Καλησπερα κ παλι..
αποφασισα να ξεκινησω μια δουλεια,η οποια με τα σημερινα γεγονοτα που περναμε,μου θυμισε το παρελθον.
Μπορει να μην τα εζησα τα χρονια εκεινα.αλλα οι ιστοριες των παππουδων μου κ των γωνιων μου,με εκαναν να αναροτηθω...
ΚΑΤΟΧΗ
1940-1944
ΑΘΗΝΑ
Νύχτα. Χιονιάς. Χιονίζει στον Υμηττό. Ψύχρα δυνατή. Εφάγαμε λαχανίδες. Ψωμί λίγο, τριάντα δράμια. Είναι το περισσότερο από αραποσίτι. Η γυναίκα μου έφυγε στις οκτώ παρά δέκα. Πάει στου Παρθένη, του υποστρατήγου, το σπίτι, που είναι κοντά μας, να μάθει νέα για να δυναμώσουν, αν είναι καλά, την ελπίδα, που άρχισε να χάνεται μπροστά στη μεγάλη καταστροφή που βλέπουμε.
Πείνα, πείνα!
Κάποιος γέρος υδραυλικός, γείτονας, όταν άρχισε η πείνα, μου 'πε μια μέρα:
-- Δεν είναι καλύτερα να ριχτούμε όλοι απάνω τους και ή να πεθάνουμε, ή να ζήσουμε; Έτσι θα μας φάνε σιγά-σιγά αυτοί!
Του έδωσα δίκαιο και τότε και τώρα. Αλλά τώρα είναι αργά. Τότε ναι! Αλλά πού είναι οι αρχηγοί; Εγώ δε θα μπορούσα να ξεσηκώσω πάρα πάνω από διακόσιους ανθρώπους...
Και λένε όλοι όσοι με συναντούν στο δρόμο, γυναίκες, άντρες.
-- Μα θα ζήσουμε;
Η αγωνία φαίνεται στα μάτια τους, που αυτά ακόμα έχουν ζωή. Το πρόσωπό τους όμως έχει πάρει το χρώμα του νεκρού.
Τους δίνω ελπίδες, ενώ, αισθάνομαι να φεύγει από μένα η ελπίδα!
-- Πώς είσαι έτσι; μου λέει μια μέρα. Πρέπει να γελάς, να τραγουδάς
Κατάλαβα πως υπάρχουν καλές ειδήσεις.
Κι εγώ τον ρωτώ, όταν πάω να πάρω ψωμί:
-- Είναι καλά, Απόστολε;
-- Ακούς λέει! Καλά και καλά! Θεία!
Κι έτσι δεν έχουμε φόβο από καταδότας, που έχουν παρασυρθεί άπειροι!-
αυτο το κειμενο ειναι του Δημοσθενη Βουτηρα κ με αφορμη τα οσα γραφει και με την βοηθεια του ψηφιακου υλικου της ΕΡΤ..
θα ξεκινησω λοιπον την επομενη μου βινιετα.(αντι auswitch)
μια γωνια πεζοδρομιου..με το παντοπωλειον ερμητικα κλειστο,με τα ρολλα κατεβασμενα,το οποιο θα κατασκευαστει απο το 0 με φυλλο πλαστικου-μπαλσα κ διαφορα υλικα που προσπαθω να μαζεψω για να βγει ομορφο το αποτελεσμα.
Η φιγουρα σαφως θα ειναι ενα μικρο αγορι,ειναι της ANDREA MINIATURES στα 54mm.

οπως επισης θα τοποθετηθει κ το ξυλινο καροτσακι που υπηρχε τοτε

Αυτα για αρχη.
ξεκιναμε σιγα σιγα...



Υ.Γ.καιρος να παμε κ μια βολτα στο Μοναστηρακι να συλλεξουμε πληροφοριες-φωτο-υλικο για να γινει σωστη δουλεια.
