Μiss Lend Lease μια καταπληκτική ιστορία.
Το P-39Q-15BE, serial number 44-2911 ένα από τα τελευταία Q-15 που κατασκευάστηκαν από την Bell Aircraft Corporation στο εργοστάσιο της στην
Νέα Υόρκη ανακαλύφθηκε το καλοκαίρι του 2004 στον βυθό της λίμνης Mart-Yavr στον Ρωσικό Αρκτικό κύκλο από ομάδα Βρετανών καθοδηγούμενη από τον John Pierce (
http://warbirdfinders.co.uk). Η ομάδα οδηγήθηκε στο σημείο μετά την υπόδειξη ενός ψαρά που είχε δει την φιγούρα του αεροπλάνου να διαγράφεται κάτω από τα καθαρά νερά της λίμνης.
Το αεροπλάνο βρισκόταν σε βάθος 5 μέτρων θαμμένο μέχρι την κορυφή του spinner της προπέλας χωρίς να ξεχωρίζουν τα διακριτικά του. Οι δύτες κατάφεραν να καθαρίσουν το κάθετο σταθερό και το πηδάλιο διεύθυνσης και να δουν ένα κίτρινο serial. Καθάρισαν επίσης την άτρακτο όπου αποκαλύφθηκε ένα κόκκινο αστέρι.
Κατάφεραν να ανασύρουν το αεροπλάνο στην επιφάνεια με αερόσακους, τρίποδα και το βίντσι ενός φορτηγού και να βγάλουν το αεροπλάνο στην ακτή.
Και οι δυο πόρτες του πιλοτηρίου ήταν κλειστές κάτι που τους παραξένεψε μιας και αν το αεροπλάνο είχε κάνει αναγκαστική προσγείωση πάνω στην επιφάνεια της παγωμένης λίμνης περίμεναν να δουν την μια να έχει εκτιναχθεί η τουλάχιστον να είναι ανοιχτή.
Σύντομα η απορία τους λύθηκε αφού τα λείψανα του πιλότου ήταν ακόμη μέσα στο αεροπλάνο. Στη στολή του ήταν καρφιτσωμένα δυο μετάλλια ανδρείας (Glory Order III Degree and Military Red Banner Order) . Αργότερα διαπιστώθηκε πως ο πιλότος είχε ήδη 7 καταρρίψεις στο ενεργητικό του και είχε συμμετάσχει σε 90 πολεμικές αποστολές. Αγνοούμενος για 60 χρόνια ο πιλότος θάφτηκε στις 6 Οκτωβρίου 2004 με στρατιωτικές τιμές στο νεκροταφείο του Glory Valley Memorial κοντά στην κοιλάδα Litza βορειοδυτικά του Murmansk.
Το αεροπλάνο είχε διατηρηθεί σχεδόν ανέπαφο εκτός από το δεξιό inboard leading edge που έλειπε καθώς και τα κομμάτια κατασκευασμένα από μαγνήσιο που είχαν διαβρωθεί. (Ζάντες, καλύμματα εκκεντροφόρων της μηχανής)
Στην περιοχή των πολυβόλων .0.5 ΄΄ της ατράκτου βρέθηκαν έξι κονσέρβες Αμερικανικού βραστού χοιρινού με κρεμμύδια και μπαχαρικά συσκευασμένα από την εταιρεία Beerfoot Farms Company, Southboro Massachusetts USA και δεσμίδες πυρομαχικών.
Τα όπλα της ατράκτου ήταν στην θέση τους.
Η πιο φανταστική ανακάλυψη βρέθηκε στην θήκη εντύπων στην δεξιά πόρτα. To τεχνικό ημερολόγιο του αεροσκάφους βρισκόταν εκεί σχεδόν άθικτο. Μόνο μερικές σελίδες έλειπαν και οι υπόλοιπες ήταν σε τόσο καλή κατάσταση ώστε να μπορούν να αναγνωστούν.
. Ήταν βαμμένο με Olive Drab στις πάνω επιφάνειες και Neutral Grey στις κάτω επιφάνειες με τα Αμερικανικά εθνόσημα στην άτρακτο και στις πτέρυγες. (Αριστερή επάνω και δεξιά από κάτω.)
Το ταξίδι του προς την Σοβιετική Ένωση ξεκίνησε στις 23 Δεκεμβρίου 1943 πετώντας δυτικά αφού προηγουμένως είχε εφοδιαστεί με κοιλιακή δεξαμενή καυσίμων.
Έφτασε μέχρι την Αλάσκα και από εκεί πετώντας πάνω από τον Βερίγγειο πορθμό έφτασε στον τελικό του προορισμό την πόλη του Krasnoyarsk στις 9 Μαρτίου 1944 έχοντας διανύσει μια απόσταση 12.600 χιλιομέτρων .
Εκεί πρέπει να βάφτηκαν τα Ρωσικά εθνόσημα πάνω από τα Αμερικανικά και εντάχτηκε στην δύναμη της μονάδας 773IAP. Το άσπρο 23 επιχειρησιακά πέταξε για πρώτη φορά στις 4 Ιουνίου 1944.
Μεταξύ 21 Ιουνίου και 9 Αυγούστου συμμετείχε στην επιχείρηση Svir εναντίον των Φιλανδών όπου η μονάδα 773 ΙΑΡ κατέρριψε 6 Φιλανδικά Moranes και 1 Buffalo.
