Αν θυμάμαι καλά θα πρέπει να ήταν κάπου στο 1972 η 73 μάλλον κάπου στην β γυμνάσιου. Έτσι από περιέργεια γιατί μου άρεσαν και αρέσουν οι κατασκευές. Χριστούγεννα με τα λιγοστά χρήματα από τα κάλαντα από ένα μικρό μαγαζάκι στον Πειραιά(Δημοτικό θέατρο) που ήταν και ποιο φτηνό από το Marklin με τα τραίνα. Ένα σακουλάκι της Airfix(1/72 τανκσακι).Κολλήθηκε με κόλα από το μαγαζί και βάφτηκε με λαδομπογιές από αυτές που βάφαμε το σπίτι(ο αείμνηστος πατέρας όπως και εγώ δουλεύουμε σε εταιρεία χρωμάτων).Μου άρεσε. Μέχρι το καλοκαίρι είχα πάρει αρκετά από τις οικονομίες μου(ούτε κουλούρι δεν έτρωγα για να αγοράσω τον στρατό μου).Πήρα και στρατιώτες. Έβαλα και τον αδελφό μου στο κόλπο(Είναι μεγαλύτερος και δούλευε-Αεροπλανας) και όποτε μπορούσα του έπαιρνα τις μπογιές του.Ξεκινησαν οι μάχες επάνω στο τραπέζι της τραπεζαρίας. Ομηρικές με τις ώρες. Ήρθε και ο Ναπολέων με την Airfix και το Βατερλό. Εκεί να δείτε. Έκατσα και έβαψα(όπως μπορούσα) κάπου στα 200 στρατιωτάκια. Πήρα και το Αγρόκτημα της Arfix και με τις ώρες οι μάχες.
Αυτά υπάρχουν μέχρι σήμερα σε κούτες που μερικές φόρες τις ανοίγω και τα ξαναστήνω στην δική μου τραπεζαρία πλέον και το απολαμβάνω.
Α!! Τα πρώτα μου δένδρα ήταν αληθινά κλαδάκια από κυπαρίσσια καρφωμένα σε ξυλάκια. Τα έχω ακόμα. Με λένε σκουπιδιάρη.
Βρε παιδιά συγκινήθηκα.
Το απόγευμα μετά την εργασία θα ανέβω στο πατάρι να τα κατεβάσω για να παίξω.
Έρχονται οι διακοπές του Πάσχα.
Ευχαριστω πολυ
