Ότι ήταν το τζιπ για τους Αμερικάνους στον ΒΠΠ, ήταν το ελικόπτερο Huey στον Πόλεμο του Βιετνάμ. Ένα εργαλείο πολλαπλής χρήσης από μεταφορικό ευκίνητων μονάδων μέσα στην ζούγκλα, ασθενοφόρο διακομιδής τραυματιών (αλλά και σορών...), ανυψωτικό μηχάνημα, χρήσιμο στις αποστολές Έρευνας και Διάσωσης (SAR) κλπ.
Το κιτ που ξεκίνησα είναι το 48αρι της Monogram το οποίο έχει τα χρονάκια του ( 1977) και βεβαίως τα αντίστοιχα προβληματάκια του τα οποία θα προσπαθήσω να υπερκερεράσω. Δίνει την έκδοση 1-C το οποίο αποτελούσε το ιπτάμενο άρμα των Αμερικάνων και βεβαίως τον προπομπό του Cobra. Αυτό που θεωρώ ότι κάνει λάθος ο κατασκευαστής είναι ότι στην έκδοση C δίνει χαλκομανίες για ελικόπτερο των Πεζοναυτών. Οι πεζοναύτες χρησιμοποίησαν την έκδοση E , τα ελικόπτερα της οποίας ήταν κατασκευασμένα εξ ολοκλήρου από αλουμίνιο για να αντέχουν την εξτρα κακουχία της θάλασσας, είχαν σπαστούς έλικες για να φορτώνονται στα αεροπλανοφόρα και ειδικό σύστημα (avionics) για τις επικοιωνίες εδάφους-αέρος αλλά και αερος-αέρος. Ήδη εδώ μπορούμε να καταλάβούμε γιατί δεν πρέπει να εμπιστευόμαστε τα profiles.
Ενώ εδώ μπορούμε να δούμε την διαφορά των δύο εκδόσεων. Πρώτα η C
Και μετά η E
To 1-C που πήρε χαϊδευτικά την ονομασία Hog ( γουρούνι) εισήλθε στην υπηρεσία στο Βιετνάμ τον Σεπτέμβριο του 1965 όταν οι Αμερικάνοι όλο και αύξαναν την παρουσία τους εκεί.
Εδώ η αρχική ετοιμασία του εσωτερικού το αεροσκάφους. Η συναρμολόγηση του ήταν σχετικά απλή αν και το φυλλάδιο οδηγιών δεν θα έλεγα ότι είναι το πλέον επεξηγηματικό.
Και ένα σχέδιο από την θωρακισμένη καρέκλα του πιλότου και του συγκυβερνήτη
Για να πώ την αλήθεια το ότι συναρμολόγησα πρώτα όλο το εσωτερικό και στην συνέχεια το έβαψα μου έφερε κάποιες δυσκολίες ειδικά σε μικρολεπτομέρειες. Αυτό θα το έχω υπόψιν από εδώ και στο εξής για τα ιπτάμενα..
Στην παρακάτω φω το φαίνεται ότι οι καρέκλες έχουν διαφορετικό χρώμα από το GullGray (FS36231) που είναι βαμμένο το εσωτερικό.
Ομοίως αν και τα Huey πρωτοεμφανίστηκαν στο Βιετνάμ με κόκκινες κουρτίνες όπως δείχνει η φωτό παρακάτω, άλλαξαν αμέσως το χρώμα τους γιατί έδιναν ένα πολύ εύκολο στόχο στις επίγειες δυνάμεις των Βιετκόνγκ.
Ακόμα ο πίνακας οργάνων ξέφευγε από το κλασικό μαύρο και ήταν βαμμένος με το Gull Gray. Εξαίρεση τοπάνω τμήμα του που είχε το μαύρο ως αντιθαμβωτικό των πιλότων.
Αρκετά με τις φωτό παραπάνω. Με οδηγό αυτές ξεκίνησα το βάψιμο. Στα καθίσματα και στις κουρτίνες χρησιμοποίησα ένα ανοικτό πράσινο (Molak 1120) το δάπεδο βάφθηκε με το Gull Gray ( Gunze317) τα πεντάλ και οι βάσεις των joysticks chrome silver ( Humbrol 191) εγινε ένα στεγνό πινέλο για τις αγκράφες και οι ζώνες ασφαλείας ( χρησιμοποιήθηκαν οι ανάγλυφες του κιτ αλλά και ταμίγυα... ψιλοκομμένες) σε ένα χακί χρώμα (προτίμησα το dark stone, Humbrol 187)
Aυτά για αρχή. Υπάρχει και συνέχεια των λοιπών αξεσουάρ του ελικοπτέρου απλά δεν έχουν φωτογραφηθεί
Ενστάσεις, υποδείξεις, έπαινοι κλπ. δεκτά. Πάντα με μέτρο