Στις 18 Ιουλίου πιλότος του άσπρου 23 έγινε ο Lt Ivan Ivanovich Baranovsky ετών 22. Τον Ιούνιο το αεροπλάνο πέταξε για 34hrs/37min/30 landings και τον Ιούλιο 35hrs/7min/34 landings. Τον Αύγουστο πέταξε μόνο 4hrs/11min/3 landings κάτι που μας οδηγεί στο συμπέρασμα πως τότε δέχτηκε δομικές τροποποιήσεις στο πίσω μέρος της ατράκτου και στην ουρά. Οι σοβιετικοί -Soviet LII (Flight Research Institute) and TsAGI (Central Aero and Hydrodynamic Institute) -)είχαν ανακαλύψει τις αδυναμίες του τύπου και είχαν προχωρήσει σε τροποποιήσεις για ενίσχυση της δομής του αεροπλάνου.
Στις 4/5 Σεπτεμβρίου υπογράφηκε κατάπαυση πυρός μεταξύ Σοβιετικής Ένωσης και Φιλανδίας και η 773IAP προσαρτήθηκε στην 1GSAD (1 Guards Mixed Aviation Division) και μεταστάθμευσε νότια του Murmansk στο αεροδρόμιο του Murmashi για να συμμετέχει στις επιχειρήσεις κατά των Γερμανικών βάσεων στην Βόρεια Νορβηγία.
Το αεροπλάνο πέταξε τον Σεπτέμβριο 15hrs/45min/16 landings και τον Οκτώβριο 12hrs/38min/13 landings. Στις 20 Οκτωβρίου χτυπήθηκε από αντιαεροπορικά πυρά στη δεξιά πτέρυγα και επισκευάστηκε την ίδια μέρα.. Στις 29 Οκτωβρίου αντικαταστάθηκε το οριζόντιο σταθερό με άλλο πιο ενισχυμένο και τροποποιήθηκε το εμπρός σημείο προσάρτησης του οριζόντιου σταθερού .
Στις 19 Νοεμβρίου πέταξε την τελευταία του αποστολή. Αυτή την χρονική περίοδο η μονάδα διέθετε 26 Ρ 39 εκ των των οποίων τα 22 ήταν επιχειρησιακά.
Τότε δέχτηκε διαταγές για μεταστάθμευση από το αεροδρόμιο του Murmashi στο αεροδρόμιο του Luostari.
Το αεροπλάνο φορτώθηκε με τρόφιμα και έξτρα πυρομαχικά και απογειώθηκε για να πετάξει βορειοδυτικά προς το Luostari. Κατά την διάρκεια της πτήσης ο Baranovsky
φώναξε στον ασύρματο ότι στρέφει αριστερά και αποχωρίστηκε από το γκρουπ χάνοντας ύψος με το ζευγάρι του (wingman) να τον ακολουθεί.
Ο μοίραρχος τους διέταξε να επιστρέψουν στον σχηματισμό κάτι που έκανε μόνο ο wingman του Βaranovsky. Από τότε τα ίχνη του χάθηκαν και ο μοίραρχος Zaitsev κατηγορήθηκε για την αποτυχία του να εντοπίσει το σημείο το οποίο το αεροπλάνο κατέπεσε.
Η λίμνη Mart-Yavr βρίσκεται 29 μίλια νοτιοανατολικά του Luostari. Εικάζεται ότι ο κινητήρας του αεροπλάνου αστόχησε αφού βρέθηκαν 2 διωστήρες (μπιέλες) σπασμένοι και έτσι αναγκάστηκε να αναζητήσει πεδίο για αναγκαστική προσγείωση.
Βλέποντας την παγωμένη λίμνη αποφάσισε να προσγειωθεί με την κοιλιά και για άγνωστο λόγο δεν εκτίναξε την πόρτα του πιλοτηρίου αλλά έλυσε την ζώνη του.
Κατά την προσγείωση πρέπει να χτύπησε θανάσιμα η χτύπησε το κεφάλι του και έμεινε αναίσθητος με αποτέλεσμα όταν ο πάγος έσπασε και το αεροπλάνο βυθίστηκε να πνιγεί.
Το αεροπλάνο μεταφέρθηκε στο West Sussex της Αγγλίας και διατέθηκε προς πώληση. Το 2008 το μουσείο Niagara Aerospace Museum αγόρασε το αεροπλάνο για να εκτεθεί στην συλλογή του. Το μουσείο καταλαμβάνει το χώρο όπου κάποτε βρισκόταν το εργοστάσιο το οποίο κατασκεύασε το συγκεκριμένο αεροπλάνο.
Ονομάστηκε Miss lend Lease από την Ira G. Ross/Niagara Aerospace Museum (NAM) η οποία ανέλαβε την αποκατάσταση του αεροπλάνου.
Ευχαριστω πολυ τον φιλο μου Γιωργο Τσιρακη για την πολυτιμη βοηθεια του στην συλλογη των ιστορικων πληροφοριων και για την παροτρηνση του να ασχοληθω με το συγκεκριμενο αεροσκαφος.Δεν θα γινει καμια βελτιωση και ολο το βαρος θα δωθει στο βαψιμο μιας και ειχε μπολικη φθορα......καθε αλλο εκτος απο olive drab θα ειναι βαμενο
Εχει ηδη τελειωσει το κοκπιτ συντομα θα αναιβασω και φωτο.......
