Για τους προλαλλήσαντες σχετικά με τον σκύλο,αν και αρχικά αυτό μου πέρασε από το μυαλό (καημενούλη Φλόξ...)
στο φωτογραφικό λεύκωμα που είχα προαναφέρει...Η κατοχή,εκδόσεις Ερμής του Κώστα Παράσχου-μια εκπληκτική δουλειά όσον αφορά στην κατεχόμενη Αθήνα 41-44,σας παραθέτω την παρακάτω φωτό,όπως με έκπληξη διαπίστωσα ότι και ζωντανά ακόμη (αν και στα πρόθυρα λιμοκτονίας) υπήρξαν στον μακάβριο ρόλο
συγκοινωνιακών μέσων μεταφοράς πτωμάτων,ή ταξί. Εννοώ τα κοινά γαιδουράκια.
Επίσης ο σκύλος στην κατάσταση που βλέπετε ίσως προσέδιδε ακόμη μια πιο "ηχηρή" μελαγχολική νότα που σεινηδητά πλέον φέρνει στον νού τον λιμό.ʼλλωστε το βλέμα του αγοριού σε αυτό το χαμηλό επίπεδο νομίζω ταιριάζει απόλυτα.
Λόγω τεχνικών προβλημάτων (δεν βγάζει καμιά εταιρία σκελετομένα σκυλιά) κατανοώ την επιφύλαξή σου,αλλά θα σε παρότρυνα να σκαλίσεις ένα με βάση κάποιο κεφάλι έτοιμης πλαστικής φιγούρας.
Όσον αφορά στη ταμπέλα,αλήθεια νόμισα στην αρχή ότι έκανες πλάκα
Ευτυχώς που συμπλήρωσαν οι φίλοι με τη κοινή ομολογία.
Αν πάλι δε θέλεις να εστιάζεται το βλέμα στην έγχρωμη ταμπέλα(που με τόσο κόπο έγινε
),μπορείς να χρωματίσεις απαλά κάποιο ρούχο,ή την τραγιάσκα του μικρού.Και καλύτερα να μετατρεπόταν σε τραγιάσκα το κασκέτο.
Το συγκεκριμένο θυμίζει έντονα Αμερικάνικη δεκαετία του 20-30.
