Για σας! Παραγωγικό το ΣΚ, πιάστηκα με το Havoc. ʼρχισε η προσπάθεια της «συγκόλλησης» των δύο κομματιών... και άρχισαν οι δυακολίες... μικρές οι επιφάνειες που ενώνονται με αποτέλεσμα να έχω χρησιμοποιήσει 3 διαφορετικές κόλλες για να μπορέσω να τα σταθεροποιήσω. ʼσπρη και πράσινη Tamiya και κυανοακρυλική. Μαλακό πλαστικό, που όταν του έβαζα την πράσινη Tamiya και πίεζα τα δύο κομμάτια, τα αισθανόμουν να λιώνουν και να υποχωρούν! Σταθεροποιήθηκαν σε κάποια στιγμή, μπήκε και ένα καπάκι από κάτω που όπως θα δείτε, δεν είχε και την καλύτερη εφαρμογή, και οι ενώσεις «λούστηκαν» με κυανοακρυλική αντί στόκου για να τριφτούν αργότερα.




Έβλεπα το «κακό» της υπόθεσης και άρχισα να απογοητεύομαι με τάση να το εκπαραθυρώσω... αλλά είπα ας προσπαθήσω ως ένα σημείο να δω τι γίνεται... και άρχισα ατο τρίψιμο.


Καλούτσικα μέχρι εδώ... ας δούμε και την καλύπτρα... και ωωω... να κάτι κενά εκεί που πατάει!


Στόκος εδώ και παλι στόκος... τρίψιμο και πάλι τρίψιμο... θάμπωσε η καλύπτρα από το παίδεμα... τη γυάλισα με τις κρέμες της Tamiya και μπορώ να πώ ότι έφτασα σε ένα ικανοποιητικό αποτέλεσμα έτσι ώστε να μην το εκπαραθυρώσω!






Λοιπόν... άρχισε να με αρέσει πολύ, και ιδίως μόλις έβαλα τους κινητήρες, αναδείχθηκε όλο το επιθετικό του σχήμα. Φυσικά και εδώ, ήθελε το στόκο του, που ατη φάση αυτήν χρησιμοποίησα το Mr Surface 1000 με ένα πινελάκι και κατόπιν με μία βρεγμένη μπατονέτα από Lacquer Thinner αφαίρεσα τα περισσεύματα, και ιδού μέχρι στιγμής το αποτέλεσμα.





Αυτά μέχρι στιγμής! Το μοντέλο επιβίωσε και σιγά-σιγά πλησιάζει η ώρα της βαφής!