Τελικά οι ευχές του Sir Stirling Moss δεν έπιασαν τόπο.
Στο τραίνο καθ'οδόν προς Wolverhampton στο σταθμό Dudley ανέβηκε ένας ηλικιωμένος κύριος
συνοδευόμενος από μία κυρία,που μου φάνημκε γνωστός και κάθησε στη απέναντι μεριά του διαδρόμου.Μετά από λίγο κατάλαβα ποιος είναι
αλλά άντε,άτιμε αλτσχάιμερ,που δεν μπορούσα να θυμηθώ το όνομά του?Μου είχε κολλήσει το John Surtess που ήμουνα σίγουροςότι δεν είναι.Ευτυχώς η κόρη μου είχε μαζί το iPad και την στιγμή που
βάλαμε αναζήτηση,Βρετανοί οδηγοί δεκαετίας 60 μου ήρθε η φλασιά,ήταν ο Sir Stirling Moss που όμως εκείνη την στιγμή είχε πάρει έναν υπνάκο.Τέλος πάντων την ώρα που ετοιμάστηκε να κατέβει στο Birmingham τον πλησίασα και τον ρώτησα αν όντως είναι αυτός,όταν μάλιστα
του είπα ότι είμαι από την Ελλάδα εντυπωσιάστηκε που τον αναγνώρισα,όταν με ρώτησε που πήγαινα του εξήγησα ότι πάω να τρέξω Scalextric cars μου απάντησε "Oh those little ones,good luck",και η κυρία που τον συνόδευε μας είπε "you must love motorsports" και ότι έπρεπε να τους είχα μιλήσει νωρίτερα.
Οταν το είπα αυτό στο Club έγινα το πρόσωπο της ημέρας,για τους περισσότερους από αυτούς ήταν ο ήρωας των εφηβικών τους χρόνων.
Στις ελεύθερες δοκιμές του Σαββάτου ασχολήθηκα πρώτα με την Bugatti που ήμουνα προετοιμασμένος ότι θα έχει κόκκαλα,και είχε.
Γρήγορα γρήγορα έφαγα κανα δυό τούμπες και είδα τον χάρο με τα μάτια μου,ευτυχώς δεν ρολλάρησε γιατί πήγαινα αργά και οι τεράστιοι τροχοί την κρατούσαν όρθια στο πλάι.Την μπλάστρωσα με βάρος όπου είχε χώρο και κάπως στεκότανε αλλά τότε αποκαλύφθηκε ένα κατασκευαστικό λάθος μου
που έκανε την ζωή δύσκολη.Το εμπρός άνω μέρος του guide(που είναι τσαρούχι της Scaleauto) έβρισκε πάνω στο σασί όταν ζοριζόταν.Και αυτό συνέβαινε σε 2 ανηφορικές στροφες με αποτέλεσμα deslot με τα μούτρα.Αυτά μου εφαγαν 2-3 ώρες και αφού είχα το αυτοκίνητ ατσάκιστο π΄ηρα την απόφαση να το παρατήσω πριν γίνει ζημιά.
Μετά ασχολήθηκα με την Alfa Romeo.Εκεί το μόνο πρόβλημα ήταν τα λάστιχα που τα φόραγε από τον αγώνα του 2010.Δυστυχώς δεν είχα κρατήσει τον κωδικό της Ortmann(υποχρεωτικά λάστιχα για αυτόν τον αγώνα).Θα μπορούσα να τα είχα αγοράσει στον αγώνα Saloons τον προηγούμενο μήνα που ήταν παρών ο εισαγωγέας με όλα τα δείγματα αλλά το ξέχασα τότε,και με αλληλογραφία δεν μπορέσαμε να συνεννοηθούμε,2 φορές ήρθαν λάστιχα ακατάλληλης διάστασης.Παρ'όλα αυτά το αυτοκίνητο κράταγε καλά και με λίγα βάρη εδώ κ' εκεί στάθηκε καλά,κατάφερα να κατέβω κάτω απ'τα 10".Βέβαια είχα πολλές εξόδους και μετά από λίγο δεν είχε εμπρός φω΄τα και προφυλακτήρα καθώς και παρμπρίζ, ευτυχώς τίποτα δεν έσπασε τα ξανακόλλησα στην θέση τους.
