Κι εγώ παρακολουθώ τις εκπληκτικές δουλειές σου. Δεν σου κρύβω ότι εκιτμώ τις προσπάθειες που αναδεικνύουν παλαιότερης τεχνολογίας μοντέλα, όπως τα Heller 1/400 με τα οποία επανειλημμένα ασχολήθηκες, σε διαμαντάκια.
Δεν είμαι νησιώτης άλλα ήμουν ιστιοπλόος και έχω ξοδέψει αρκετά καλοκαίρια αρμενίζοντας.
Το μοντέλο είναι ... ημιτελές όσον αφορά την αρχική ιδέα, η οποία το ήθελε να σταματά για να περισυλλέξει ναυαγούς. Κατά το σενάριο, κάποιοι θα ήταν ακόμα στη θάλασσα στο ύψος του πρώτου πυργίσκου, πιασμένοι από ξύλα, ενώ ένα άλλο γκρουπ θα το περισυνέλλεγαν με δύχτια που είχαν κρεμμάσει από την κουπαστή στο ύψος των πρυμνιαίων τορπιλοβλητικών σωλήνων. Στη φάση αυτή θεώρησα ότι οι μηχανές κάναν κράτει. Ηδη ο κυμματισμός είναι έντονος για το εν λόγω σενάριο που το πλοίο ουσιαστικά μόλις και κινείται, αλλά στην πρώτη απόπειρα με πιο αδρό τον κυμματισμό, το εφέ δε φαινόταν σχεδόν καθόλου. Μόλις παρέλαβα λίγα Gophy figures για να το ολοκληρώσω. Πρέπει τώρα να βρω κέφι να διακόψω το Varyag της Zvesda το οποίο με έχει μαγέψει για να τελειώσω το Leutze όπως το ονειρεύτηκα.
Η θάλασσα είναι χαρτί υγείας με ατλακόλ πάνω από αφρολέξ, ενώ το σκαρί είναι full hull βυθισμένο μέσα σε τρύπα στο αφρολέξ. Προτιμάω τη σχετική τεχνική και υλικό λόγω εχμμμ.... χαμηλού κόστους και του ότι συγχωρνάει λάθη, αφού με λίγο νεράκι το χαλάς και το ξαναστρώνεις.
