Στα τέλη της δεκαετίας του 70 απέκτησα (δεν θυμαμαι πως, δλ. αν μου το εκαναν δωρο ή το πηρα μόνος μου), το πρωτο μου κιτ. Ηταν ενα αναγνωριστικό Γερμανικό αεροπλάνο Βππ δεν θυμαμαι το όνομα του, της ματσμποξ στην 1/72. Το έφτιαξα σε ενα βράδυ (υποτιθεται δηλαδη). Εσπαγα τα κομματια απο τα sprues με το χερι, τα κολλαγα με uhu, οι κόλλες ετρεχαν, το μοντελο ηταν γεματο σημαδια απο τις κολλες, τα σήματα τα έκοβα με το ψαλιδι και τα κολαγα και αυτα με uhu. Και το κυριότερο, δεν ήξερα οτι τα κομματια ειχαν αριθμιση και προσπαθούσα να τα αναγνωρίσω βλεποντας τις οδηγίες απο το σχημα στο σχεδιο και την όψη με αποτελασμα να τα βαζω αλλου για αλλου.
Επίσης εκεινο τον καιρό είχα ενα συμμαθητη στο δημοτικό που ο πατερας του ηταν ναυτικός και του εφερνε συναρμολογουμενα αεροπλανακια απο το εξωτερικό, είχε φερει μια μερα στο σχολείο ενα φαντομ που ειχε φτιαξει, το οποίο οταν το ειδα ξετρελάθηκα.
Από εκει και πέα κόλλησα. Αγόραζα κιτ της heller (τα οποια αν θυμαμαι καλά έιχαν και κολλα μεσα, μια αμπουλα που ουδεποτε καταφερα να χρησιμοποιήσω), της airfix, αλλα κυρίως της machbox τα οποια τα θεωρούσα τα καλυτερα. Επίσης μου αρεσαν τα στρατιωτάκια σε 1/32 αλλα και 1/72 που κυκλοφορουσαν τοτε απο την Airfix κ τη machbox.
Απο τότε, κυλησε πολυ νερο στο αυλάκι, είχα δυο διαστήματα αποχής απο το "αθλημα", το ενα ηταν γυρω στα 6 χρονια στα τελη της δεκαετιας του 80, και το άλλο το πιο προσφατο πανω απο 10 χρονια.
Επέστρεψα στο hobby πριν απο τρια χρόνια, το οποίο σημειωτέον, ακομα και τα χρονια της "αποχης" πάντα το είχα στο πισω μερος του μυαλου μου .