Είχα,όπως είχα το δικαίωμα,δηλώσει συμμετοχή και στις 2 κατηγορίες του αγώνα,αλλά με την καθυστέρηση στην κατασκευή της Bugatti δεν πρόλαβα να φτιάξω το αυτοκίνητο στην κατηγορία 1.Ημουνα ήσυχος όμως ότι θα μπορούσα να τρέξω 2 αυτοκίνητα της ίδιας κατηγορίας ,το είχα τσεκάρει μάλιστα από την αναφορά του προηγούμενου αγώνα που έτσι είχε κάνει ο Graham.Οταν πέρασα τεχνικό έλεγχο εξήγησα στον οργανωτή την κατάσταση και που είπε ναι αλλά στους τελικούς θα τρέξεις μόνο ένα αυτοκίνητο και συμφώνησα.
Ομως την Κυριακή όταν βγήκαν οι σειρές είδα με έκπληξη ότι ήμουνα μόνο με 1 συμμετοχή.Πολύ αργά για παράπονα και μου χάλασε τα σχέδια.Γι 'αυτό δεν θα με ξαναδεί.
Είναι ο ίδιος (κάθε event στο Wolverhampron το αναλαμβάνει ένας οργανωτής ,αυτός έχει του Νοεμβρίου) που πέρσυ,στον αγώνα half tonners αντί να σταματήσει τον αγώνα όταν βρέθηκε μια βίδα καρφωμενη στο slot,άφησε τα πράγματα να κυλήσουν με κίνδυνο να σπάσω το αυτοκίνητό μου.
Ετσι λοιπόν αποφάσισα να τρέξω πρώτα την Bugatti(υποχρεωτικά αφού παρουσιάστηκε στα καλλιστεία) για να ξεμπερδεύω απ'τα δύσκολα ,στην μπλε(εξωτερική)γραμμή,βγήκα 5 φορές στις 2 ανηφορικές στροφές που ανέφερα παραπάνω και έκανα 14,50 γύρους.Στις υπόλοιπες προσπάθειες άνετα και γρήγορα με την Alfa Romeo χωρίς εξόδους άσπρη(εσωτ)16,87 γύρους,κόκκινη 17,25 γύρους,κίτρινη 17,86 γύρους,με ταχύτερο 10,350",όταν ο νικητής έκανε 9,650".Τερμάτισα 16ος στην γενική κατάταξη και αν δεν είχα την Bugatti ήμουνα 2-3 θέσεις πιο
μπροστά,πράγμα μου θα έδινε καλύτερες δυνατότητες επιλογής στους τελικούς.
Στον τελικό ως 3ος είχα να διαλέξω ανάμεσα στην μπλέ και την άσπρη,διάλεξα ην μπλέ,άλλη ατυχία.Ηξερα ότι τους 2 τους είχα και ήμουνα περίπου στα ίδια με τον 1ο.Τρίχες, με την εκκίνηση καταλαβα ότι το αυτοκίνητο γλυστάει πολύ παρ'όλα αυτά κρατήθηκα στην 2η θέση για λίγο όμως η πρόσφυση πήγαινε απ'το κακό στο χειρότερο και στο τέλος βρέθηκα 4ος .
Υπέθεσα ότι είχαν τελειώσει τα λάστιχα γιατί και η κόρη μου έτρεχε με το ίδιο αυτοκίνητο όμως άκουσα και άλλους να έχουν παράπονα με την πρόσφυση στην μπλέ,πράγμα που δεν συνέβαινε το σάββατο η πριν την έναρξη του αγώνα.
Και το χειρότερο είναι ότι δεν μπήκα ούτε στην δεκάδα στα καλλιστεία.Και ο ίδιος δεν δημοσίευσε τα αποτελέσματα τους μετά την 10η θέση.Και ακόμα δεν έχει δημοσιεύσει
τα αποτελέσματα του αγώνα,2 μέρες μετα.
Και γενικά ήταν μια σκέτη μελαγχολία,συνολικά 36 συμμετοχές αλλά αν λογαριαστούν 7-8 διπλές κάτω από 30 οι συμμετέχοντες,κανένας έμπορος εκτός από τον Penelope Pitlane,μούχλα.
Μάλλον η τελευταία μου συμμετοχή σε αγώνα Brooklands.
Φωτογραφίες έχει τραβήξει η Μαρία,μόλις μου τις στείλει θα τις ανεβάσω.Φωτογραφίες από τα καλλιστεία εδώ
http://www.slotforum.com/forums/index.php?autocom=gallery&req=user&user=1792&op=view_album&album=1490
