Αυτό το group build ελπίζω να είναι ένα κίνητρο να τελειώσω μερικά μισωτελειωμένα/παρατημένα κιτ που ταλαιπωρούνται καιρό στον πάγκο...
Κρατώντας χαμηλά τις προσδοκίες ας ξεκινήσω με το N1K2 Shidenkai (George) της Hasegawa, που το είχα ξεκινήσει/παρατήσει πριν από καιρό και έχει τις μεγαλύτερες ελπίδες να τελειώσει... Ιστορικά στοιχεία δεν παραθέτω καθότι δεν είναι το φόρτε μου, το ιντερνετ βρίθει για όποιον θέλει να ενημερωθεί.
Το κιτ είναι πολύ προσεγμένο, με εξαιρετική εξωτερική λεπτομέρεια και πιλοτήριο που δείχνει πειστικό και χωρίς προσθήκη λεπτομέρειας. Υπάρχουν μόνο δύο σημεία (στο πίσω μέρος της ατράκτου και στην κάτω επιφάνεια των πτερύγων) που λόγω του ότι το καλούπι προέρχεται από μετατροπή από τον προηγούμενο τύπο, φέρει κάποια σημάδια που πρέπει να αφαιρεθούν, περισσότερα Γι'' αυτό στη συνέχεια.
1.
,2.
Αρχίζοντας από το πιλοτήριο, οι πλαϊνές επιφάνειες της ατράκτου (όπως στα περισσότερα κιτ της Hasegawa αλλά και άλλων εταιριών )δίνονται χωριστά προκειμένου να υπάρχει καλύτερη αποτύπωση της λεπτομέρειας. Επειδή προσωπικά δεν μου αρέσει το πάχος που προσθέτουν, συνήθως τρίβω την άτρακτο ή/και τα κομμάτια αυτά για να τα μειώσω τουλάχιστον στο ήμισυ. Αντίστοιχα το πάτωμα προεκτάθηκε με λίγο φύλλο πλαστικού για να αναπληρώσει τη μείωση του πάχους των πλαϊνών και να στηρίζεται εκ νέου πάνω τους.
3.
, 4.
, 5.
Ο πίνακας οργάνων έχει πολύ καλή ανάγλυφη λεπτομέρεια. Αρχικά βάφτηκε μαύρος με το Black Chrome trim της Model Master και στη συνέχεια οι ενδείξεις των οργάνων κόπηκαν από την χαλκομανία του κιτ και τοποθετήθηκαν μία-μία ώστε να καθήσουν χωρίς πρόβλημα στα κυκλάκια των οργάνων. Μια σταγόνα γυαλιστερό βερνίκι για να αναπαραστήσει το τζαμάκι τους και ένα wash με καφετί λαδάκι και μπήκε στην άκρη.
Το κάθισμα αν και αρκετά καλό τρίφτηκε (στην πλάτη) για να λεπτύνει ενώ τα πλαϊνά του τοιχώματα αντικαταστάθηκαν από φύλλο πλαστικού. Οι ζώνες είναι οι έτοιμες προ-βαμμένες της Eduard, και τοποθετήθηκαν μετά το βάψιμο του καθίσματος. Ένα σημείο προσοχής εδώ είναι ότι οι πλαϊνές ζώνες στηρίζονται στην εσωτερική πλευρά των πλαϊνών του καθίσματος σε σημείο που μετά καλύπτεται από το μαξιλάρι.
6.
, 7.
, 8.
Το σκοπευτικό βγήκε ρητηνένιο καλούπι από το σετ της Aires για το Ki-100, και προστέθηκαν δύο διαφανή κομματάκια πλαστικού, από τα οποία το μπροστινό περάστηκε με το smoke της Tamiya για να γίνει «φυμέ».
