Εκτός από τα 3 Μ60 που έχω φτιάξει στο παρελθόν, έχω ακόμη στην κατοχή μου αρκετά Μ60 της Tamiya και της Academy καθώς επίσης και διάφορα βελτιωτικά. Αποφάσισα λοιπόν να αρχίσω σιγά σιγά να συναρμολογώ μερικά από αυτά προκειμένου να μειώσω και το στοκ μου.
Θέλοντας να αποτίσω φόρο τιμής στα άρματα Μ60 που υπηρέτησαν στις τάξεις του Ε.Σ. και πρόσφατα αποσύρθηκαν, αποφάσισα λοιπόν, εν μέσω διακοπών και καλοκαιριού, να ξεκινήσω ένα Ελληνικό Μ60Α3.
Τα Μ60Α3 (312 στον αριθμό) εντάχθηκαν στις τάξεις του Ε.Σ. το 1992, μαζί με τα Μ60Α1 (357 στον αριθμό). Τα άρματα προέρχονταν από τα αποθέματα που διατηρούσαν οι Η.Π.Α. στη Γερμανία. Τα Μ60Α3 ήταν βαμμένα μονόχρωμα πράσινα. Σε ορισμένα από αυτά απουσίαζαν οι εκτοξευτές καπνογόνων και το πολυβόλο στη θυρίδα του αρχηγού πληρώματος. Κατά την πάγια τακτική των Αμερικάνων, τα άρματα παραδόθηκαν με τις παραπάνω ελλείψεις προκειμένου στη συνέχεια ο Ε.Σ. να αναγκαστεί να πληρώσει για να αποκτήσει αυτά που έλειπαν.
Από μοντελιστικής τώρα απόψεως, για το project αυτό θα χρησιμοποιήσω κομμάτια και από το κιτ της Academy με κωδικό κουτιού 24.
Το εν λόγω κιτ δεν εισήχθη ποτέ στην Ελλάδα. Πρόκειται για ένα μοντέλο που προμηθεύτηκα από το Moduni και δεν κατέστη δυνατό να το βρω κάπου αλλού. Το μεγάλο πλεονέκτημα του κιτ είναι ότι είναι το μοναδικό που δίνει το σωστό πυροβόλο των 105 που φέρει και θερμοαπαγωγικό κάλυμμα. Όλα τα άλλα κιτ που κυκλοφορούν δίνουν ένα αντίστοιχο πυροβόλο με ιδιαίτερα όμως απλουστευμένη λεπτομέρεια. Ακόμη και το ρητινένιο πυροβόλο που κάποτε κυκλοφορούσε ο Verlinden στο σετάκι για την αναβάθμιση των Μ48 & Μ60 είναι λανθασμένο γιατί είναι πιο κοντό σε μήκος. Το μοντέλο θα «φορτωθεί» και με κάποια φωτοχαραγμένα και ρητινένια κομμάτια από το βελτιωτικό του Verlinden που ανέφερα παραπάνω. Αναφορικά με το βάψιμο, το άρμα θα βαφτεί μονόχρωμο πράσινο, όπως ακριβώς ήταν τα άρματα που είχαν παρουσιαστεί σε ένα τεύχος της Πτήσης του 1993. Τότε ο δημοσιογράφος του περιοδικού είχε επισκεφθεί την 16 Ε.Μ.Α. που εκείνη την εποχή είχε αρχίσει να αξιοποιεί τα Μ60Α3.
Μέχρι στιγμής η συναρμολόγηση έχει φτάσει σε αυτό το σημείο:
Αφού κολλήθηκαν τα 2 μισά του πύργου, πέρασα τις ενώσεις με υγρό στόκο της Gunze. Μετά το τρίψιμο αστάρωσα τον πύργο στα σημεία της ένωσης προκειμένου να δω αν υπάρχουν κενά. Κόλλησα και το καλάθι του πύργου και τα πλαϊνά κάγκελα.
Η διαδικασία υγρού στόκου, τριψίματος και ασταρώματος ακολουθήθηκε και στο πήγμα.
Στο τελευταίο, πρόσθεσα το κουτί του τηλεφώνου από το βελτιωτικό του Verlinden που δείχνει πολύ πιο αληθοφανές.
Αποτελείται από 2 φωτοχαραγμένα και ένα ρητινένιο κομμάτι.
Αυτά για σήμερα. Νεώτερα προσεχώς.
