Μάλιστα. Έχω δοκιμάσει πολλά λευκά και χωρίς να θέλω να είμαι απόλυτος (κάτι που απεχθάνομαι) το ακρυλικό Η 11 Gunze (Mr. Hobby) flat white είναι το καλύτερο κατά την γνώμη μου απο πλευράς καλυπτικότητας, δυστυχώς όμως όντας ματ βγάζει εύκολα κόκκο. Η λύση είναι ψέκασμα με πολύ αραιωμένο χρώμα σε πολλές στρώσεις με "μεσαία" πίεση και σε μικρή απόσταση και δέσμη μέχρι να ικανοποιηθούμε από το αποτέλεσμα. Τώρα, μεγάλη σημασία έχει το διαλυτικό: όπως το νίτρο "σπάει" τον κόκκο στα enamel έτσι και η ισοπροπυλική αλκοόλη κάνει στα ακρυλικά. Χρειάζεται όμως εξάσκηση καθώς το κοκτέιλ αυτό στεγνώνει πολύ γρήγορα καθώς ψεκάζεται και χρειάζεται καθαρισμός της βελόνας εν μέσω του βαψίματος. Η κατάσταση βελτιώνεται λίγο αν προσθέσεις lacquer thinner. Η αναλογία χρώματος - διαλυτικού είναι περίπου 1 : 4 και με την ισοπροπυλική ή το lacquer 1:2:2 και όχι παραπάνω.
Τώρα, πολύ πρόσφατα ανακάλυψα τυχαία ένα λευκό που με ενθουσίασε. Πρόκειται για το white plaka lack της Pelican (την γνωστή με τα είδη γραφικής ύλης). Έχει καλή καλυπτικότητα, δεν πιάνει εύκολα κόκκο, στεγνώνει γρήγορα γυαλιστερό ( ή semi-gloss ανάλογα με το διαλυτικό) και είναι πολύ ανθεκτικό. Με αυτό ψέκασα το Chipmunk με την 1:2:2 αναλογία, με ισοπροπυλική, όπως παραπάνω. Το παράξενο με αυτό το χρώμα είναι ότι στο δοχείο του αερογράφου φαίνεται να μην διαλύεται καλά (με κανένα από τα προαναφερθέντα) αλλά όταν ψεκάζεται ...μεταμορφώνεται - χρειάζεται βέβαια τακτικό ανακάτεμα μέσα στον αερογράφο και εν μέσω του βαψίματος. Νομίζω ότι είναι ιδανικό για τα μοντέλα των σύγχρονων airliner.
