Με όλα αυτά με το Lure και τη διεύθυνση με διαολίζεται. Καλά να πάθετε...
Ακούμπησε κάτω το όπλο του και κάθισε ατενίζοντας την ατέλειωτη επίπεδη θάλασσα των ερειπίων που κάποτε ήταν η Αθήνα. Ο ήλιος κατηφόριζε προς τη δύση και έπρεπε να βρει καταφύγιο για τη νύχτα αλλά οι δυνάμεις του δεν τον βάσταγαν και ο θάνατος τώρα πια δε φαινόταν τόσο αποκρουστικός. Είχε δει τον κόσμο του να χάνεται, είχε δει το ανθρώπινο γένος να σβήνει, είχε πολεμήσει για να επιβιώσει από τα τέρατα που είχε γεννήσει η ραδιενέργεια, αλλά κάποια στιγμή η θέληση στέρευε. Ηταν το απλό, βασικό ένστικτο που τον έκανε να αντιδράσει όταν μία γιγαντιαία αράχνη πετάχτηκε μπροστά του. Λίγες σφαίρες από το FN και το τέρας έπεσε νεκρό. Με το μαχαίρι του άνοιξε τη μεγάλη σα μπάλα του μπάσκετ κοιλιά, η μυρωδιά θα έδιωχνε άλλους επίδοξους επισκέπτες για αρκετή ώρα, και ξανακάθησε βουτώντας στη σκοτεινή λίμνη των αναμνήσεων.
Τελικά όλα έγιναν για τα λεφτά. Στην χρεοκοπημένη Ελλάδα του 2014 κάποιος επιστήμονας είχε κατασκευάσει έναν πυρηνικό αντιδραστήρα σύντηξης ο οποίος απαιτούσε ελάχιστα για να φιαχτεί. Εν μία νυκτί το άπιαστο όνειρο της άπειρης καθαρής ενεργείας για όλους είχε γίνει πραγματικότητα και η Ελλάδα από πάμπτωχη, ζάπλουτη. Οι φήμες έλεγαν πως τα σχέδια φυλάχτηκαν στο υπόγειο κάποιας καφετέριας στο κέντρο της Αθήνας, σε ένα ειδικό και φυσικά μυστικό εργαστήριο που φιάχτηκε εκεί και που ελάχιστοι γνώριζαν την ύπαρξή του. Ο ίδιος ο εφευρέτης είπε την τοποθεσία σε έναν πολύ κλειστό κύκλο φίλων του που ο θρύλος θα τους ονόμαζε Μ. Ενα απλό γράμμα, ομάδα Μ. Και μετά ανέλαβε η απληστία, ΟΛΟΙ ήθελαν τα σχέδια για τον εαυτό τους, οι μισοί έγιναν προστάτες και οι άλλοι μισοί εχθροί. Οι προστάτες αποφάσισαν και εγκατέστησαν πυρηνικά όπλα στο ελληνικό έδαφος, για άμυνα έλεγαν, έδωσαν και τη διοίκηση στον Ελληνικό στρατό, αλλά όταν παίζεις με το διάβολο γλυκοκοιτάζεις την κόλαση... ο θρύλος επιμένει πως ένα βράδυ μία σειρά λάθος χειρισμών από έναν αξιωματικό με το όνομα Σωτήρης, κατέληξαν σε εκτόξευση. Με τις διεθνείς σχέσεις ήδη τεταμένες, αμέσως όλοι έριξαν σε όλους και σε μόλις δύο ώρες η γη είχε πάρει το γκρίζο χρώμα της στάχτης. Παλιοτερα τον μισούσε αυτόν τον Σωτήρη αλλά μετά είχε καταλάβει πως το κακό θα γινόταν ούτως ή άλλως, το ποιος δεν είχε πλέον κανένα νόημα.
Οσοι επέζησαν ανακάλυψαν δύο πράγματα. Οι τεράστιες ποσότητες ελευθέρων νετρονίων είχαν διαλύσει όλα τα ραδιενεργά απόβλητα και έτσι η γη ήταν και πάλι κατοικήσημη σε μόλις 2 μήνες αντί για μερικές χιλιάδες χρόνια. Επίσης οι τεράστιες δόσεις ακτινοβολίας είχαν μεταλλάξει τα πάντα και τα πάντα πλέον ήθελαν να τραφούν με το πιο αδύναμο ζώο που ήταν ο άνθρωπος. Η ανθρωπότητα κυλούσε στη λίθινη εποχή με όπλα από τη λίθινη εποχή και αρπακτικά από το μέλλον. Για να επιζήσει χρειαζόταν ενέργεια αλλά και η τελευταία σταγόνα καυσίμων είχε χαθεί τη μοιραία εκείνη ημέρα, οπότε με τα πυρομαχικά να τελειώνουν και την αδυναμία να φιαχτούν καινούργια, σιγά σιγά οι ομάδες των επιζώντων έπεφταν θύματα της αδυσώπητης νέας φύσης.
