Να' μαι και εγώ...
AMX-13... Εξ όψεως μια χαρά κιτάκι... στον πάγκο όμως...
Το μέχρι τώρα έργο πρέπει να πω είναι προϊόν "ομαδικής δουλειάς": εγώ έφτιαχνα, ο Γάτος, με στήριξε ψυχολογικά, ο Αλέξης, επαναλάμβανε συνεχώς την φράση "πέτα το", και ο Κόρακας έκραζε... βέβαια προφανώς με απώτερο σκοπό να μην το βλέπει άλλο μπροστά του, ο Κόρακας, επενέβη δυο φορές, ενώ και ο Γάτος, την στιγμή που είπα ότι θα το πετάξω, το έπιασε στα χέρια του και κόλλησε το ένα φτερό. Οι υπόλοιποι, απλά με κοιτούσαν με ένα βλέμμα συμπόνοιας, αλλά και περιέργειας για να δουν ως που θα αντέξω...

Η κίτρινη κόλα Mr Cement Deluxe (όχι με το άρωμα λεμόνι), πάντως δεν κόλλησε το κιτ. Την δουλειά έκανε η πράσινη της ΤΑΜΙΥΑ και ένα περίεργο ζουμί που έχει παρασκευάσει ο Μάνος, το οποίο αφρίζει κιόλας...
Οι ερπύστριες "μαζεύτηκαν" κάπως με χαλκόσυρμα το οποίο έφερα δυο βόλτες πίσω από τους εντατήριους, γιατί πολύ απλά δεν κολλούσαν με κυανοακρυλική. Κρέμασμα δεν νομίζω να μπορώ να κάνω...
Θέλει λίγα στοκοτριψιματάκια, αλλά θέλω να πιστεύω ότι το δύσκολο κομμάτι πέρασε και από εδώ και πέρα θα πάνε όλα στρωτά (ναι καλά...)