Και ανάδυσις, δεν πήρε πολύ ώρα...
Εν αρχή ην η σκόνη και ακόμα το μικρό πυροβόλο των 122mm σηκώνει μπόλικη όταν ρίχνει, το τεράστιο 155mm πρέπει να φιάχνει αμμοθύελα από μόνο του όπως πολύ καλά δείχνει αμέσως από πάνω η φωτογραφία του Νίκου.

Τώρα από μπίχλα και σκόνη δεν είχαν τίποτα να ζηλέψουν τα εκεί οχήματα...

Και φυσικά οι καιρικές συνθήκες δεν είναι πάντα ερήμου, τι θα λέγατε για λίγο χιόνι;

Λάσπη και χιόνι μαζύ;

Και φυσικά λάσπη τόση που δεν πιστεύει κανείς πως είναι σε ερημική χώρα.

Πιστεύω λοιπόν πως μερικές βολές την ημέρα μαζύ με την πρωινή δροσιά ή/και ομίχλη, άντε και ένα ψιλόβροχο, το κάνει έτσι και πιο χάλια το άρμα. Σίγουρα όταν γυρίσει στη μονάδα από τις βάσεις εκπομπής πυρός θα φάει πλύσιμο, γλύψιμο, πετρελαίωση και όλα τα προβλεπόμενα, αλλά εκεί που ρίχνει και μένει έχει κάθε πιθανότητα να γίνει μπάχαλο.
Πηγή: Armor of the Afghanistan war, Zalocga, Luczak & Beldam, Concord Publications Company