Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί γίνεται τόσος ντόρος για ένα πάρα πολύ απλό θέμα. Δεν είναι και πυρηνική φυσική!
Βάφουμε με Ο,ΤΙ ΧΡΩΜΑΤΑ ΘΕΛΟΥΜΕ το μοντέλο. Καλό είναι έτσι κι αλλιώς σε περιπτώσεις διαφορετικών χρωμάτων, είτε ίδιας, είτε διαφορετικής σύστασης, να αφήνουμε να στεγνώσει
καλά το προηγούμενο στρώμα πριν ρίξουμε το επόμενο.
Όταν λοιπόν τελειώσουμε το βάψιμο με ό,τι χρώματα ή συνδυασμό χρωμάτων και αν το έχουμε βάψει, έρχεται η ώρα να αποφασίσουμε με τι θα κάνουμε το wash. Τότε και μόνο τότε έχει νόημα να προβληματιζόμαστε για το τι βερνίκι θα χρησιμοποιήσουμε.
Πριν το wash, θέλουμε να παρεμβάλλουμε μια γυαλιστερή στρώση που να προστατεύει τα χρώματα. Ό,τι και αν είναι τα χρώματα, ακόμα και ακρυλικά gunze, οι πιθανότητες είναι ότι χωρίς την προστασία, θα επηρεαστούν απ' το wash με λάδια. Αυτό το προστατευτικό γυαλιστερό στρώμα λοιπόν, πρέπει ΠΡΟΦΑΝΩΣ να μην επηρεάζεται απ' το διάλυμα του wash, δηλαδή απ' τον διαλύτη του.
Σε περίπτωση λοιπόν που πρόκειται να κάνουμε wash με λάδια, που ως διαλυτικό χρησιμοποιούν white spirit, χρησιμοποιούμε ακρυλικό βερνίκι, παρκετίνη ή future.
Σε περίπτωση που θέλουμε wash με ακρυλικά (σωληναρίου ή κλασικά μοντελιστικά) ή ακόμα και με το ακίνδυνο διάλυμα wash της promodeler (αν θυμάμαι καλά), προστατεύουμε το χρώμα με enamel βερνίκι.
ΠΑΝΤΑ γυαλιστερό για να τρέχει το διάλυμα του wash και να σκουπίζεται μετά. Αν είναι ματ, δεν πρόκειται να σκουπιστεί με τίποτα.
