1. Όπως σωστά είπε ο Πάνος, με ντουκόχαρτο ή με ελαφρύ ξύσιμο (και όχι κόψιμο), με το κοπίδι. Θα μάθεις σιγά σιγά, να κρίνεις πόση κόλλα χρειάζεται ώστε και καλά να κολλάνε τα κομμάτια και να μην περισσεύει η κόλλα.
2. Προσωπικά χρησιμοποιώ μόνο ακρυλικά για λόγους ευκολίας καθαρισμού όπως ανέφερε και ο Παναγιώτης. Οι βάφοντες με σμάλτο συνήθως το κάνουν από συνήθεια...
3. Πάντα το φίλμ που περισσεύει από το καλούπι του πλαστικού είναι καλύτερα να το ξύνεις και όχι να το κόβεις με το κοπίδι. Έτσι έχεις καλύτερο έλεγχο αλλά βγαίνει και πιο καθαρή η επιφάνεια του...
4. Το ότι αποφάσισες να πάρεις πρώτα έναν ακριβό αερογράφο για να ξεκινήσεις δε σημαίνει ότι θα μάθεις απευθείας να εξαντλείς τις δυνατότητές του. Τα αποτελέσματα που θα πετυχαίνεις, αρχικά θα είναι όπως με κάποιον απλό όπως αυτούς που είπε ο Παναγιωτης,(και μένα ο πρώτος μου τέτοιος ήταν). Με τον καιρό όμως θα δείς τη βελτίωση στο χέρι σου, αλλά σίγουρα θα χρειαστούν κανά δυό μοντέλα για να το διαπιστώσεις... Προσπάθησε κάπου να δοκιμάζεις πάντα τη πρόκειται να βάψεις και να μην αρκείσαι σε μονόχρωμα μοντέλα και δουλειές... Φτιάξε κάτι που να χρειάζεται δύο ή και τρία χρώματα ανανεμειγμένα, ώστε να μετρήσεις τις δυνάμεις σου...
