Θα συμφωνήσω για το κιτ της Monogram, είναι παλιό αλλά καλό και απλό στην κατασκευή, νομίζω πως υπάρχει και σε rebox της Revell.
Θα διαφωνήσω όμως με την ευκολία μετατροπής του Ε σε Β, πέρα από τις αλλαγές μέσα στο cockpit, από το cockpit και μπροστά είναι σχεδόν διαφορετικό αεροσάκος, το Ε έχει διαφορετική είσοδο αέρα για το σύστημα του καρμπυρατέρ, δεν έχει οπλισμό πάνω από τη μηχανή, έχει μεγαλύτερο άνοιγμα για το σύστημα ψύξης κάτω από τη μηχανή, έχει 3 πολυβόλα ανά πτέρυγα αντί για 2. Αντε και τα βόλεψες όλα αυτά, τα Β είχαν τον κινητήρα Allison V-1710-33, στη συνέχεια τα D και E φόρεσαν τον Allison V-1710-39 ο οποίος είχε τον άξονα για την έλικα αρκετές ίντσες πιο πάνω σε σχέση με τον -33 κάτι που οδήγησε στον πλήρη επανασχεδιασμό του εμπροσθίου μέρους του αεροσκάφους. Επίσης το αλεξηνέμιο επανασχεδιάστηκε και αυτό και τα παράθυρα πίσω από το cockpit μεγάλωσαν σε μέγεθος για καλύτερη ορατότητα προς τα πίσω. Τέλος οι εξατμίσεις, στη διάρκεια παραγωγής των D, άλλαξαν από κυκλικής διατομής στην έξοδο σε πεπλατυσμένες (fishtail exausts).
Καλη σου μέρα gkontog,
Ma γι' αυτό άλλωστε εγραψα "σχετικα ευκολα". Δεν γνωριζω τις 'ικανότητες' του συναδέλφου στις 'σκρατσιές' και την διάθεση που μπορεί να χει για ένα τέτοιο εγχειρημα.
Τώρα, όσο αφορά τις διαφορές που αναφέρεις πολύ σωστά, θα ήθελα απλά να προσθέσω τα εξής: Αυτό που αναφέρεις για το αλεξηνέμιο της καλύπτρας όντως δεν το 'χα προσέξει, αλλά το πλεονέκτημα με το κίτ της Μονογκραμ είναι πως σου δίνει 2 καλύπτρες (μία κλειστή καί μία ανοικτή), οποτε περιθώρια για πειραματισμούς-μετατροπές υπάρχουν (για όποιον ΄χει την διαθεση). Φυσικά υπάρχουν καί οι aftermarket ευκαιρίες (το ίδιο ισχύει και για τις εξατμίσεις)!
όσο αφορά την μετατροπή του/των καλυμάτων του κινητήρα, απ' όσο μπορώ να θυμηθώ (επειδή το είχα φτιάξει το εν λόγω κίτ πρίν αμνημονεύτων χρόνων!) ήταν αρκετά μαλακό όποτε για όποιον προσπαθήσει να κάνει τις μετατροπές δεν θα είναι πολύ δύσκολο.
Τα πυροβόλα τώρα δεν είναι δα καί τοσο δυσκολο από 2 να τα κάνεις 3. Απ' την άλλη για τον κινητηρα/ες που αναφέρεις αμα δεν σκοπευει κανεις να αφησει ανοικτα τα καλλύματα του κινητηρα δεν παίζει κανα ρόλο.
Τέλος, να προσθέσω πως αλλαγή θα χρειαστει καί το πηδάλιο της ουρας μιάς καί αυτό του 'Ε' ήταν λίγο πιο μυτερό στην κορυφη του καί λιγο πιο τετραγωνισμένο στο τέλος του (καί λίγο τα ακροπτερύγια).
Όπως, είπα και στην αρχή μη γνωρίζοντας τις ικανότητες του συναδέλφου στις σκρατσιές και φυσικά την διάθεση που έχει ο καθένας να μπει σε αυτήν την διαδικασια, γι αυτο το λόγο ανέφερα το παλιό αλλά καλό κιτ της Μόνογκραμ. Προσωπικά, το μόνο σημείο που θεωρώ πως θα με καθυστερούσε στο να ολοκληρώσω μια τέτοια μετατροπή είναι τα καλλύματα του κινητήρα.
Παρεπιμπτόντως, κάπου είδα πρόσφατα το κίτ της Χασεγκάβα σε πολύ χαμηλή τιμή.
Πάντως, αξίζει να έχει κανείς την συγκεκριμένη έκδοση του P-40 στην συλλογή του, μόνο καί μονο επειδή έχει γράψει την δική της ιστορία (βλέπε "Ιπτάμενες Τίγρεις", σελίδες 43 καί 63. Bert Kinzey (1999), P-40 Warhawk in Detail Part 1, Squadron/Signal Publications, ISBN 1-888974-14-1).