Το κεντρικό τμήμα του αλεξίνεμιου στο πραγματικό αεροσκάφος ήταν θωρακισμένο με πάχος 70 mm το οποίο φαίνεται να εξέχει στο εσωτερικό του. Για να το αναπαραστήσω έκοψα ένα κομμάτι από το πλαίσιο διαφανών και αφού τρίφτηκε-γυαλίστηκε, διαμορφώθηκε στο κατάλληλο σχήμα και κολλήθηκε με την Rocket odorless της Deluxe εσωτερικά του διαφανούς κομματιού του κιτ.
9.
, 10.
Στις ακμές του πιλοτηρίου χαράχθηκε ένα αυλάκι (φωτ.9) πάνω στο οποίο κινούνταν η καλύπτρα.
Στα στηρίγματα του καθίσματος προστέθηκε ένα μήκος τεντωμένου sprue που πέρασε από μικρές τρύπες που ανοίχθηκαν στα σημεία a, b (φωτ.10), για να αναπαραστήσει το κορδόνι (ή ιμάντα; ) που ρύθμιζε τη θέση του καθίσματος.
11.
, 12.
, 13.
Το πιλοτήριο βάφτηκε με μια μίξη χρωμάτων (δυστυχώς δεν τα θυμάμαι
) που να προσεγγίζει οπτικά το interior green που προτείνεται σε διάφορα sites για την Kawanishi και φαίνεται σε διατηρητέα N1K2. Η τεχνητή φθορά έγινε με διάφορα wash και στεγνό πινέλο.
14.
, 14a.
Στο πίσω μέρος της ατράκτου ακριβώς πριν από το ουραίο πτέρωμα υπάρχει μια υπερυψωμένη κατακόρυφη γραμμή από την αλλαγή που υπέστει το καλούπι και η οποία πρέπει να τριφτεί για να φύγει. Επίσης στο κάτω μέρος των πτερύγων υπάρχει μια ορθογωνική περιοχή που αντιστοιχεί στην περιοχή των φωλέας των πυροβόλων όπου υπήρξε αλλαγή στο καλούπι και το ίχνος της οποίας δεν πρέπει να υπάρχει. Ένα τμήμα αυτής (φωτ.14, κόκκινη γραμμή) σχηματίζει έντονο σκαλοπάτι. Για να φύγει αυτό το σκαλοπάτι έκοψα κατά μήκος αυτής της γραμμής με ένα ξυραφάκι και έφερα τα δύο τμήματα της πτέρυγας στο ίδιο επίπεδο.
Στη φωτό 14a φαίνεται το αποτέλεσμα (λίγο φύλλο πλαστικού φρειάστηκε για να κλείσει το κενό στο χείλος προσβολής της πτέρυγας.)
Προσοχή στην χρήση ξυραφιού, πρόκειται για επικύνδυνη πρακτική, προσωπικά το χρησιμοποιώ σε πολλές περιπτώσεις , ειδικά σε σημεία που δεν θέλουμε να χάσουμε υλικό (πχ. αν χρησιμοποιούσαμε πριονάκι) αλλά σίγουρα ένεχει αυξημένο κίνδυνο.15.
, 16.
Επειδή θέλω να αποφεύγω το στοκάρισμα προσπαθώ να φέρνω τα κομμάτια των κιτ σε όσο γίνεται καλύτερη εφαρμογή. Στα κιτ αεροσκαφών το πρόβλημα συνήθως είναι η ένωση ατράκτου-πτερύγων. Για να το αποφύγω απλά αφήνω ένα τμήμα των πτερύγων ακόλλητο, όπως επίσης και στο κάτω τμήμα της ατράκτου αφήνω ακόλλητα τα δύο μισά της στην περιοχή πριν και μετά την ένωση με την κάτω πτέρυγα (φωτ.15,16) . Με αυτό τον τρόπο όταν κολήσουμε την πτέρυγα στην άτρακτο, αναλόγως το πρόβλημα βάζουμε φύλλο πλαστικού στα σημεία αυτά και αποφεύγουμε έτσι κενά/σκαλοπάτια, κλπ.
αυτά προς το παρόν, η συνέχεια συντόμως (ελπίζω όχι... του χρόνου
)
