Γιώργο τα 'χουμε ξανασυζητήσει....δε θα αναφερθώ στα ίδια.Το 'χεις ρε φίλε.
Απλά θα σταθώ σε κάτι που μου ξενίζει όσο το κοιτάω και νομίζω ότι θα συμφωνήσεις.
Σε όλες τις φωτό του βυτίου,από όπου κι αν το δώ όμως,ενώ έχει πολύ ωραίο βάψιμο(κατ' εμέ η πρώτη εκδοχή ήταν καλύτερη,γούστα είναι αυτά όμως και περί ορέξεως....)η επιφάνειά του βγάζει πολύ ΣΑΤΙΝΕ ρε φίλε.
Για τα επίπεδα σκουριάς που έχει,η επιφάνεια παρα είναι πολύ ΛΕΙΑ.Ούτε ένα χτύπημα,μιακούρμπα,λίγο ΣΑΓΡΕ ρε παιδί.
Κατά τη γνώμη μου θα έπρεπε αρχικά να είχες επεξεργαστεί κάπως την επιφάνεια που θα "φάει" όλη τη σκουριά.
Είτε με στόκο διαλυμμένο σε διαλυτικό και χτύπημα με ένα παλιό πλακέ πινέλο,είτε με ένα από αυτά τα txture υλικά που βρίθει ο μοντελιστικός τόπος.Ακόμη και με πιγμεντς στο τελικό στάδιο χωρίς blending σε τουρπεντίνη.
Φοβερή σκηνοθεσία και δέσιμο στοιχείων,αλλά μου βγάζει πολύ "μουντάδα" και από μακρυά ένα χρώμα που χάνεται μέσα στη ξύλινη σου βάση.
Θα έπρεπε να σπάει με διάφορα ίσως πιο έντονα χρώματα (το σώζει η πρασινάδα,αλλά δεν αρκεί),που θα αναδείκνυαν περισσότερο τη δουλειά που έχεις ρίξει.
My two cents worthy opinion πάντα φίλε,και το ξέρεις.