Κάποιοι είχα προσπαθήσει να βρουν το υπόγειο εκείνης της καφετέριας και να σώσουν τα σχέδια που θα έδιναν ελπίδα, αλλά μη ξέροντας ούτε στο περίπου που βρισκόταν οι προσπάθειές τους, ήδη πολύ δύσκολες μέσα στη θάλασσα των ερειπίων, κατέληγαν στο στομάχι κάποιου τέρατος. Ο ίδιος δεν πίστευε τίποτα από όλα αυτά, ομάδες Μ και μυστικά υπόγεια, αηδίες τρομοκρατημένων ανθρώπων που έψαχναν να πιαστούν από κάτι για να μην αποτρελλαθούν. Ηταν από τους τελευταίους που μπορούσε να προσανατολιστεί μέσα στα ερείπια και αν του έδιναν στοιχεία για την καφετέρια σίγουρα θα τους οδηγούσε εκεί, αλλά πέρα από φήμες κανείς δεν είχε μία χειροποιαστή πληροφορία. Παραμύθια! Το μόνο σίγουρο να ποντάρεις ήταν ο θάνατος, απλά θα ήταν κανείς τυχερός αν είχε την επιλογή να επιβάλει τους δικούς του όρους, οι άτυχοι συνήθως πέθαιναν με εξαιρετικά δυσάρεστους τρόπους.
Από τις σκέψεις του τον έβγαλε ένα μακρόσυρτό ουρλιαχτό. Μεταλαγμένα χάμστερ! Τα ζωάκια που κάποτε ήταν συμπαθητικές χνουδωτές μπαλίτσες, τώρα ζύγιζαν 200 κιλά το ένα και έτρωγαν κρέας. Καλύφθηκε πίσω από μία πεσμένη τσιμεντοκολώνα και κρυφοκοιτάζοντας πάγωσε, τουλάχιστον 30 από δαύτα κατέβαιναν προς το μέρος του. Απλά δεν είχε καμμία ελπίδα... έβγαλε από την τσέπη του ένα Glock, όπλισε και ετοιμάστηκε να δώσει τέλος στην περιπέτεια της ζωής όταν ένα βαρύ πολυβόλο άνοιξε πυρ από κάπου δεξιά του. Και άλλα όπλα προσθέθηκαν στην κακοφωνία και μόλις τόλμησε να σηκώσει το κεφάλι του είδε τα χάμστερ να ξεσκίζονται από τα πυρά. Οποιοι και να ήταν οι σωτήρες του σίγουρα δεν έκαναν οικονομία στις πολύτιμες σφαίρες.
Κάποια στιγμή όλα τα ζώα έπεσαν νεκρά και τα πυρά σταμάτησαν. Μέσα από τα χαλάσματα ξεπρόβαλαν 30 περίπου άντρες, οπλισμένοι σαν αστακοί, και σύντομα οργάνωσαν μία αμυντική περίμετρο. Ηταν σίγουρα καλά εκπαιδευμένοι, μιλούσαν ελάχιστα μεταξύ τους και ο καθένας έδειχνε να ξέρει ακριβώς τι να κάνει. Ενας από την ομάδα, κάποιος εύσωμος άντρας με ψαρά μαλλιά τον πλησίασε και του έδειξε μία ΑΘΙΚΤΗ σοκολάτα!!! Ηταν απλά απίστευτο, όσοι γνώριζε φυτοζωούσαν και ο άντρας αυτός είχε ΑΘΙΚΤΗ ΣΟΚΟΛΑΤΑ, αν εμφανιζόταν μπροστά του ο Θεός ο ίδιος λιγότερη έκπληξη θα ένοιωθε. Ο άντρας άνοιξε τη σοκολάτα, του προσέφερε τη μισή και μετά του είπε:
- Θα έχεις όση σοκολάτα μπορείς να φας φίλε μου για το υπόλοιπο της ζωής σου, αρκεί να μου δείξεις που ήταν η καφετέρια Lure, Ιπποκράτους 44.
Και ναι, έναν γιατρό τον χρειάζομαι. Ισως και επειγόντως...
