα φρέσκια εμφάνιση.
Τα φρένα παρέμεναν ένα σημείο που χρειαζόταν βελτίωση αφού υπολείπονταν των επιδόσεων της μηχανής. Κάποια προσπάθεια βελτίωσης έγινε στη συνέχεια αλλά και πάλι δεν...
Τεχνικά Χαρακτηριστικά: http://www.motorcyclespecs.co.za/model/yamaha/yamaha_rz250%2082.htmΚαι βιντεάκια για να θυμόμαστε... 
:
,
,
Το κιτ:
Έχοντας κατασκευάσει στο παρελθόν την RD350LC της TAMIYA στην κλίμακα 1/12 (
http://www.modelclub.gr/forums/index.php/topic,17604.0.html?PHPSESSID=plpak43jok9lgso04m99beh967), μπήκα στον πειρασμό να ασχοληθώ και με την RZ250 της ίδιας εταιρίας και κλίμακας, δίνοντας λίγο μεγαλύτερη έμφαση στη λεπτομέρεια.
Η TAMIYA κυκλοφόρησε τα κιτ για τις δύο μηχανές στις αρχές της δεκαετίας του 1980, και στέκονται περίφημα παρά τα χρονάκια που έχουν στην πλάτη τους!
Στα θετικά σημεία του κιτ περιλαμβάνονται η πολύ καλή απόδοση του σχήματος της μηχανής, οι καλές εφαρμογές των κομματιών, η πολύ καλή λεπτομέρεια, οι αναλυτικές οδηγίες κατασκευής, και οι χαλκομανίες που τουλάχιστον οπτικά δείχνουν πολύ καλές.
Μεταξύ των λίγων αρνητικών σημείων είναι η ύπαρξη έντονων γραμμών από το καλούπι σε όλα σχεδόν τα κομμάτια του κιτ, και χρειάστηκε προσεκτικό καθάρισμα για να δείξουν σωστά.
Η κατασκευή:Ξεκίνησε από την ένωση των κομματιών του ρεζερβουάρ, του μπροστινού φτερού, και το καθάρισμα των πλαϊνών καπακιών. Η πολύ καλή εφαρμογή μαζί με τις δοκιμές συναρμογής είχαν σαν αποτέλεσμα την απαίτηση ελάχιστης ποσότητας στόκου.
Οι εξατμίσεις γέμισαν με κομμάτια πλαστικού και στόκο στο κούφιο εσωτερικό μέρος τους, άνοιξα τις ταπωμένες εξαγωγές με τρυπανάκι και πρόσθεσα λεπτομέρεια από φύλλο πλαστικού στις εξαγωγές.
Επίσης πρόσθεσα γαζιά (κολλήσεις) από ΖΤΠ (Ζεσταμένο-Τεντωμένο Πλαστικό), και βίδες από φύλλο πλαστικού περασμένο από το Punch and Die στα σημεία στήριξης των εξατμίσεων στους κυλίνδρους.
Στο κάλυμμα του ψυγείου άνοιξα τις δύο οβάλ οπές δεξιά και αριστερά του καλύμματος, και σκάλισα λίγο την τάπα του ψυγείου προσθέτοντας λίγη επιπλέον λεπτομέρεια.
Η δισκόπλακα είχε ομόκεντρους ανάγλυφους κύκλους που ήταν υπερβολικοί και αντιαισθητικοί. Έτριψα ελαφρά την επιφάνεια και στη συνέχεια στοκάρισα με υγρό στόκο την επιφάνεια τριβής, ώστε να γίνει λεία σαν μία πραγματική δισκόπλακα.
Οι ζάντες έκαναν ένα σύντομο μπάνιο σε χλωρίνη για να βγάλω το χρώμιο, έκοψα τις βαλβίδες του αέρα και πρόσθεσα νέες σπιτικές βαλβίδες αέρα από ρητίνη.
Έτριψα τα πέλματα των ελαστικών με χοντρό ντουκόχαρτο για να αφαιρέσω τα ξέφτια από το καλούπι, και στη συνέχεια με μία παλιά οδοντόβουρτσα έτριψα όλη την επιφάνεια των ελαστικών για να αποκτήσουν πιο φυσική υφή.
Από φύλλο πλαστικού περασμένο από το Punch and Die έφτιαξα βίδες & ροδέλες για την πινακίδα και μαρσπιέ του συνεπιβάτη.
Στο αριστερό καλάμι άνοιξα τις τρύπες στη βάση της δαγκάνας του δισκόφρενου, και αυτό γιατί η έκδοση των 250 κυβικών ήταν εφοδιασμένη με ένα μόνο δισκόφρενο.
Τέλος ασχολήθηκα με την ντίζα του πίσω φρένου. Έκοψα το πλαστικό τμήμα της ντίζας, τρύπησα το βραχίονα του ταμπούρου και το στέλεχος του πεντάλ ώστε να κάτσει σωστά μεταλλική ντίζα. Το ελατήριο έγινε με περιέλιξη λεπτού χαλκοσύρματος σε τρυπανάκι, ενώ τα τέρματα του ελατηρίου πάνω στη ντίζα και το βραχίονα έγιναν από ψιλό μεταλλικό σωληνάκι.
Ευχαριστώ πολύ για το χρόνο σας!
Απόστολος
