Νομίζω ότι το ακρυλικό αστάρι δεν είναι κατάλληλο για μέταλλα. Δεν πετυχαίνει καλή πρόσφυση.
Τώρα. Το Ακρυλικό- Λάκ - Ακρυλικό είναι εντελώς λάθος: Το νέρο σηκώνει και το ακρυλικό που θέλεις όντως να σηκωθεί, αλλά και το ακρυλικό που έχεις για χρώμα που πρέπει να μείνει.
Ένα παράδειγμα: Σε ένα Τ-34 που θές να το κάνεις whitewash, το πράσινο πρέπει να είναι enamel. Αφού στεγνώσει καλά (και αν θες να είσαι σωστός, κάνεις τα ξανοίγματα, φίλτρα, wash, pin wash), τότε το περνάς ένα βερνίκι enamel (εγώ βάζω πάντοτε ματ). Στην συνέχεια, περνάς την λάκ και μετά το ακρυλικό άσπρο. Μετά απο 10 - 15 λεπτά, με ένα πινέλο βουτηγμένο σε νερό, αρχίζεις την διαδικασία ξεφλουδίσματος. Εγώ χρησιμοποιώ ακόμη και πινελάκι 0 και σιγά σιγά ξεφλουδίζει απο μόνο του, χωρίς να βάζω καθόλου δύναμη, απλά με διαδοχικά ελεγχόμενα περάσματα...
Εν κατακλείδει και πάντοτε με βάση την πείρα μου και την ταπεινή μου άποψη: Να ασταρώνεις ανάλογα με το κίτ (πλαστικό - μεταλλικό). Να κλειδώνεις οποσδήποτε με βερνίκι enamel (να αραιώνεται/καθαρίζεται δηλαδή με white spirit).