Ε ρε φτου κ απο την αρχη παλι.... 
Ναι, οι οδηγίες βαφής πολλών εταιρειών είναι επιεικώς απαράδεκτες, ειδικά κάποια Italeri που τα χρώματα είναι εκτός πραγματικότητας ή εκείνα τα Revell που πρέπει να κάνεις χημικό πόλεμο για να πετύχεις το σωστό χρώμα. Δε θα πω τίποτα για τα παλιότερα Hasegawa όπου σε αρκετά ιαπωνικά του ΒΠΠ που επιχειρούσαν από αεροπλανοφόρα επέμενε πως έπρεπε να βαφούν με Gunze H8 που είναι silver!!! Πάντως πρωτού ψεκάσεις οτιδήποτε, ρίξε μία ερώτηση εδώ στο forum και σίγουρα θα έχεις πολύ καλύτερη πληροφόρηση από τις οποιεσδήποτε οδηγίες.
Τεσπα, μια ερωτηση για να μην γινει κανα λαθος παλι...στις κατω επιφανειες εσυ εννοεις κ το κομματι του fuselage που καταληγει πισω ή μονο τις κατω επιφανειες απο τα φτερά?
Τα περισσότερα αεροσκάφη του ΑΠΠ ήταν ένας μεταλλικός ή ξύλινος σκελετός σκεπασμένος με ύφασμα. Το ύφασμα ήταν εξαιρετικό υλικό, ελαφρύ και με αντοχή αλλά είχε το μειονέκτημα πως απορροφούσε υγραδία κάτι το οποίο αύξανε δραστικά το βάρους του με αποτέλεσμα το αεροσκάφος να μην μπορεί καν να απογειωθεί. Τώρα αν πετούσε και έπεφτε σε κάποια βροχή, τότε είχε σοβαρό πρόβλημα. Για να αδιαβροχοποιηιεί λοιπόν το ύφασμα το πέρναγαν πολλά πλούσια χέρια από ένα βερνίκι που ονομαζόταν doppe και έδινε αυτήν την χαρακτηριστική κιτρινίλα του Humbrol 74 το οποίο όχι τυχαία ονομάζεται dopped linen. Το βερνίκι αυτό προστάτευε το ύφασμα και από τη φθορά που του προκαλούσε ο ήλιος και στη διάρκεια ζωής του αεροσκάφους περνιόντουσαν αρκετά χέρια με αποτέλεσμα βρώμα, λαδιές και σκόνες να παγιδεύονται κάτω από κάθε νέο χέρι βερνικιού και τελικά το αεροσκάφος να μοιάζει πανβρώμικο.
Αρα σε κάθε επιφάνεια η οποία δεν είχε βαφτεί με κάποιο άλλο χρώμα και ήταν υφασμάτινη, περνάς dopped linen. Οπότε και το κάτω μέρος της ατράκτου, που ήταν και αυτό καλυμένο με ύφασμα, γίνετε dopped linen. Ελπίζω να σε κάλυψα.
Καλή συνέχεια!
