Πρωτού τις φθείρες στα υπερυψωμένα σημεία, θα πρότεινα να τις περνούσες με πολύ αραιωμένο σκούρο καφέ λάδι (π.χ. burnt umber) και αν δεν βαριέσαι παραπάνω από μία απόχρωση, για να "κάτσει" στα βαθιά. Κατόπιν είτε με έτοιμες σκόνες (pigments) είτε με σκόνες αγιογραφίας, είτε με ξηρά παστέλ, να πέρναγες επίσης σε ακανόνιστα και τυχαία σημεία και διαστήματα σε πιο ανοιχτούς τόνους από το Desert Yellow που έχεις βάλει για το βασικό τους, και ξενίζει λίγο σαν απόχρωση γενικά, εκτός αν παραπλανεί και η φωτογραφία. Μπορείς να "φιξάρεις" τις σκόνες με απαλό ή με δυνατό τρόπο, ανάλογα αν περάσεις από πάνω νερό, διαλυτικό ή "fixer" (αν όχι το έτοιμο της Mig, είναι, πολύ χονδρικά και αν θυμάμαι καλά, μείγμα διαλυτικού και βερνικιού ματ) ή και τίποτα ακόμη, αν τις βάλεις στο τέλος και δεν σε πολυνοιάζει.
Αν δεν έχεις ή δεν θες να καταπιαστείς με αυτά καθόλου, και σκέτο λάδι ζωγραφικής μπορεί να χρησιμοποιηθεί, αλλά αφού θα έχουν στεγνώσει καλά οι ερπύστριες από όλα τα προηγούμενα βήματα, και ίσως και βερνικωθεί για παν ενδεχόμενο.
Αφού κάνεις ό,τι είναι να κάνεις, τότε, στο τέλος δηλαδή, θα φανερώσεις το μέταλλο. Κι εδώ υπάρχουν διάφοροι τρόποι. Ενδεικτικά, μπορείς απλά να βάψεις με στεγνό πινέλο, να περάσεις πλαγιαστά τη μύτη ενός μολυβιού, να ξύσεις ένα μολύβι και με πινέλο ή μπατονέτα να περάσεις τη μολυβδόσκονη...
Αυτές ο ερπύστριες δεν έχουν καθόλου λάστιχο. Δεν είμαι 100% σίγουρος, και σε αυτό θα σε διαφωτίσουν οι καλύτερα γνωρίζοντες, αλλά αν υπάρχουν κάποια άλλα σημεία που θα φαινόταν το μέταλλο, θα ήταν τα δόντια. Παράλληλα, το μέρος που εφάπτονται οι τροχοί θα μπορούσε να ήταν πιο σκούρο ή πιο "καθαρό".
