Περί μοντέλου: Το να κάνεις τις πλάκες, σίγουρα δεν είναι κάτι το δύσκολο και ναι, δεν τις κόβαν με λέηζερ
Περί spam: Μα ακριβώς για αυτό το λόγο λέω ότι το DAK, με το πλιάτσικο στο Τομπρούκ, ήταν (μάλλον) για μοναδική φορά, πλήρως εφοδιασμένο σε καύσιμα και πυρομαχικά, ενώ και ο ουρανός, στη φάση αυτή, δεν ήταν εντελώς εχθρικός, καθώς η Luftwaffe είχε ακόμα δόντια να δείχνει. Τα ναρκοπέδια από την άλλη, δεν αποτέλεσαν σοβαρό εμπόδιο για κανέναν από τους εμπόλεμους στη Β. Αφρική. Η αποτυχία του Ρόμμελ μετά την (τεράστια) επιτυχία της κατάληψης του Τομπρούκ, οφείλεται στην (εσφαλμένη όπως αποδείχτηκε) εμμονή του, να εξαλείψει το Μπιρ Χακέιμ, γεγονός που έδωσε την ευκαιρία στους ʼγγλους να οχυρωθούν. Από τη μεριά τους οι ʼγγλοι, είχαν μεν τη ΡΑΦ, αλλά από χερσαίο εξοπλισμό, μόλις είχαν παραλάβει τα Grands, είχαν κάτι ημιάχρηστα Stuarts και δεν είχαν παραλάβει ακόμα τα Σέρμανς, οπότε η δουλειά έγινε κυρίως από Valentines, Crusaders, A13 και Matildas (όλοι αυτοι οι τύποι δεν ήταν και ακριβώς εξαιρετικές πολεμικές μηχανές). Και σε κάθε περίπτωση, το να "κοπανάς με το κεφάλι σου την πόρτα για να ανοίξει", μάλλον δεν είναι και πολύ έξυπνο.
Για το ιππικό: Παραδοσιακά, ήταν το χειρότερο όπλο των ʼγγλων και σε καμμία μάχη που έδωσαν από συστάσεως του Αγγλικού Στρατού (γύρω στο 1700), δεν συμπεριφέρθηκε καλά. Χρειάστηκε η ηλίθια "Επέλαση της Ελαφράς Ταξιαρχίας" (που και εδώ είχαμε τρελλή σφαγή και μάλιστα χωρίς λόγο) στην Κριμαία, για να αποκτήσει ένα κάποιο κύρος το ιππικό τους. Όμως οι ʼγγλοι, έχουν παραδοσιακά, την τάση να αντλούν δόξα (και) από τις καταστροφές τους (Σαρατόγκα, Λα Κορούνια, Μπαλακλάβα, Ισαντλουάνα, Χαρτούμ, Σπίον Κοπ, Καλλίπολη, Σομ, Δουνκέρκη). Το ιππικό, ήταν πάντα η τελευταία επιλογή των "γόνων" (με εξαίρεση τα δύο συντάγματα της Φρουράς).
ΔΚ