H πρώτη συμμετοχή στο G.B. Πρόκειται για το πολύ καλό κιτ της Zvezda στην 1/72 η οποία συνεχίζει την παράδοση που έχει στην κλίμακα ( να υπενθυμίσω ότι τα στρατιωτάκια της απλά δεν παίζονται...)
Το μοντέλο αφορά το άρμα με το 76αρι πυροβόλο παραγωγής 1943. Χωρίς να έχω κάνει αναλυτικό ψάξιμο για το τι και πως από τα λίγα στοιχεία( φωτό, σχέδια) που βρήκα ήδη χάθηκα. Στις περισσότερες φωτογραφίες τα άρματα έχουν όλους τους τροχούς-ρόδες χωρίς τους μεταλλικούς μεσαίους. Έτσι δεν μπορώ να πως με σιγουριά πότε ακριβώς το 43 βγήκε σε παραγωγή. Παρόλα αυτά έστω κι αν κάνω ιστορικό λάθος αποφάσισα να το φτιάξω κυριευμένο από τους Γερμανούς.
Η εφαρμογή ( snap kit) είναι καλή αλλά θέλει προσοχή γιατί είναι μικρά και ευαίσθητα κομμάτια και μπορούν να σπάσουν ευκολότατα. Οι ερπύστριες δίνονται με πύρους οδηγούς για τους... κουλούς ( ευχαριστούμε Ζβεζντά!) αλλά κι εδώ θέλει ιδιαίτερη προσοχή γιατί είναι σκληρό πλαστικό και η ζημιά παραμονεύει. Δεν μπήκα στην διαδικασία μιας άλλης ψυχής που τις έκοψε μία μία και μετά τις κόλλησε ... Είπαμε ψυχασθένεια αλλά όχι κι έτσι!
Ακολουθείται κι εδώ η γνωστή τακτική. Όλα συναρμολογημένα και στην συνέχεια βάψιμο. Για λόγους ευκολίας το πάνω και το κάτω μέρος τα κρατώ χωριστά και θα τα κολλήσω στο τέλος.
Στο πυροβόλο ακολούθησα μία συμβουλή του master της μοντελό- μικροχειρουργικής Nίκου Τσίτσου. Με ένα μυτερό κόφτη έφερα τις στροφές για να πάρει βάση και στην συνέχεια «έσκαψα» με ένα λεπτό τρυπανάκι. Στο πολυβόλο( το οποίο δείχνει εκτός κλίμακας?) δούλεψε μόνο η (πολύ κοφτερή ) μύτη ενός X-Acto.
Στους τροχούς με λάστιχο συμβουλεύθηκα ένα σχέδιο που είδα και παρατήρησα ότι στο συγκεκριμένο σχέδιο ( με τρύπες) ο καθένας τους είχε έξι μπουλόνια! Με την βοήθεια του μικρότερου ζουμπά που έχω από το punch and die τους έφτιαξα και τους τοποθέτησα με οδοντογλυφίδα και ματ βερνίκι. Κανά δυο που ....ξέφυγαν θα ισιώσουν. EDITΨάχνοντας στο link του Σωτήρη βρήκα ότι οι συγκεκριμένες ζάντες δεν είχαν μπουλόνια. Αρα τα punch and die θα χαιρετήσουν...
Αυτά και πάμε για βαφείο...



Σχόλια και παρατηρήσεις παρακαλώ τώρα πριν το βαφείο. Μήπως και γλυτώσουμε καμιά πατατιά...