Το φαινόμενο της «αράχνης», όπως φαίνεται και από αναφορές στο διαδίκτυο, έχει παρουσιαστεί και σε άλλους χρήστες των χρωμάτων **Alclad**.
Στη δική σου περίπτωση, πιθανότατα οφείλεται στο ότι ψέκαζες πολύ κοντά στο μοντέλο, με πολύ λεπτή δέσμη, υψηλή πίεση και ίσως με ελαφρώς βουλωμένο μπέκ (λόγω της λεπτής δέσμης). Το αποτέλεσμα ήταν το χρώμα, αντί να απλωθεί ομαλά, να «χτίζει» τοπικά.
Το **Alclad** όμως λειτουργεί διαφορετικά: χρειάζεται **φαρδιές δέσμες** από **μεγαλύτερη απόσταση**, ώστε να πέφτει σχεδόν στεγνό πάνω στην επιφάνεια. Τα χέρια πρέπει να είναι **πολύ λεπτά**, και το δεύτερο (ή τρίτο, αν χρειάζεται) πέρασμα δεν πρέπει να γίνεται αμέσως, αλλά **μετά από μερικές ώρες**, για να στεγνώσει πλήρως και να υπάρχει χρόνος διόρθωσης σε περίπτωση προβλήματος.
Ένα **δοκιμαστικό ψέκασμα** πάνω σε χαρτόνι θα είχε προλάβει τη ζημιά στο μοντέλο. Αυτό ισχύει για κάθε ψέκασμα, ακόμη κι αν το έχουμε κάνει πολλές φορές, γιατί οι παράγοντες που επηρεάζουν το αποτέλεσμα (όπως **υγρασία** και **θερμοκρασία**) διαφέρουν κάθε φορά.
Από τις φωτογραφίες φαίνεται ότι οι «ιστοί της αράχνης» δημιουργήθηκαν πολύ γρήγορα. Θα έπρεπε να σταματήσεις αμέσως μόλις είδες κάτι ασυνήθιστο, αντί να συνεχίσεις σε όλο το μοντέλο.
Το **Alclad**, επειδή είναι ήδη πολύ αραιωμένο (περιέχει ελάχιστο pigment σε περίπου 80% διαλύτη), χρειάζεται **πολύ καλό ανακάτεμα**. Επίσης, δεν πρέπει να μένει πολλή ώρα μέσα στο δοχείο του αερογράφου, γιατί διαχωρίζεται και ψεκάζεται άνισα. Αν συνέβη αυτό, τότε πιθανότατα ψέκαζες σχεδόν καθαρό pigment με ελάχιστο διαλύτη, μέσα από ένα μερικώς βουλωμένο αερογράφο -- Γι'' αυτό και δημιουργήθηκαν οι ιστοί της αράχνης.
**Λύση:** ψέκασε από **μεγαλύτερη απόσταση**, με **πιο φαρδιά δέσμη**, **πολύ καλά ανακατεμένο χρώμα**, και **χαμηλότερη πίεση**, περίπου στα **12 PSI**.
