Μετά ἀπό 2 περίπου χρόνια δουλειάς κατάφερα νά τελειώσω τό παρακάτω διόραμα στό ὁποῖο ἔδωσα τόν τίτλο ΞΥΠΟΛΗΤΟ ΤΑΓΜΑ γιά δύο λόγους.Ὁ 1ος γιά νά θυμηθοῦμε τήν γενιά τῶν παιδιῶν τῆς κατοχῆς τά παθήματα καί τά κατορθώματά τους. Ὁ 2ος γιά νά παραλληλήσουμε τά γεγονότα τοῦ τότε μέ αὐτά πού περνάει ἡ πατρίδα μας σήμερα.Δέν ἀπέχουν καί πολύ φαντάζομαι. Ἡ μόνη διαφορά εἶναι πώς τότε οἱ κατακτητές ἦταν ἔνοπλοι καί μέ τήν δύναμη τῶν ὅπλων ἐπέβαλαν τήν κατοχή τους, ἐνῶ σήμερα χρησιμοποιοῦν πιό "πολιτισμένα" μέσα.Ἡ σκηνή εἶναι τελείως φανταστική καί ἄκρως ἀλληγορική. Ὁ σκοπός πού τήν ἔκανα ἦταν νά δείξω τήν τυραννία τοῦ λαοῦ μας στήν διάρκεια τῆς κατοχῆς ἀλλά καί τό ἀγωνιστικό του φρόνημα.Ἕνα φρόνημα πού θά πρέπει νά ἀναπτύξουμε καί στίς μέρες μας γιά νά τά βγάλουμε πέρα.
Λίγα λόγια πρῶτα γιά τό ΞΥΠΟΛΗΤΟ ΤΑΓΜΑ
Τό Ξυπόλητο τάγμα εἶναι ἀληθινή ἱστορία 160 παιδιῶν, πού ἡ δράση τους πῆρε διαστάσεις μύθου ὅταν διώχτηκαν ἀπό τά ὀρφανοτροφεία τῆς Θεσσαλονίκης ἀπό τούς Ναζί κατακτητές. Ὀργανώθηκαν τότε σέ μιά ὀμάδα καί ἔδρασαν σάν ἕνα εἶδος καλόκαρδης ἡρωικής συμμορίας, πού κλέβει ἀπό τούς Γερμανούς καί τούς μαυραγορῖτες γιά νά συντηρεῖ τά μέλη της κι ὅσους μπορεῖ ἀπό τόν κόσμο γύρω της.
Ἐπίσης, πέρα ἀπό τήν ἀρωγή πού παρεῖχαν στό κόσμο, κατάφερναν μέ τήν ἐξυπνάδα καί τό κουράγιο τους νά βοηθοῦν τήν Ἀντίσταση, βρίσκοντας τρόπους νά φυγαδεύουν στή Μέση Ἀνατολή Ἕλληνες, Ἐγγλέζους καί Ἀμερικάνους ἀξιωματικούς, μέ σκοπό νά ἑνωθοῦν μέ τούς ἐκεί συμμαχικούς στρατούς.Ὑπάρχει καί ὁμώνυμη ταινία πάρα πολύ διδακτική εἰδικά γιά τούς σημερινούς νέους.
Ἡ σκηνή λοιπόν ἀναπαριστᾶ δύο παιδιά πού "ἐκλεψαν"-στήν πραγματικότητα πήραν πίσω τά κλεμμένα-ψωμιά ἀπό τούς Γερμανούς.Οἱ Γερμανοί σάν "καλόκαρδοι" κατακτητές δέν δίστασαν νά παίξουν"κυνηγητό" μέ τά παιδιά πού κατευθύνθηκαν σέ κάποια χαλάσματα καί γιά νά τά συνετίσουν σκότωσαν τό ἕνα παιδί,ἐνῶ τό ἄλλο ἀμύνεται μέ τήν σφεντόνα του.
Ὅσο ἀφορᾶ τήν κατασκευή ὅλα ἐκτός ἀπό τούς Γερμαναρᾶδες εἶναι χειροποίητα. Ὁ τοῖχος φτιαγμένος πέτρα πέτρα, τά δέντρα,τό μισοβάρελο,τό κασόνι,τά κονσερβοκούτια, τό κάρο, τά γυαλιά, τά σακίδια μέ τά ψωμιά καί τά δύο παιδιά πού φτιάχτηκαν ἀπό πηλό. Βέβαια δέν εἶναι τέλειοι καθῶς εἶναι ἡ πρώτη φορά πού ἀσχολήθηκα μέ τήν γλυπτική.
Αυτό πού θά ἤθελα ἀπό ὅσους δοῦν ἀλλά καί ἀπό ὅσους θέλουν νά γράψουν κάποιο σχόλιο εἶναι νά δεῖτε τό ἔργο αὐτό ὄχι μόνο μέ τά μάτια τοῦ μοντελιστή-ἀτέλειες καί λάθη ἀναμφιβόλως ὑπάρχουν- ἀλλά μέ τά μάτια τοῦ ἕλληνα πολίτη πού βιώνει τίς καθημερινές τραγικές συνθῆκες τῶν ἡμερῶν μας.Εἶμαι βέβαιος πώς θά ἀνακαλύψετε πολλούς συμβολισμούς πού ἀναφέρονται στήν σημερινή κατάσταση.Γιά μένα προσωπικά ἡ μεγαλύτερη ἐπιτυχία καί χαρά θά εἶναι αὐτή.Ὑπ'ὄψην ὅτι τό ἔκανα μέσα στό 2012-2013 ὄχι ἀπλῶς ἀγανακτισμένος ἀλλά ἀηδιασμένος ἀπό τά πολιτικά δρώμενα. Σᾶς εὐχαριστῶ πολύ.Εὐπρόσδεκτο κάθε σχόλιο.
ΜΕΡΙΚΕΣ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ
ΚΑΙ ΔΥΟ ΑΣΠΡΟΜΑΥΡΕΣ ΟΠΩΣ ΠΑΛΙΑ
