Γύρω στις 80δρχ πρέπει να έκανε τότε (1980;) ένα 72άρι της Matchbox... Τρίτη δημοτικού;
To χαρτοπωλείο της γειτονιάς είχε ολόκληρο stand με Matchbox, εκείνα τα ωραία κουτάκια με τα δύο sprues σε διαφορετικό χρώμα και το χαρακτηριστικό παραθυράκι στο κουτί για να βλέπεις μέσα με τι περίπου θα έπαιζες. Ατελείωτες ώρες για να διαλέξεις πιο τελικά από όλα θα αγόραζες. Αρκούσε αυτό το κουτί και μία UHU για να περάσεις ένα ολόκληρο ατελείωτο καλοκαιρινό απόγευμα. Α, και ένα κουπάκι νερό για τις χαλκομανίες βέβαια!
Οι οδηγίες λέγανε και κάτι ακαταλαβίστικα για βάψιμο, κάτι κωδικούς, κανείς δεν καταλάβαινε. Κάποτε προσπάθησα με τις νερομπογιές αλλά …τζίφος. Όσο πηχτές κι αν ήταν δεν έπιαναν πάνω στο πλαστικό…
Χμ, ωραία και τα τανξάκια. Γινόντουσαν και διόραμα, αφού το μισό κιτ ήταν η βάση και τα χρώματα ήταν πράσινο ή γκρι ή καφέ… Εδώ έτσι κι αλλιώς δεν θα χρειαζόταν βάψιμο…
Α, τώρα ήσουν πιο έμπειρος. Μπορούσες να φτιάξεις και 700άρι καράβι, μπλε-γκρι, άσε που είχες πάρει και «ειδική» κόλλα μοντελισμού… Τι υπερηφάνεια!
Ε, τώρα όμως μεγάλωσες, γυμνάσιο πλέον, με «αροπλανάκια» θα ‘σχολήσε;
Ωπ, τι είναι αυτό όμως; «ΠΤΗΣΗ»; Να κι ο Παναγιώτης (που ο πατέρας του πέταγε παλιά F-5, είχε και ένα 48άρι από την αποστρατεία του στο σπίτι αναμνηστικό), έφτιαχνε κι εκείνος μοντέλα. Το νέο μαγαζί στην γειτονιά έφερνε και άλλη μάρκα μάλιστα, Esci! Ωραίο και το F16, λεπτομέρειες, πολλά κομμάτια, κόκπιτ (πώπω κόκπιτ, εδώ πια ήμασταν καλλιτέχνες, δεν παίζαμε…) Το κιτ δεν είχε πυραύλους αλλά …ο Παναγιώτης φρόντιζε να μην πετά ό,τι περίσσευε από τα μοντέλα του, μου έδωσε κάποιους παλιούς… (Πάκη σου θυμίζει;) Τι χρώμα να τους έβαφες; (Ήδη είχες και καμιά δεκαριά «λαδομπογιές» HUMBROL…). Ό,τι φαινόταν πιο ωραίο ως συνδυασμός…
«ΜΟΝΤΕΛΟ»; Έχει η Ελλάδα Φάντομ, τα έβλεπα στην εφημερίδα. «Έσωσε τον Ολυμπιακό» «Φάντομ ο Σαργκάνης στα πέναλτυ». Καλά αυτός ο Τσώνος ήταν καταπληκτικός… και προσπαθεί να το φτιάξει σαν το πραγματικό.
Σαν το πραγματικό; Και π ο υ το είδε; Καλά και αυτά τα "Hasegawa" και ξέρω ‘γω που τα βρίσκει; Τι είναι ζεσταμένο και τεντωμένο πλαστικό; Φθορές; Καλά, εδώ δεν μπορούμε να τα βάψουμε, θα τα φθείρουμε κι όλας; Χάλια το ‘κανε.. Για στάσου όμως, και το πραγματικό χάλια είναι στην φωτογραφία… Χμ! Ας προσπαθήσω ξανά αλλά ...τί θα έπρεπε να έχω εκτός από δυό πινέλα, δέκα μπογιές (οι μισές έχουν γίνει γιαούρτι) και κόλλα; Μήπως αξίζει να κατέβω στην Αθήνα, σε αυτό τον "Μακρυγιάννη" που έλεγε η διαφήμιση; Ίσως...
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ…