Να κι ένας ισραηλινός ανάμεσα στους βρετανούς. H έκδοση Μκ 5 των Centurion δόθηκε στο Ισραήλ-έστω και μετά από δημόσια κατακραυγή στην Βρετανία- το οποίο μαθαίνοντας από τα λάθη του Πολέμου των 6 Ημερών αναβάθμισε το άρμα. Ο παλιός βενζινοκίνητος Meteor αντικαταστάθηκε από τον πετρελαιοκίνητο και πιο αξιόπιστο κινητήρα AVDS1790 της αμερικάνικης General Dynamics, ενώ μια ακόμα ουσιώδης αλλαγή και το αυτόματο κιβώτιο ταχυτήτων Allison CD-850-6A1. Ταυτόχρονα τα centurion πήραν κι ένα πρόθεμα στο όνομα το Shot που στα εβραϊκά σημαίνει μαστίγιο.
Και όντως . Στα υψώματα του Γκολάν στην διάρκεια του πολέμου του Γιοκ Κιπούρ (1973) 150 Centurion...μαστίγωσαν τις Συριακές τεθωρακισμένες μεραρχίες αντέχοντας στην επίθεση 1.400 αντιπάλων αρμάτων εκ των οποίων το ένα τρίτο αποτελούνταν από τα υπερσύγχρονα και πολυδιαφημισμένα Τ-62 και Τ-55. Η έναρξη των συγκρούσεων έγινε το Σάββατο 6 Οκτωβρίου 1973. Όταν την Τρίτη 9 Οκτωβρίου οι Σύριοι απέσυραν τις μονάδες τους από την Κοιλάδα των Δακρύων που προηγούνταν των υψωμάτων του Γκολάν, είχαν αφήσει εκτός μάχης 260 άρματα μάχης και ίσως άλλα τόσα βοηθητικά ( μεταφοράς προσωπικού, ακόμα και γερανοφόρα!). Οι Ισραηλινοί μάχονταν ασταμάτητα για πάνω από 50 ώρες. Στο τέλος έμειναν μόλις 7(!) Shot επιχειρησιακά με μέσο όρο 3-4 οβίδες απόθεμα έκαστο! Από όσα centurion έλαβαν μέρος στις μάχες ( τόσο στο Γκολάν όσο και στο Σίνα) μόλις 50 κρίθηκαν πέραν επισκευής και οδηγήθηκαν στο διαλυτήριο. Όλα τα υπόλοιπα ανακατασκευάστηκαν και αποτέλεσαν τον προπομπό για την δημιουργία ενός ακόμα καλύτερου άρματος που χρησιμοποιεί η Tsahal: του Merkava.
Στο κιτ τώρα. Από τα πιο ωραία που πέρασαν από τα χέρια μου. Βεβαίως δεν συνιστάται στους...ξεπετατζήδες, έχει απίστευτο αριθμό κομματιών και θέλει πολύ χρόνο για την συναρμολόγηση μόνο. Η οποία ειρήσθω εν παρόδω ήταν αυτή. Χρησιμοποιήθηκαν τα p.e. του κιτ η μεταλλική κάνη και φύλλα νεσκαφέ για την απεικόνιση του πανιού αεροπορικής αναγνώρισης που έφεραν τα Shot όσο και των σημάτων που κρέμονταν στο καλάθι αποσκευών. Ομοίως χρησιμοποιήθηκαν και ρητηνένια spare για τα προσωπικά είδη του πληρώματος και το κάλυμμα του άρματος.
Βάψιμο. Πρώτο χέρι με το Armor Sand Grey της Model Master που είναι ότι πιο κοντινό για άρματα της IDF. Στην συνέχεια το ξάνοιγμα έγινε με το ...αδερφάκι Israeli sanδ grey της white ensign αναμειγμένο με elefebein.
Τα μεταλλικά μέρη ψεκάστηκαν με black metal της air Vallejo ενώ τα ξύλινα μέρη με ένα μείγμα Vallejo ( choko braun, orange brown, buff, german camo brown ). Tα φορτώματα ψεκάστηκαν με khaki και τους έγινε ένα στεγνό πινέλο με highlights US tanker της pazner aces ( όλα τα αναφερόμενα είναι Vallejo). To πανί αναγνώρισης βάφτηκε με flat yellow. Εννοείται πως πριν είχε περαστεί σε όλα τα παραπάνω ένα γκρι αστάρι της Motip.
Και φτάσαμε ως εδώ. Ακολουθούν τα βερνικοζουμιά, σκόνες, φθορές , ερπύστριες, πλαϊνές ποδιές και δεν συμμαζεύεται.
