Και ενώ κάποιοι άλλοι παρουσιάζουν «υπόθετα-υποβρύχια» μοντέλα
εγώ αποφάσισα να φτιάξω ένα ρυμουλκούμενο πυροβόλο.
Μερικοί μοντελιστές όμως, ανάμεσα στους οποίους συγκαταλέγομαι και εγώ, πιστεύω ότι έχουμε ένα κακό συνήθειο: θυμόμαστε να αγοράσουμε ένα μοντέλο όταν αυτό έχει καταργηθεί και είναι πλέον εξαιρετικά δυσεύρετο.
Η δική μου περίπτωση αφορά στο M1-A2 155mm GUN της ITALERI στην 1/35. Ένα ωραίο πρωινό λοιπόν έφαγα μια «φλασιά» και αποφάσισα να βρω οπωσδήποτε το εν λόγω μοντέλο γιατί ήθελα και θέλω να το φτιάξω έτσι όπως υπηρετεί στις τάξεις του ένδοξου Ελληνικού Πυροβολικού. Την ακατανίκητη αυτή επιθυμία μου αύξησαν ακόμη περισσότερο οι εξαιρετικές φώτος των κυρίων
Μετσοβίτη και Μάντζιου τους οποίος και ευχαριστώ πολύ.
Μετά από επίμονες αναζητήσεις το μοντέλο βρέθηκε τελικά με τη βοήθεια του Φανταστικού κου Μάντζιου στο ebay και η αγορά του με «πόνεσε» αρκετά γιατί στοίχισε EUR65,00 μαζί με τα μεταφορικά (αφού δε λέω να βάλω μυαλό, καλά να πάθω).
Το χειρότερο βέβαια είναι ότι λίγο καιρό μετά, η Bronco κυκλοφόρησε το εν λόγω πυροβόλο... Την έπαθα όπως την είχε πάθει ο Πρόεδρος παλαιότερα με το Μ88Α1G που αφού μετασκεύασε το απλό Μ88 της AFV λίγο καιρό μετά η ίδια εταιρία κυκλοφόρησε τη γερμανική έκδοση.
Το κιτ της ITALERI αν και έχει τα χρονάκια του είναι αρκετά καλό ωστόσο θέλει αρκετή δουλίτσα για να «δείξει». Η δουλίτσα μεταφράζεται σε τρίψιμο, τρίψιμο, τρίψιμο... Τα κομμάτια δεν είναι πολλά ωστόσο χρειάζεται προσεκτική μελέτη των οδηγιών και των φωτογραφιών του πραγματικού πυροβόλου για να μην γίνει καμία πατάτα...
Το μοντέλο θα αναπαριστά ένα πυροβόλο σε θέση βολής με ανοικτά τα πόδια του (δε θέλω πονηρές σκέψεις...).
Μετά από πολύ τρίψιμο και αστάρωμα, η συναρμολόγηση έχει προχωρήσει αρκετά όπως μπορείτε να δείτε.
Νεώτερα από αυτό το μέτωπο ελπίζω αρκετά σύντομα μιας και δεν έχουν μείνει πολλά κομμάτια να κολληθούν.
