Λάδια! Μαύρο και καφέ (raw ή burned umber), βάζεις πάνω στο μοντέλο λεπτές γραμμές με πχ μία οδοντογλυφίδα. Μετά με πινέλα, ένα με λεπτή και ένα με πλατιά μύτη, ελαφρά νοτισμένα στο διαλυτικό, απλώνεις και στρώνεις. Δεν είμαι και ο πλέον ειδικός για την τεχνική αυτή, οι αρματάδες κάνουν θαύματα με το κόλπο, πάντως στο Α-1Η κάτι κατάφερα στο σπλάτς από λάδια που είχαν πάντα οι κεντρικές εξωτερικές δεξαμενές καυσίμου. Πιστεύω πως και εσύ θες κάτι ανάλογο, μόνο που τα τρεξίματα θα είναι πολύ πιο "μακρουλά". Κάνε μερικές δοκιμές πάνω σε ένα βαμμένο φύλλο πλαστικού και πολύ γρήγορα θα έχεις την απαιτούμενη εμπειρία για να περάσεις στο μοντέλο. Αν δεν έχεις λάδια μπορείς να δοκιμάσις και με enamel, μόνο που ο χρόνος που έχεις για να τα δουλέξεις είναι πολύ πιο περιορισμένο. Φυσικά πρέπει να υπάρχει ένα βερνίκι, κατά προτίμιση gloss, ανάμεσα στο υποκείμενο χρώμα και την "επίθεση".
Τα παραπάνω είναι αυστηρά προσωπική άποψη μέσω εμπειρίας. Και επειδή ισχύει πως καλό είναι ότι μας βολεύει, μάζεψε γνώμες και κάνε δοκιμές, που θα πάει, θα το βρεις Τέλος να πω πως για πολιτικό αεροσκάφος, το συγκεκριμένο είναι σκανδαλωδώς βρώμικο!
