Χθες 11 Ιουνίου 2011, έλαβε μέρος η θερινή συνάντηση του Συλλόγου βετεράνων πιλότων Ζερό της περιοχής Κανσάι (Οσάκα, Κόμπε, Κιότο).
Ήταν η πρώτη μετά τον σεισμό και το τσουνάμι στις 11 Μαρτίου.
Η προσέλευση ήταν σχετική μικρή σε σύγκριση με προηγούμενες ήταν όμως εξήσου ενδιαφέρουσα τουλάχιστον για τον υποφαινόμενο.
Όπως η παράδοση επιβάλει πρώτα ακούστηκε ο ύμνος του Ιαπωνικού Ναυτικού και κρατήθηκε ενός λεπτού σιγή για τους πεσόντες.
Μετά από μικρή ομιλία από τον πρόεδρο του Συλλόγου κ. Ότα (μέλος των Σμηνών 203 και 303) και καλωσόρισμα καινούριων μελών και επισκεπτών έγινε κάθετη εφόρμηση στο φαγητό και τα ποτά ενώ δόθηκε σε όλους ευκαιρία για ψιλοκουβεντούλα.
Μερικές φωτογραφίες.
Δεύτερος εξ αριστερών είναι ο κ. Όνο (πιλότος με το Σμήνος 343). Πετούσε πρώτα Ζερό και μετά Shiden και Shiden-kai. Πολέμησε σε διάφορα νησιά του Ειρηνικού, στις Φιλιππίνες και σαν μέλος του διάσημου 343 (Tsurugi) έλαβε μέρος στην αεροπορική μάχη της Οκινάβα. Κατερίφθει μία φορά και παρ όλο που σοβαρά τραυματισμένος (γυαλιά από τα όργανα του πιλοτηρίου του έκοψαν τον λαιμό) πέταξε το Ζερό του μετά από δύο μόνο μέρες. Ιστορικοί ερευνητές του δίνουν μόνο δύο καταρήψεις αλλά ο ίδιος λέει ότι έχει καταρήψει πάνω από δέκα. Απλά οι αντίπαλοι πιλότοι δεν επέζησαν για να επιβεβαιώσουν τις καταρήψεις, όπως λέει.
Τρίτος εξ αριστερών είναι ο κ. Ότα.
Τέταρτος είναι ο κ. Μιγιαζάκι (93 χρονών, Σμήνος 343). Έχει 13 επιβεβαιωμένες καταρήψεις στο ενεργητικό του και όπως δήλωσε σκοπεύει να περάσει τα 100. Λατρεύει την μπύρα Ασάχι και καπνίζει σαν φουγάρο. Περισσότερα για τη ιστορία του δείτε Japanese Naval Aces... Hata& Izawa, σελ. 306.
Πέμπτος (με το τρελό μαλί) είναι ο κ. Σάιτο που πετούσε τορπιλοβόλα από αεροπλανοφόρα.
Ο κ. Κασάι (επίσης Σμήνος 343) με το λευκό καπέλο του ναυτικού σε μια από τις ιδιαίτερα απολαυστικές αφηγήσεις του. Έχει δέκα καταρήψεις στο ενεργητικό του. Για περισσότερα Hata&Izawa σελ 337.
Σε αυτή τη συνάντηση είχα την ιδιαίτερη χαρα να ξαναβρεθώ με τον φίλτατο κ. Σαίκι (στα αριστερά του εύσωμου Έλληνα Γκαιτζίν). Πιλότος και εκπαιδευτής υδροπλάνων, αργότερα πετούσε Ζερό και Όκα με το οποίο έκανε αναγκαστική προσγείωση και τραυματίστηκε σοβαρά. Στο επόμενο τεύχος του περιοδικού μας θα έχουμε αποκλειστική συνέντευξη.
Έξω αριστερά είναι ο κ. Νισιόκα που ήρθε στη συνάντηση από σπόντα και είμαι ιδιαίτερα χαρούμενος που τον γνώρισα και συζήτησα μαζί του για αρκετή ώρα. Υπηρέτησε στον Ιαπωνικό Στρατό σαν μέλος προσωπικού εδάφους και ειδικεύτηκε στα Nakajima Ki-27 Nate, Kawasaki Ki-61 Hien, Kawasaki Ki-45 Toryu και Kawasaki Ki-100. Στα πρώτα πέντε λεπτά της κουβέντας μας μου λέει: "ʼσε πολύ μπίχλα τα αεροπλάνα τότε. Στα Hien τα λάδια τρέχανε συνέχεια. Κάτω από το κάλυμα της μηχανής γινότανε χαμός. Μες στη μαυρίλα..."
Επίσης είχα την ευκαιρία να γνωρίσω ένα δύο ιδιαίτερα αξιόλογους Ιάπωνες μοντελιστές και ν ανταλάξω απόψεις με ερευνητές και ιστορικούς.
Η επόμενη συνάντηση είναι του χρόνου τον χειμώνα.
