Θα προσπαθήσω να παρουσιάσω ένα preview του Growler της Italeri:
Ξεκινάμε με το κουτί, με πολύ ωραίο box art:
Προχωράμε στο πρώτο sprue, που έχει τα φορτία, τους πυλώνες, τα ατρακτίδια και το πίσω μέρος του πιλοτηρίου. Οι δεξαμενές έχουν λάθος μέγεθος, είναι περίπου 15% μικρότερες από το κανονικό και τα ατρακτίδια είναι λίγο πιο λεπτά από όσο πρέπει αλλά πολύ καλά σε σχέση με τα ίδια ατρακτίδια από άλλες εταιρίες. Οι ΑΙΜ120 είναι παλιά έκδοση με όχι τόσο καλές γραμμώσεις και σχήμα. Το πίσω μέρος του πιλοτηρίου είναι εντελώς λάθος τόσο σε σχήμα όσο και διάταξη. Κανονικά θα έπρεπε να έχει δύο μοχλούς πάνω στα πλαϊνά κι όχι ένα κεντρικό στικ. Κλασσικά η εταιρία δίνει σήματα για τους πίνακες, άρα αυτόματα ο απαιτητικός μοντελιστής θα χρειαστεί αντικαταστάτη, όπως και για τα καθίσματα. ʼλλο ένα λάθος της εταιρίας είναι ότι δίνει επιλογή το αεροπλάνο να έχει ΑΙΜ9 στα ακροπτερύγια, κάτι που δεν ισχύει για το κανονικό. Τουλάχιστον θα μείνουν οι φορείς και οι ΑΙΜ9 στα αμοιβά...
Επόμενο sprue είναι οι πτέρυγες και η μόνη διαφοροποίηση σε σχέση με την προηγούμενη κυκλοφορία της εταιρίας. Ένα μικρό τμήμα με κάποιες κεραίες για την άτρακτο και το άνω μέρος των πτερύγων. Το σχήμα είναι σωστό, αλλά θα χρειαστεί αρκετό στοκάρισμα και τρίψιμο για να κάτσει καλά η πτέρυγα. Επίσης είναι λάθος τα πάνελ και δεν υπάρχουν καθόλου πριτσίνια.
Προχωράμε στα δύο κομμάτια του ρύγχους, το κάτω μέρος της ατράκτου και τον κώνο. Εδώ θα χρειαστεί αρκετή δουλειά, μιας και οι ενώσεις είναι ζόρικες με πολύ στοκοτρίψιμο ως αποτέλεσμα. Επίσης το growler δεν έχει πυροβόλο στο ρύγχος, άρα θα πρέπει η βάση του κώνου να τριφεί και να στοκαριστεί.
Το πάνω μέρος της ατράκτου είναι η μεγάλη απογοήτευση. Πρόκειται για το ίδιο με τις προηγούμενες κυκλοφορίες και δεν ανταποκρίνεται στο growler, αλλά σε κάποιο αεροσκάφος των πρώτων batch παραγωγής. Χαρακτηριστικό λάθος είναι οι εξαγωγές ανάμεσα στα κάθετα σταθερά... Τα σκέλη είναι σωστά αλλά χωρίς λεπτομέρεια.
Τα διαφανή είναι καλά, χωρίς γραμμή από τα καλούπια, αλλά η καλύπτρα θα έπρεπε να έχει μεγαλύτερη καμπυλότητα, με το σχήμα της διατομής της να προσεγγίζει ένα πέταλο αλόγου με κλειστά άκρα. Μάλλον το σωστό σχήμα θυσιάστηκε για να μην γίνουν γραμμές από το καλούπι.
Και τελειώνοντας πάμε στο πιο καλό μέρος του κιτ και το πιο εντυπωσιακό. Δίνονται επιλογές για τέσσερα αεροσκάφη, ένα επετειακό και τρία από μοίρες. Τα στένσιλ είναι λίγα και σχετικά μεγάλα ή ανακριβή.
Συνοψίζοντας, πρόκειται για μια απογοήτευση, αν και αρχικά η εταιρία υπόσχονταν πολλά. Θα το αγοράσω μόνο αν η τιμή του κιτ είναι κάτω από 25 ευρώ. Βέβαια πρόκειται για την μοναδική κυκλοφορία πλην του ακριβού κιτ της Hasegawa, του οποίου η τιμή είναι περί τα 75 ευρώ. Το κιτ της Hasegawa όμως είναι ολόσωστο και μπορεί να γίνει κι ένα F-18F με σωστή άτρακτο και πιλοτήριο.
